yma ginem dei quātū ad m̄emoriā intelligenciā ⁊ voluntatē. qn̄ igit̉ deus nō eſt in memoria ꝑ retentionē. nec intelligencia ꝑ fideꝫ. necin volūtate ꝑ amorē tūc luna eſt vacua. Quando vero quis habet deū in intellectu ꝑ fidē. ſednō habet eū in amore ꝑ volūtatē. tūc ymagolune eſt ſemiplena. Beatus autem dominicꝰhabet eā plenā qꝛ deū recte cognouit ⁊ vere dilexit ⁊ in memoria ſemꝑ retinuit ¶ Tercōbeatus dn̄icus principaliter aſſimilat̉ ſoliNādicit Aug. ꝙ in ſole tria ꝯſiderant̉ .ſ. ꝙ eſt. ꝙlucet. ⁊ ꝙͣ calet. In beato nāqꝫ dn̄co ad inſtarſolis fuit eēncia purā ⁊ vita ſancta. doctrinalucida. ⁊ caritas inflāmata. Amirtit autē ſolideſt prelati qui dederent eē ſol. lucē ſuā quantū ad nos quadruplici de cauſa Primo ꝓpternubis tectionē. ideſt ſuꝑbie obūbrationemSzech̓. xxxiij. Soleꝫ nube tegā. ide ſt tegi ꝑmittam. Sed beatus dnicus iſto modo nō amiſitlucem. qꝛ ſine nube ſuperbie fuit. vnde libencius morabat̉ carcaſſone vbi deſpiciebaturꝙͣtholoſe vbi ab omnibꝰ honorabat̉. Secūdo vbi ſol ſiue prelati qui ꝑ ſolem intelligūt̉amittit lucem quātum ad nos ꝓpter obiectionem lune. ideſt leuitatis ⁊ incōſtancie. Vndede hoc Eccī. xxvij. Stultus ſicut luna mutaturBeatus autē dnicus habuit magnā mentisfirmitatem. vnde dicit̉ in eius legenda. tantaꝫſeruabat mentis ꝯſtanciā vt vix aūt nūꝙͣſel̓enūciatū cum deliberatione acquieſceret īmutare. Tercio ſol amittit luce ſuā quātumad nos ꝓpter fumi vel yaporis obūbrationemideſt concupiſcencie exalationem. Apoca. ix.Aſcendit ſumus putei ſicut fornacis magne⁊ obſcuratus eſt ſol ⁊ aer de fumio putei Iſtāautē exalationē beatus dn̄cus nō habuit ēvirginitatē integrā cuſtodiuit. Quarto ſolquantū ad nos ſuā lucem amittit ꝑ terre īterpoſitionem in terrenoꝝ cupiditate. Ihere. vi.Aminori vſqꝫ ad maiorē omnes auaricie ſtudētSꝫ beatus dnicꝰ iſto mō obſcurari nō potuit. qꝛ volūtariam pauꝑtatē elegit. Ad Gal̓. vjMichi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mūdo udus quippe ſibi crucifixus eſt. qꝛ ipſū mundū⁊ omnia mundana ⁊ terrenas cupiditates vilipendit ⁊ ꝯtemſit ac diſpexit. Et ipē mūdo crucifixus eſt. qꝛ de mūdo non fuit reputatus nermudus de ipſo curabat¶ de eodem alius ſermoPiritus meus qui eſt in te ⁊ verbamea que poſui in ore tuo nō deficient de ore tuo. ⁊ de ore ſeis tui dicitdn̄s amodo ⁊ vſqꝫ in ſempiternūyſa. lix. Verunamqꝫ p̄dicatore tria ꝯmēdant̉.ſ. vita ſancta doctrina aſſidua ⁊ ſapiēs ꝓles⁊ fecunda. Iſta tria beatum dn̄icū ꝯmendabilem reddūt .ſ. vita ſancta. Cū dicit̉ Spūs meus qui eſt in te. ipſe em̄ ſpm̄ habuitEt ido nōtantum verbo ſed eciā exemplo ⁊ virtutibuspredicauit. vtebat̉ em̄ doctrinis exemplis ⁊eciā mmiraculis. Quidā em̄ erāt inſcij ⁊ ignariEt quātum ad iſtos vtebat̉ bonis ⁊ vtilibꝰ doctrinis vt eos inſtrueret. Quidam vero erantinſipidi ⁊ indeuoti. ⁊ quātum ad iſtos vtebatur gracijs ⁊ exemplis vt indeuotos attraheret. Quidam vero erāt duri ⁊ obſtinati. Et qn̄tum ad iſtos vtebat̉ miraculis vt eos cōuerteret. de hijs autem tribꝰ dicit̉. Luce vltimo.ȳmo Marci. vlti. Illi enim ꝓfecti p̄dicauerūtvbiqꝫ ecce doctrina fructuoſa. dn̄o cōoꝑante⁊ ſermonē ꝯfirmante. ecce vita gracioſa. Sequētibus ſignis. ecce miracula virtuoſa. dehijs tribus eciā dicit̉. ⁊ Io. v. Tres ſūt qui teſtimoniū dant in celo ideſt in beato dn̄co ſpūali ⁊ celeſti .ſ. pater qui ſibi dedit miraculoꝝpotenciā. filiꝰ qui ſibi dedit predicandi ſapiēciam ⁊ ſpūs ſanctus qui ſibi dedit virtutem ⁊graciam. Secunduꝫ eſt doctrina aſſiduaCum dicit̉. Et verba mea que poſui in ore tuoquod eſt ꝯtra p̄dicatores deſidioſos qui verba dei nō habent in ore per doctrinā ſed abſcēdunt in ore ꝑ deſidiam ⁊ ꝑ inerciam. Et tam̄ſūt quatuor que abſcondi nō debent .ſ. Sapiēcie theſaurus. Ecc̄ī. xli. Sapiencia abſcondita⁊ theſaurus inuiſus que vtilitas in vtriſqꝫē ciam abſcondi nō debet talentum. vt habeturMath̓. xxv. ⁊ frumentum. ꝓuerb̓. xi. Qui alſcondit frumentum maledicet̉ in populis Nōenim debent verba dei abſcondi. qꝛ ſunt ſapiēcia dei quā mediante indocti inſtruūtur. OsTeſtimoniū domini fidele ſapienciā preſtāsꝑuulis. Verba eciam dei ſūt thezaurus dei qͥmediante egeni ditant̉. Vnde de hoc psͣ. Bonū michi lex oris tui ſuꝑ milia auri ⁊ argentiSūt talenta dei quibꝰ ſerui peccati redimunt̉Et ad iſta talenta aurea xp̄c nos admoet cōꝑanda. vt habet̉ Apoca. iijSuadeo tibi emere a me̓ aurum ignitum ꝓbatum. ⁊cͣ. Verbanamqꝫdei eciā dicuntur eē frumentū quo fideles reficiūt̉. Math̓. iiij. Nō in ſolo pane viuit