LVIII
themate traductis oībus. hoc eſt amotiſa ſeoībꝰ q̄ ad ſe ꝑtinebāt remāſit ſolꝰ nil ſibi deſuiſ omnibuſ reſeruatis Et hoc eſt quod aitapoſtolus i. Corinthiorum nono. Omnisqui in agone contendit ab omnibus ſe abſtinet. et illi quidem vt corruptibilem coronaꝫaccipiant. nos vero incorruptam. vnde gregorius. Nudi cum nudo luctari nos oportet. Nam ſi veſtitus quilibet cum nudo luctatur citius ad terram deijcitur. quia habꝫvnde teneatur. quid aūt ſunt terrena om̄ianiſi quedam corporis indumenta. Qui ergo contra alium ad certamen properat veſtimenta abijciat ne ſuccumbat. Secundodicatur de viri expoſitione. hoc eſt quis illevir fuerit qui cum iacob luctabatur. Et licꝫdiuerſi diuerſa de hoc aſſerant. iero. glorioſus tamen doctor dicit. ꝙ ſpiricualis lucta fuerit. alij autem ꝙ fuerit corporalis. Nos autem hanc ambiguitatem ſimpliciter tranſeuntes dicimus ꝙ cum deo in forma tamenangeli luctabatur ſequentes egregiū doctorem gregorium qui dicit Quis eſt iſte angelus niſi ille qui per ꝓphetam dicitur magniconſilij angelus. quia enī greca lingua euāgelizare denunciare dicitur. ergo ſemetip̄mnobis denuntians deus angelus nominat̉.vnde idem Grego. exponens hyſtoriaꝫ quein manibus eſt iterum di. Deſignat gͦ angelus qui luctabatur cum iacob deum. Iacobautem qui cum angelo ꝯtendit vniuſcuiuſqꝫ perfecti viri ⁊ in contemplatione poſiti animam exprimat quia videlicꝫ anima cū cōtemplari deum nititur velut in quodam certamine poſita. modo quaſi ſuꝑat quia intelligendo ⁊ ſentiēdo. et de incircumſcripto lumine aliquid deguſtat. modo vero ſuccum/bit. quia ⁊ de guſtando iterum deficit. Tercio dicendum eſt de luctaminis aggreſſionede quo licet aliquid dictum ſit. hic tamen expreſſius exponamus. Nam de hoc cōgreſſudicit Gre. Cum ad parentes ꝓprios iacobrediret in via angelum inuenit. cum quo inluctādo magnū certamē habuit et ſubiūgitIs enim qui certat in luctamine. aliquādoſe ſuperioreꝫ aliquando ꝟo eū cū quo ꝯtendit ſuperiorē inuenit. Eſt enim incontēplatiua vita magnanitatis ꝯtentio cum ſeſe ꝯ
templator per ꝯtemplatōem ad celeſtia erigit. cum in rebus ſpiritualibus animū tendit. cum tranſgredi nititur omne quod corruptibile videt̉. cum ſeſe anguſtat vt dilatetEt aliquando quidem vincit ⁊ reluctantestenebras ſue cecitatis exuperat. vt de incircūſcripto lumine quodammodo furtim ⁊ tenuitur attingat. ſed tamen ad ſemetipſaꝫ ꝓtinus renerberata reuertitur. atqꝫ ab ea lucead quā reſpirando tranſit ad ſue cecitatis tenebras ſuſpirando redit. Quaſi ergo vincit̉angelus quando intellectu intimo apprehēditur deus. quaſi etiam vincitur homo qn̄ſubtracta intima luce nolens renitenſqꝫ adaſſuetas tenebras redit. Quarto videnduꝫde luctaminis continuatione quod notaturin eo cum dicitur vſqꝫ mane. Non enim ceſſandum eſt ab hoc ſancto exercitio ꝯtemplationis quouſqꝫ oriatur nobis in futura vitaſol iuſticie xp̄s deus noſter. nec hoc intendimus ꝙ in actu ꝯtemplationis aliquis valeat perſeuerare ⁊ ineternuꝫ aſpectuꝫ ſine medio ꝯtinuare. ſed cum ſubtracta gratia contemplatīa defecerit. ſe recipiat in actiuā. nōintentione ibi manendi ſed ſe reparandi itavt ſi interrumpatur ꝯtemplatio. ſemꝑ tam̄ꝯtinuetur ⁊ perſeueret intentio. Quod perEzech. pulcre nobis innuitur vbi dicitur.Ibant ⁊ reuertebantur. ibant in contemplatiuam vitam. ſed quia noſtre corruptionispondere pregrauati. in illa diu ſtare nō poſſumus reuertamur iterum in actiuaꝫ. ⁊ hoceſt quod ait Bernnardus. ſuper predico ꝟbo di. Cum ab actiua vita ad contemplationem ſurgimus. quia diu mens ſtare in cōtemplatione non poterit. ſed omne quod deeternitate per ſpeculum ⁊ in enigmate ꝯſpicit. quaſi furtim hoc et per tranſitum videtipſa ſua infirmitate ab īmenſitate tante celſitudinis animus repulſus in ſemetipſo relabitur ⁊ neceſſe eſt vt ad actiuam vitam redeat ſeſeqꝫ ipſum continue in vſum bone operationis exerceat. vt cuꝫ mens ſurgere adcontemplanda celeſtia non valet queqꝫ bona que poteſt agere non recuſet. ſic qͣꝫ fit vtip̄is ſuis bonis actibus adiuta rurſum in ꝯͣtemplationem ſurgat ⁊ amoris paſtum depabulo contemplate veritatis accipiat. InD 4