tinulūlitrs.izim hus
Rimū capl̓m affirmat mūdū a deo fuiſſecreatum et ꝙ ip̄e deus vnus ſit ⁊ trinus: Curetiam aut ad quem finem homo creatus ſitIrmiſſime credendū eſt ⁊ nullatenꝰ du-bitandum ꝙ ſolum eſt vnꝰ deꝰ omni-potens. omnia ſciens. ⁊ omnem perfectionemhabens. in tribus ꝑſonis diſtinctis. que ſuntpater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus. q̄ mundū creauit⁊ creatum regit ⁊ gubernat ſola ſua liberrimavoluntate. ⁊ dignantiſſima bonitate: Specialiaūt ꝓuidencia humanā gubernat ⁊ dirigit creaturā. dās viris ⁊ mulieribꝰ animas imimor-tales. creans eas temꝑalit̓. tunc cum eas infūdat corporibꝰ. ⁊ ad imaginem ⁊ ſimilitudinēſuam formans eas. vt creatus homo ſuum cō-ditorē deum cognoſcat. diligat. veneret̉ ⁊ eiꝰp̄ceptis in hac mortali vita obediēs. ꝑ oꝑa bona ⁊ meritoria vitā tandē īmortalē btītudi-nis plenā in aīa ⁊ corꝑe ꝑpetuo ꝯſequatur. ⁊ita ſit bonis angelis ſociatꝰ. ⁊ in loco maloꝝangeloꝝ ſiue demonū ſubſtitutꝰ: Qui demo-nes ꝓpt̓ peccatū ī has īferiores ꝑtes t̓re cor-ruer̄t dapnatioīs ſm̄aꝫ ſuſtinētes Cū qͥbꝰ etiāiuſtiſſime dāpnabūt̉ hōes iniqui diuīs p̄ceptis īobediētes ⁊ more beſtiali qͣſi n̄ hērent aīaꝫrōnalē ſuis voluptatibꝰ ẜuiētes Scd̓m ca-pl̓m on̄dit hūanū geꝰ ꝓpt̓ pͥmoꝝ ꝑntū tranſ-greſſiōeꝫ ⁊ pccm̄ ml̓tiplice incurriſſe miſeriāa in
25 3