¶ De eolemalbus ſermoAuus diſtillans labia tua ſponſaCant̓. iiij. In corpore miſtico vbi caput expriſtus diuerſa ſūt mēbraNā oculi ſunt apoſtoli totum mundū illuminātes. Manꝰ ſunt martires in bellodei fortiter laborantes. Aures ſunt cōfeſſoresdei preceptis obedientes. Nares ſunt v̓ginespuritatis odorem ſpirātes. Labia ſunt doctores ⁊ predicatores cibum verbi a deo recipientes ⁊ ppl̓o miniſtrantes ⁊ qꝛ ſanctus Ambroſiꝰ fuit magnꝰ predicator ⁊ doctor. Et ideo p̄dicta verba de eo ꝯueniēter exponi pn̄t. In quibus verbis tria priuilegia de ipō pōnunturPrimū eſt qꝛ in doctrina ſua fuit valde gratioſus: cumdr. labia tua. Ex hijs em̄ labijs mōexibāt verbaducētia pctōres ad ꝯtritionis amaritudinē Can. v. Labia eius diſtillātia mirra primaꝫ: mō inflātia bonos ad amore. Cant̉iiij. Sicut vitta coccinea labia tua. modo verbaveriſſima cōfirmantia om̄es in dei fide ⁊ dilectione. Prouerb̓. xij. Labiuꝫ veritatis firmūerit in ꝓpoſito in ꝑpetuum. Iſta autē verba deſe nō habebat ſꝫ ab ore dei recipiebat. Ihere.xv. Si ſeparaueris precioſum a vili qͣſi os meum eris. Fuerunt at labia eius qͣſi qͥdā fonſdei. ẜm illud Prou̓. xviij. Aqͣ ꝓranda verba exore viri ⁊ torrens redundās fous ſapientie.Ab iſto āt fonte ſuis labijs ſiue ſuo ore tresmagni riui emanauerūt. ſciꝫ ſapientie. doctrine ⁊ cōſtantie. Eius autē ſapientia fuit profūda. Iheronimꝰ. Ambroſiꝰ ſuꝑ profundoꝝ pēnaraptus. ⁊cͣ. Iob. xxvij. Profunda qͦꝫ fluuioꝝ ſcrutatus eſt. Fuit a deo inſpirata. Vndelegitur ꝙͣ cum quidā hereticus vidit angelūad aures Ambroſij loquētem ⁊ verba que p̄dicabat populo referentē. Fuit ꝓ magno auctore habitus. quia alij doctores eius verba ꝓmagna auctoritate habebāt Vnde refert Auguſtinꝰ ad Iouinianū. ꝙ cum mater ſua imaretur: ꝙ ſabbato Aediolani nō ieiunaretur.⁊ ſuꝑ hoc Ambroſiuꝫ interrogaſſet: ille rn̄ditCū Ronam venio ieiuno fabbato. ſic ⁊ tu adquā eccīam veneris eius morē ſerua. ſi cuiqͣmnō vis ſcandalum eſſe. nec quemꝙͣ tibi. Et ſb̓dit Augꝰ. Ego de hac ſentētia eciā cogitans.ita ſemꝑ eam habui. ac ſi eam celeſti oraculoreceperim. ¶ Sectīdo emanauit ab eo ſolidadoctrina. Vn̄ Augꝰ. de doctri. xp̄iana doctor d̓ꝫagere vt ip̄e audiat̉ intelligent̓. libent ⁊ obedienter. Btus gͦ Ambroſiꝰ audiebat̉ intelligent̓libent̓ ⁊ obediēter ¶ Primo intelligēter: qꝛ dodrina fuit firma ⁊ ſolidā. Vnde Iheronimuſdicit de eo. Euis omnes ſententie fidei ⁊ eccīe⁊ omnium virtutum firme ſunt colūpne ph̓.iiij. Nō ſimus ꝑuuli fluctuantes ⁊circumferamur omni vento doctrine. Audiebat̉ libenterqꝛ eius doctrina fuit placens ⁊ pulchra Vndedicit Auguſtinus in libro de nuptijs ⁊ ꝯcupiſcēcia Pelagius hereſi archa ſic laudat Ambroſium vt dicat beatus Ambroſius epūs incuius precipue libris romana lucet fides quiſcriptorum inter latinos flos quidam emittitur. Et ꝓuer. xxij. Appone cor tuū ad doctrināmeam que pulchra erit tibi cum ẜuaueriſ cāAudiebat̉ obedienter qꝛ eius doctrina fuit efficax ⁊ fructuoſa. Sicut patet in beato Auguſtino quem tam virtuoſe ꝯuertit ⁊ coꝝ. iiij.Nō enim in ſermone eſt regnum dei ſed in virtute. ¶ Tercio emanauit ab ipſo fortis cōſtancia que maxime in tribꝰ fuit.¶ Primo in ſuſtinendo aduerſa. Vnde dicit̉ in hiſtoria eccīaſtica. Imꝑatrix ꝯturbare cepit eccleſiarū ſtatu in quo bellū muꝝ ⁊ turrim validiſſimam pulſabat Ambroſiū. ¶Secundo indefendendo eccīaſtica bona Vnde cū imꝑatrixquādam baſilicam vſurpare vellet. Ambroſius ſic reſpondit. Noli grauare te imꝑator putes te in ea que dei ſunt imperiale aliquod iushabere. tributū ceſaris eſt non negetur eccīadei eſt. ceſaxi vnꝙͣ nō donet̉. primꝰ eſt vt aīaꝫmͥ ꝙͣ fidem auferat. ¶ Tercio in rep̄hendendoprincipum vicia Vnde cum theodoſius imperator. quoſdam innocētes occidi mandaſſetAmbroſius ipſū dure redarguit ab introitueccīe ipſum ſuſpendit apublicam penitenciaꝫeidem iniūxit. Titu Argue cum omni imperioSecundū pͥuilegiū eſt qꝛ fuit in vita ſua valdevirtuoſus quod notatur. Cū dicit̉ fauus vbieſt mel ⁊ cera. dinſtinguit autem Aug. librode ciuitate dei triplex genus vite .ſ. ociōſam q̄conſiſtit in ocio contemplationis ⁊ eſt quaſimel actuoſam que conſiſtit in labore actiōis⁊ eſt quaſi cera. Ipſi enim actiui ad inſtar cere debent eēductibiles ad omne bonum. Et exvtroqꝫ compoſitam ⁊cͣ. quaſi fauus Primaautem vita .ſ. contemplatiuaconſiſtit in deuota oratione in diuinorum reuelatione ⁊ in deilaudatione. Et iſta tria Ambroſius habuit.ſ. deuotam orationē. Vnde dicit̉ in hyſtoriaeccīaſtica. Ambroſius aduerſus regine furorem nō ſe manu defenſabat aut telo ſed ieiunijs ⁊ vigilijs ſub altari poſitus ꝑ obſecrationes defenſorem ſibi atqꝫ eccīe deum ꝑabathabuit diuinorum reuelationem qꝛ ſpiritumſanctum in ſpecie ignis ⁊ in modum ſcuti adſe venientē aſpexit. Fecit dei laudationē. Vn̄refert Augꝰ. in li. ꝯfeſſ. ꝙ cum iuſticia ipſum