Druckschrift 
Malleus maleficarum
Einzelbild herunterladen
 

preſſum cū demonibꝰ initū licet nō abſqꝫ inſtinctu ſatoris oīs infidie. erroribꝰ ꝓpter difficultatē credendorū aſſentiūt. Uerūetiaꝫ differt ab omni noxia ⁊ ſuperſtitioſa arte in hocꝙ ſuꝑ oīa genera diuinationū ip̄a maleficorū hereſis ſupremū attinet gradū malicie qd̓etiā nomē a maleficiēdo ſeu male de fide ſentiendo ſibi vſurpat vt prius tactū ē. Attentoetiā ꝙ inter alios actus habent ꝓ augmentoillius ꝑfidie qͣtuor exercere videlicet. fidē catholicam in toto vel in ꝑte ore ſacrilego abnegare ſeipſos in corꝑe ⁊ aīa deuouere. Infantes nondum renatos ip̄i maligno offerreſpurcitijs diabolicis ꝑ carnales actus cū incubis ⁊ ſuccubis demonibꝰ inſiſtere q̄ oīa vtinam aliena ab omni veritate ⁊ figmenta forētdicenda. Dummō eccleſie a tāta labe infectionis exiſteret immunis. cui tamē heu obſtat ⁊apl̓ice ſedis ꝑ bullā determinatio verū ⁊ experientia reꝝ magiſtra q̄ nos ex ꝓprijs earuꝫfaſſionibꝰ ac flagitijs ꝑpetratis intantū certificauit ꝙ abſqꝫ diſpendio ꝓprie ſalutis iā abeoꝝ inqͥſitionibꝰ deſiſtere neqͥmus. Ideo deilloꝝ origine ⁊ multiplicatione peſtifera tractaturi. qꝛ laborioſum exiſtit. ideo a legentibꝰſic ſumma cū diligentia ſingula ſunt ꝑſcrutanda ꝙ ⁊ admittēda q̄ rōni ꝯſona ⁊ ſcripturarū traditionibꝰ nō diſſona in ueniūtur. Etqꝛ inter om̄es actus ad multiplicationē eoꝝdeſeruientibꝰ duo eoꝝ plurima cooꝑant̉. ſcꝫincubi ⁊ ſuccubi demones ⁊ infantiū ſacrilege oblatōnes. Ideo de ip̄is ſpāliter tractabimus. ita tn̄ vt primo de ip̄is demonibꝰ. ſecundo de ip̄is maleficis. ⁊ tercio de ip̄a diuina ꝑmiſſione mentio habeat̉. Et qꝛ demones perintellectū ⁊ volūtatem oꝑantur ⁊ potius ſubvna conſtellatione qͣꝫ ſub altera ad hoc vt femen ad ꝓlis ꝓcreationē vigoret̉. Inqͥrendūerit de ip̄is ꝯſtellationibꝰ a demonibꝰ obſeruatis. Et ita principaliter q̄runtur tria. Primo an hec hereſis ꝑ cōꝑatōnem ad demonesincubos ⁊ ſuccubos poſſit originaliter multiplicari. Secūdo an ne ꝑ ꝯꝑationem ad corpora celeſtia q̄ etiā cauſe ſunt hūanorū actuūeoꝝ oꝑa poſſint vigorari. Tercio an ne ꝑ oblationes ſacrilegas infantes demonibꝰ offerentes poſſit ip̄a hereſis augmētari. tn̄ infraſecūdam ⁊ terciā tractabit̉ ſecūda q̄ſtio principalis .ſ. de influentijs corporū celeſtiū. ⁊ hocꝓpter decentē cōtinuationē ſuꝑ opera maleficorum. Circa primuꝫ tres erūt difficultates.Una generalis de incubis illis demonibus.Altera ſpālis a quibus demonibꝰ hmōi actꝰexercent̉. Tercia ſingularis quo ad ip̄as maleficas demonibꝰ ſe ſubijcientibus. Tercia queſtio prime partis.O primū videtur ꝙ nō ſit catholicuꝫaſſerere ꝙ per incubos ⁊ ſuccubos demones poſſint homines procreari. ꝓcreatio hominū inſtituta eſt ante peccatuꝫ adeo in hoc ꝙ homini mulierē in adiutoriuꝫde coſta formauit. Quibus ⁊ dixit. Creſcite ⁊multiplicamini. Gen̄. i. Et iteꝝ. Adam inſpiratus dixit. Erūt duo in carne vna. Gen̄. iij.Similiter ⁊ poſt peccatū ī lege nature dictūeſt ad Noe. Creſcite ⁊ multiplicamini. Gen̄.ix. In temꝑe etiam noue legis a xp̄o hec coniunctio cōfirmata. Math̓. xix. Nō legiſtis ꝙab initio qͥ fecit homines maſculū ⁊ feminamfecit eos. ergo alij modi homines procreādinō debent aſſignari. Si dicatur ꝙ demonescōcurrunt nō vt principia naturalia ſed vt artificialia quādo ſtudioſe cooperant̉. ad naturales conceptus hominū ſemen recipiendo.⁊ iterum tranſfundendo. Contra. Quia authoc poſſꝫ diabolus in om̄i ſtatu videlicet matrimoniali ⁊ extra. aut in vno tantum. Nonprimo modo. quia tūc opus diaboli eſſet fortius qͣꝫ opus dei qui quemlibet ſtatum inſtituit aut confirmauit. puta continentiū ⁊ coniugatorum. Nec ſecūdo modo. quia de hocnullubi legitur ī ſcripturis vt ex vno ſtatu ⁊non ex altero huiuſmodi hominum fieret ꝓcreatio. Preterea procreare hominē eſt actusviui corporis. ſed demones aſſumptis corporibus non dant vitam. quia illa tantummodo formaliter fluit ab anima que ē actus corporis phiſici organici potentia vitam habētis. ij. de anima. ergo ꝑ huiuſmodi aſſumptacorꝝora opera vite exercere non poſſunt. Sidicatur ꝙ aſſumunt corpus non vt vitā tribuant ſed vt ſemen naturale retineant ⁊ trāſfundant. Contra. In operibus angelorumbonorum ⁊ malorum ſicut nihil ē ſuperfluuꝫnec etiam in operibus nature. Sed cum demon naturali virtute qua etiam omnē virtutem corporis excedit poſſit inuiſibiliter ⁊ ſemen colligere ⁊ iterum applicare. Igitur autratio dabitur. ꝙ non poſſit inuiſibiliter hocfacere. aut ſi poteſt alterum erit ſuperfluū. fortificatur ratio. Nam in libro de cauſis dicit̉.ꝙ virtus intelligentie eſt infinita inferius qͣꝫuis ſit finita ſuperius. ſed omnia corporaliaſunt infra intelligentias ergo ⁊ infinitate ſuevirtutis poteſt ea qualitercūqꝫ vult immutare. Sed intelligentie ſunt angeli ſiue boni ſiue mali. ergo poſſunt abſqꝫ hoc ꝙ corꝑa aſſumant tranſmutationes in ſeminibus facere.Preterea ſemen recipere ab vno ⁊ trāſfundere