MIRIFICDE Vreligionis uirtus: non fortuitu: uerum diligētia & induſtria ſua mutauit locum:Qīa uos legitima ſacra mutaſtis: ideoqꝫ fruſtra murmuratis: fruſtra deuminuocatis: quem non ut ipſe uult colitis: ſed inuentionibus ueſtris blandientes:etiam nos dei cultores liuore īmortali oditis: quod imprimis reſpuit diuinitas:quæ pacifica mentibus humanis inſidere cupit. Nec Sidoniū noſtrū facile aſſu-mā: niſi flecti queat ad ſyncerum credendi genus. Nam de teipſo: uix mihi ſpeseſt: ea proſapia nato: quæ ſemper duræ ceruicis extitit: niſi aliquid multæ in tuopræclaro ingenio litteræ: plurima ſtudia: innumerabiles doctrinæ: nō nihil etiāingens amor cognoſcēdi efficiat. Tum uterqꝫ: obſecramꝰ aiunt te Capnion:ut ne deſperes: neu nos deſeras. Ea enim ſola uis eſt uerborū: quæ omniū ſcien-tiam ſuperat: Iecirco manum tuæ ferulæ ſubdimus: quoquo tandem diſciplinægenere initiati ſimus. Scio ego itemqꝫ Baruchias hic: quod in ſacris ediſcēdis lō-ge alia uia gradiendū ſit ꝗͣ mathematici phyſiciqꝫ ſolent. Hi em̄ prius cornupe-tere atqꝫ contendere inter ſe putant cōmodiſſimum: & in utranqꝫ partem dimicare. Deinde per quædam antecedentia ſiue axiomata/ ſeu tu principia uoces:quæ refellere nequeas: mox certe combinationis artificio concludere: quo ipſeſtare compellaris. At contra in diuinis ſilentium deſyderatur: cōtentio reſpui-tur: ſyllogiſmus irridetur. Nam diuinitatis nullum eſt principiū: nihil eam ante-cedit. Igitur quodcūqꝫ concludendum fuerit: eidem confeſtim acquieſcendumeſt: multo firmiori conditione qͣ ſcientia. Quid illud ſit: abs te ante accepimus:Quare inſtaura ſermonē optime Capnion: noſqꝫ doce quibuſnam uerbis miraquædam facere queamus. Ego enim pro hoc noſtro ſodali: quicquid præſtan-dum eſt ſpondeo. Eſt ne ita Baruchia? Tum ille: Ita eſt Sidoni. Ambos em̄ uiros bonos atqꝫ doctos uos noui: & qui ſtipulat̉: & qui ſpondet. Vnde quod exalijs quibuſdam inſulſis hominibus: mihi ſacrilegium timerem: nūc minime formido. Nec etiam quod peruerſo quodam cultu ſummæ diuinitati fiat iniuria.Nam uterqꝫ noſtis: ꝗͣ hoc nepharium eſſet: & philoſophis indignū. Ego ueroCAPNION inquit tibi recipio. Sedutriqꝫ leges præſcribam: quas abſqꝫ ſeditio-ne obſeruabitis. Reſipiſcētia ueſtra hæc eſto. AThalmudim Baruchia: tuqꝫSidoni ab Ep̄icuro atqꝫ Lucretio receditōte. Lauamini: mūdi eſtote. Vnūdeum omniū effectorem: cæteras poteſtates miniſtras habetōte. Ad primūuota p̄ceſqꝫ: ad inferiores hymniſunto. Qd̓ ſi forte petitio ad inferiores ꝓceſ-ſerit: niſi ſub modo delegatæ a primo admīſtratiōis: intētio nō eſto. Angeli anobis ad deū: & inde ad nos uolitātes: reuerētia tremorqꝫ ſunto. Erga illos ẜmnotā ꝓbationē: iocūda obediētia eſto. Sacra quoꝝ obſeruatiōes ex me audi-turi uenitis: palā dignis: clam ꝓphanis ſunto. Hæc uero edicta ſil̓ & interdicta:in albū priꝰ ſcribēda iudicaui: ut penſiculate uobiſcū animo uolutare poſſitis: ac-ceptanda ne ſint: an repudianda. Nulla enim conditione alia uos in arcanam ſa-crorum nominū Academiam: tanꝗͣ ludi magiſter aſſumere ſtatui: qͣ ſi talibus primū legibus aſſentiri uultis. Etenim cum hæc quæ propoſui libenter intrabitis:facillime uos ad ea quæ cupitis ſpero ꝑuēturos. Tum SIDONIVS: Intolerabile hactenus nihil arbitror ſanxiſti: niſi forte durum iſti Baruchiæ uideri uelit:ius ipſum de Thalmudim: quas mihi quondam legenti ſuperbas factiones: &multorū ſuæ amentiæ cōſpirationes eſſe perſuaſi non ſequēdas: præſertim ubi-cunqꝫ ad diuinitatem attinet: cum potius ſacra in exterarum gentiū torqueantodiū: cædem: direptionem: qͣ in orbis terrarū conuertant ſalutem. Puto tamenfacile abibit: ſi cū ſuo aīo recordet̉: homīes fuiſſe nr̄i ſimiles: ꝗ ſua inuenta & me-ditata: lr̄is oſtētationis gratia mādauere: ut ſunt ſcholaſticorū quorūdā cōmen-tarij: quos certe ꝗlibet impune deſerit: quēadmodū & ego Lucretij: & Ep̄icuridefector fio: Nec em̄ unꝗͣ in eoꝝ aut alteriꝰ cuiuſꝗͣ uerba iuraui. Reliqua decreta