DE VERBO MIRIFIOcum ait: Cōcuſſaqꝫ ſiſto: Stantia cōcutio cantu freta: nubila pello. Nubilaqꝫ in-duco: uentos abigoqꝫ uocoqꝫ. Vipereas rumpo uerbis & carmine fauces. Vi-uaqꝫ ſaxa ſua cōuulſaqꝫ robora terra: Et ſyluas moueo: iubeoqꝫ tremiſcere montes. Et mugire ſolum: maneſqꝫ exire ſepulcris. Te quoqꝫ luna traho. Quare Ba-ruchia ſupplicandum eſt: ac etiam litandum Capnioni huic: ut quid ſit hoc uerbum quo talia fieri aſſerat: haud ignoremus. Et aſſentior tibi BARVCHIA Sreſpondit: Et certe res erit digna philoſophis: tantis: de tam ſecretis inter ſe diſ-ſerere. Squā noſtrū hominū genus: in libris quondam occultis non parum deea parte religionis curioſi fuere: Tamen dicam ut ſentio: nullus eſt Hebræushoc æuo: quem ea uerborū poteſtas comitari uelit. Sed noctem totam fruſtramurmuramus: ſicut & Delphis oracula ceſſarunt: & Pythias Philippicin a De-moſthene inſimulatus eſt: Niſi ſacrilegus aliquis inuētus ſit: qui lucri cauſa por-tentum promittat: tam deſipientibus: ꝗͣ decipiendis. Ego de cæteris nationibꝰprius loquor: deinde meos recordabor: Itemqꝫ alios. Nam diuitibus reſponſadabit Phryx augur: & ære minuto qualiacūqꝫ uoles iudæi ſomnia uendūt. Tanto prauis uiris ſemper in honore fuit auri execrabilis fames: ut nō dubitent obauariciam & lucri cupiditatem: tam diuina ꝗͣ humana ſuis flagitijs cōtaminare.De tuis Capnion hac ætate quibuſdam ſacerdotibus: qui ſe puriſſimos & tanqͣdei nepōtes diuinitate pleniſſimos iactant: nil auſim obiectare: ne me ſingularineglectū eius ſectæ credas attemptare amicitiam noſtram: quam nobis politio-res litteræ conciliarunt. Egregium namqꝫ Terentij adagium extat: & memorimente amplexandum: quod ait: Veritas odium parit. Illud ni uererer: adducē-dum eſſet in medium: quonam modo uniuerſa precio ſacra prophanāt: a ſummo ad imum: ut iam ſint uenalia mercede omnia: quā dum uetant iure actionisapud iudicem expoſtulare: tutū perfugiū exquiſierūt: implorando iudicis offi-cium: ut ritus tradēdi nūmos haud pereat: quaſi non ſit merces petita: quæ obconſuetudinē petatur: cum neqꝫ cōſuetudo uocari debeat ea quæ contra deūmachinatur. Sed taceo quæ prodigia: quæ miracula populo prædicant: ut onerentur muneribꝰ donaria: & nūmis ſua redundēt uniuerſa. Velut inquit ActiꝰAures uerbis diuitant alienas: ſuas ut auro locupletent domos. Haud ſecus &hic magicos affert cantus: & ille theſſala philtra: & iudæi ſomnia uendunt. Ceſſante igitur auaricia: neminem fore arbitrabor poſterius: qui uerbis figuriſ uemiracula ſe facturum polliceatur: niſi ſi demens aliqua ſaga diuini potens rushabitet: quæ a ſtolidis quibuſqꝫ credi uelit admodum perita cælum deponere:terram ſuſpendere: fontes durare: montes diluere: manes ſublimare: deos infi-mare: ſydera extinguere: tartarum illuminare: quæ anilis amentia quandoqꝫ inipſis flagris errare deprehenſa eſt: & non romanis tantū: uerū etiam uetuſtiori-bus noſtræ gentis (hoc eſt Hebræorū legibus) ultimo uitæ ſupplicio uindicat̉.Ad hæc eueſtigio quaſi moleſtia quadam tactus CAPNION: in eum ſermo-nem tamen perꝗ modeſte incidit: & amantiſſime Baruchia inquit: quorſumoratione duceris: ut nobis perſuadere audeas: niſi adſit quæſtus: non fieri ſæpeſtupenda & admiranda quædam ab hominibus: non tempore nata ſed ſubitoorta: non propagata ſed præſentia & paulo momento inſtantia: quorum occa-ſionem ante nullus comprehenderit: nemo ſperauerit: & iccirco miracula dictaſiue tu id facias imꝑio ſeu forte uoto. Nā tantū abeſt ut diuitiarū gr̄a facile fiātut etiā auariciæ deditis: negata ſit ea diuinoꝝ munerū uenerāda liberalitas. Suis enī diuitiaꝝ datores: apud Heſiodū: dij cognominent̉: tn̄ rogari ad eas cōſequēdas ſuperi nolūt: inferi nō debēt: hoc ꝓpter cōionis improbiſſimæ: illud obauariciæ turpitudinē uitandā. Extat eius rei philoſophoꝝ ueterū ſana doctrina:Theognidis teſtimonio: qui ſic ait: Non amo diuitias: & non peto: ſed mihi tan.