enim eos in menſa ſua. Vn̄ ait psͣ. Filij tui ſicut nouelle oliuaꝝ ⁊cͣ. Tenebit nanqꝫ eos incamera ſua. Luce. x. Pueri enim mei mecū ſūtincubili meo. Tenebit ⁊ eos in ſede ſua. Vnd̓Pſal. Et filij eoꝝ vſqꝫ in ſeculū ſedebūt ſuper ſedem tuā ⁊ ꝯſtituet eos ſuper omnia bona ſua.Math̓. xxv. Suꝑ pauca fuiſti fidel̓. ſuper multa te ꝯſtituam.¶ de commemoracōne animarū ſermo pͥmꝰEmorare nouiſſima tua ⁊ in eternūnō peccabis. Eccle. vij. Quia valde ēvtile mortē noſtraꝫ ſepe ad memoriā reducere. Ideo ſpūſſanctꝰ nos īducit ad noſtre mortis memoriā habendam.cū dicit. Aemorare nouiſſima tua ⁊cͣ. deindeponit huiꝰ memorie vtilitatē magnā. cū ſb̓ditEt ineternū nō peccab̓. ICirca pͥmuꝫ tn̄ ē notandū ꝙ in hoc ꝙ dicit. Nouiſſima īcludit pͦma ⁊ media quoꝝ recordatio ad humilitateꝫnos inducit ¶ Primo debemꝰ memorari nr̄a p̄mordia ⁊ natiuitatē vbi ⁊ circa quā tria ſūt cōſiderāda .ſ. reatꝰ ⁊ ſtatꝰ ⁊ ortꝰ. Reatꝰ em̄ ē cōſiderandꝰ. qꝛ puer cū pctō ꝯcipit̉. Vn̄ psͣ. Ecceem̄ in iniqͥtatibꝰ ꝯceptus ſum ⁊ in pctis ꝯcepitmematermea. Eſt etiā circa noſtraꝫ natiuitatē ꝯſiderandꝰ ſtatꝰ qꝛ puer in vtero nr̄is ſtatcuruꝰ genas ſuꝑ genuā tenēs. Hinc ē ꝙ naturalit̓ oculi genibꝰ flexis ciciꝰ lacrimātur ⁊ ſuꝑgenua poſiti ad fletū ciciꝰ ꝓuocatur Ortꝰ etiācirca natiuitatē nr̄aꝫ eſt ꝯſiderandꝰ qꝛ ipē ortꝰnoſter ecū fletu. Nā ſicut dicit btūs Augꝰ. inli. de ciui. dei Infātia q̄ nō a riſu: ſed a fletu orit̉i hāc lucē qͣdmaloꝝ paſſua̓ ſit neſciēs ꝓphetatSolū qn̄ natus ē ferut riſiſſe zoroaſte. nectamē ille riſus ſibi ꝓfuit. qꝛ a mno re̓ge aſſirioꝝinterfectꝰ fuit. Et iſtā tria deplorat ꝓph̓a dicēsMiſer factꝰ ſūꝓpter culpabilē reatū ⁊ curuatuſſū ꝓpter ſitū curuū ꝯtriſtatus ingrediar qͥ adflebilem ortū. ¶ Secundo debemꝰ memorari nrāmedia. qꝛ vita noſtra vanitatibus plena eſt.Nā ẜm Hugone de ſācto victore. in hac vita qͣdruplex eſt vanitas. Prima vanitas eſt in rebus ꝯditis que quidē habent vna vanitatema nō eſſe ad eē. vt pͣs ait. Vane ꝯſtituiſti omness filios hominū. Alia eſt vanitas in ipſoeē. quia in eodē ſtatu non permanent. Vndeſcribit̉ Ro. viij. Vanitati omnis creatura ſubiecta eſt. Alia autē vanitas eſt ab eē in nō eēVnde pſal. Verūtamen in ymagine pertranſit homo. Iſta triplex vanitas tangitur Eccleiij. Cuncta ſubiacent vanitati quā ad vaniutem in eē. de terra facta ſunt quo ad vanitatēde nō eē in eſſe. Et in terra pariter reuertunturquo ad vanitatem de eſſe in non eſſe. ¶ Secūda vanitas eſt in operibus humanis que cōſiſtit in acquirendo diuitias. delicias ⁊ honoresque tamen cuꝫ labore acquirūtur. cum timorepoſſident̓ ⁊ cum dolore ꝑduntur. ¶ Tercia vanitas eſt in corporalibus. nam ſtd̓m Bernar.Caro noſtra impugnat̉ a ſuo materiali principio v a luto ab ipſo mundo ⁊ a dyabolo. Etdicit ꝙ a luto habet cogitatiōes voluptuoſasAmundo habet cogitacōnes curioſas ⁊ a dyabolo habet cogitationes malicioſas. ¶ Qua̓ta vanitas eſt inmentibus. in quibus eſt triplex vanitas ſcd̓m grego. Vna vanitas eſt qꝛmens cum labore proficit. ſine labore deficit. alia eſt. quia modo ardenter appetit. modo faſtidit. Terciā eſt affectionum varietas: queipſam ſepe impellit ¶ Tercio debemus memorari noſtra nouiſſima .ſ. mortem periculoſam ⁊viam merito ſic formidoloſam. Aors namqꝫ valde eſt periculoſa. quia tunc anima quadruplex bellum gerit. num bellum animahabet cum morbo ſeparante. Anima namqꝫnaturaliter vult eſſe in corpore orb̓us etiam.nititur ſeparare ℟. xv Siccine ſeparat amara mors. Secundum vero bellum anima habet cum dyabolo infeſtante. Iuxta illud Gen̄iij. Tu inſidiaberis calcaneo eius. ¶ Terciumbellum anima habet cum peccato ſe ingerēte.Sepe em̄ ſit dyabolo ꝓcurante vt ipſi animeomnia ſua pctā ad memoriam reducant. vt⁊ ex hoc in deſperationē labatur. Ideo non debet tunc admemoriā reducere ſua pctā: ſedpotius ſua merita. ſicut ille fecit qui dixit. iiij.℟. xx. Memento quomodo ambulauerim coram te Quartum bellum habet anima cumdeo rationem exigente. ij. ad Choꝝ. v. Omnesnos manifeſtari oportet ante tribunal domini nr̄i iheſu ¶ Secundo nos debemus memoa̓rivitam tam formiduloſam. Psͣ. In via hacqua ambulabā abſconderūt ſuperbi laqueūmichi. Ideo talibus debet dari viaticum ī. corpus dn̄icum. Via em̄ illa eſt longa. ideo ſibidatur ad reficiendum. ij. ℟. xxx. Surge comede. grandis em̄ tibi reſtat via. Via em̄ illa eſtpericuloſa Ideo ſibi datur. tanꝙͣ pugil ad defendendum. Iob. xvij. Pone me iuxta te ⁊ cūius vis manus pugnet contra me. Eſt autemhuiuſmodi via tenebroſa. ideo datur ſibi tanqm̄ lucerna ſplendens ad illuminandum. Ioviij. Ego ſum lux mundi ⁊cͣ. Eſt etiā via huiuſmodi dubia ⁊ ignota. Ideo ſibi datur illud viaticū tanꝙͣ ductor ad precedendum. Exo. xv.