Druckschrift 
Opus tripartitum
Entstehung
Seite
255v
Einzelbild herunterladen
 

Cognoſcens nihilominus ipſe pijſſimus pa-ter noſtram fragilitatem exiguam potenciānon requirit a nob̓ om̄e ẜuiciū qͦd ẜm iuſticierigorem exigere poſſet. dedit qnpocius certūnumerum preceptorum quorum obſeruatioſibi ſufficiens eſſet. que etiam legi decalagotinentur Quappter ad hec precepta ſcien-da intelligenda tenetur quilibꝫ ſe vel ali-um diligenciam apponere conẜuatione vite ſpiritualis quantum vite corꝑalis fuſtētacione poneret eo maiorem quo immortalis anima eſt corpore preſtancior. ſine qͦrumnoticia nullus poteſt conuenienter peccata vitare aut ab eis reſurgere. quorum ignorantia ex deſidia ꝓueniens non excuſat ſed accu-ſat condempnar: Sunt autem hec decemcepta hijs metris ꝯp̄henſa Vnū crede deū neciures vane ipſū: Sabbata factifices hras īhonoe̓ parētes. Non ſis occiſor fur mechꝰ teſ-tis iiquꝰ: Vicimqꝫ thoꝝ resqꝫ caueto ſuasRimū p̄ceptū ē. diuges. Quītū capl̓ꝫdn̄m deū tuū ex toto corde tuo ex totate tua. ex tota virtute tua: Hoc ē non volesſcienter rem ꝙͣcuꝫ amae̓ pluſꝙͣ deū ꝓpt̓ qͦd deiamorē ꝑdas Hoc at p̄ceptū ꝯu̓ēīent̓ ab bōeuat̉ alit̓ ſi lege dei alia p̄cepta oꝑibꝰ īpleat: Quiſqͥs ei mortalit̓ pccāt p̄ceptū infringit quia voluntatē ſuam diuine voluntati