inan a.
fortune vel fato ſubici: Prete̓a maloꝝ queadmodum bonoꝝ finalē ſaluationē affirmātesIlli deniqꝫ qui noſtorrum actuum imputabilitatē ad meritū vel demeritū negat. qui dei p̄-deſtinatōeꝫ vel reꝓbatione dicunt oꝑm nrōꝝtollere libertatē: Voꝝ ſimiles ꝯtra fidē orthodoxam ſūt errores īnumeri ꝓcedentes ex ītellectū ſuꝑbo. humiliare ſe deo recuſante. aut exfalſa phīa vel pociꝰ melancolia fantaſtica. autdemum ex voluptuoſa carnalitate racionis iudicium ⁊ affectus pietatem ſubuertente¶ Quartū capl̓m maīfeſtat qͥd deus nobisobſeruandū precepit enumeras decē p̄ceptaI igitur vt in ſuperioribꝰ decalogihabitum eſt deus optimus atqꝫ iuſtiſſi-mus nos homines vltra ſupraqꝫ irracionͣlescreaturas adeo excellenter condiderit ad imaginē ſuam. ſcꝫ dans memoriā intellectū. atqꝫvolūtatē. vt ꝯgnoſcamꝰ eū ẜuiamꝰ ⁊ amemꝰMiſeriordiſſime p̄te̓a r̄deme̓it. paſſiōeꝫ ꝓnol̓talē ꝑferēdo. qualē nec ip̄i ꝓ delictis nr̄is ſuf-fe̓re vellemꝰ. ꝓfecto iuſtiſſimue ut ip̄i deo fidelit̓ ẜuiamus. tāꝙͣ ſb̓iecti ſup̄mo dn̄o. ſicut filijnaturales pri legittīo ⁊ velut ẜui ex dn̄io p̄cticarce̓ morteqꝫ r̄dēpti ſaluatori libe̓aliſſimo Attento ꝙ nobis eius p̄cepta ẜuantibꝰ gloria īexcogitabilis ab eodē ꝓmittit̉ tranſgreſſori-bus vero ineſtimabilia tormenta r̓ſeruantur
2S S