ꝑfectiunculaꝫ veniamus: in his que principibus adiacent: ⁊ que more ſeculariū principatuꝫ ꝯſtituunt eſt videndū. Habent em̄principes ſeculares. qui vere principes ſuntſublimem gl̓iam. diuitiarū opulentiā. fortēpotentiā. claram proſapiā. hec quattuor conſtituunt principatū ſecularē que etiā ſpūaliter intellecta ſpūalem ꝯſtituūt principatuꝫCupientes gͦ hos glorioſos principes imitari. primo gloriā non que mūdi eſt ſed q̄ vereeſt gloria acquiramꝰ: quā triplicem inuenimus in ſcriptura. Cōſiſtit em̄ hec beata gloria in dei cognitione. dei imitatione cōſcientie atteſtatiōe. ⁊ qui in his gloriari potueritnon erit inſipiens. Sumus em̄ naturaliterhonoris ſiue glorie cupidi: qd̓ cognoſcensapl̓us dixit. Qui gloriatur in dn̄o gloriet̉.ac ſi dicat. Cum ex naturali cupiditate glorie homines cōpeſci nō poſſunt quin gloriādeſiderent. vniuerſi deſideremus gloriā: nōillam que ex honinibꝰ eſt: ſed illā que veraciter eſt ex deo. Prima ergo gl̓a conſiſtit indei cognitiōe: quē qͣnto verius cognoſcimꝰtanto glorioſiores erimus apud deū. HincIere. dicit̉. Non gloriet̉ ſapiens in ſapientia ſua. nec fortis in fortitudine ſua. nec diues in diuitijs ſuis. ſed in hoc gloriet̉ q̄ gloriatur ſcire ⁊ noſſe me. qꝛ ego ſum dn̄s quifacio miſeri cordiaꝫ ⁊ iudicū in terra. hec enīmihi placent ait dn̄s. Cur autē dn̄s in ſuacognitione nos iubeat gloriari: cauſa daturSap̄. xvi. vbi dicit̉. Noſſe te ꝯſummata iuſticia eſt: ⁊ ſcire virtutē ⁊ iuſticiā tuaꝫ radiximmortalitatis eſt. Qui em̄ hanc gloriamhabuerit in omni loco in omni tꝑe malū refugit. bonū non negligit. virtutes diligit ſciens oculis domini ẜm apl̓m oīa nuda eſſe⁊ aperta. hinc boecius. Magna nobis indicta eſt neceſſitas ꝓbitatis: cū ante ocl̓os agimus cuncta cernētis. Nec bonū negligimꝰqꝛ ſi vere deū cognoſcimus ſcimus eū malorum punitorē. bonorū remuneratorē. virtutum amatorem: ⁊ ideo circūſpecti erimꝰ nihil omnino de contingentibꝰ obmittentes.Scd̓a gloria conſiſtit in dei imitatiōe vt ſequamur veſtigia: nō declinātes ad dextraꝫnec ſiniſtram. ad hoc em̄ venit deus in carnēvt in ſeip̄o oſtenderet ꝑ quā viā poſſent ho

mines ad celi gaudia ꝑuenire. ad qd̓ hortatur nos apl̓us Ephe. v. dicens. Eſtote imitatores dei ſicut filij cariſſimi. item de vtroqꝫ. xiij. Dn̄m deū veſtrū ſequimini. Iteꝫ illud. iiij. Re. dicit nobis deus. Sequiminime oſtendam vobis virū quem queritis. vocans virū deum ẜm deitatem. de quo dicit̉Zach. vi. Ego vir oriens nomē meū. IteꝫIere. iij. Ego vir veſter aſſumaꝫ vos. Seddiceret aliquis illud Eccle. ij. Quis eſt homo vt ſequi poſſit rectorem ſuū. qd̓ nequaqͣꝫ fieri poteſt in equali imitatione: ſed in qͣlicūqꝫ aſſimilationē. D Sunt gͦ triain quibꝰ ip̄m tenemur ꝓ noſtris viribꝰ imitari ſcꝫ in humili conuerſatione. dura ⁊ aſpera paſſione totali ſui ip̄ius exinanitiōe. Deprimo monet nos Math. xi. Diſcite a mequia mitis ſum ⁊ hūilis corde. Item Luce.xxij. Qui maior eſt in vobis fiat ſicut minor⁊ qui preceſſor eſt ſicut miniſtrator. ⁊ ſequit̉Nam quis maior eſt: qui recumbit an̄ quiminiſtrat. nōne qui recūbit? Ego aūt in medio veſtrū ſum ſicut qui miniſtrat. hinc greIn ſublimi poſiti ſunt hūiles qui vnd̓ ſe inomnibus deſpiciūt inde contra omnia ſecūriores fiunt. Hanc humilē conuerſationeꝫdeſcribit nobis Bern̄. dicēs. Cōuerſare ſimpliciter inter fratres deuotus deo. ſubditusmaijſtro. ſenioribꝰ obediens. minoribꝰ contemꝑans. angelis placens. verbo vtilis. corde humilis. manſuetus ad om̄es. Secūdoimitemur deum dura ⁊ aſpera paſſiōe. Adhoc enim venit vt merendi materiam nobiſoſtenderet in ſeip̄o. Sic enim dicit PetrusChriſtus paſſus eſt pro nobis vobis relinquens exemplum ⁊cͣ Propter qd̓ dixit apoſtolis ⁊ nobis in illis Luce. xxij. Ego diſpono vobis ſicut mihi diſpoſuit pater meꝰregnū. ac ſi dicat. Sicut ego in mundum veniens nō niſi ꝑ tribulatiōes redeo. ſic ⁊ vobis diſpoſui vt nō niſi ꝑ tribulatiōes ſequamini me ad regnum: quia ſicut in actibusix. dicitur. Per multas tribulationes oportet nos introire in regnum dei. Nam vtait Apoſtolus. Omnes qui volunt pie viuere neceſſe eſt vt perſecutionē patiātur. vn̄Augꝰ. Nequaqͣꝫ ad regnum celorū ſe ꝑtinere iudicet: qui hic in area triture non tundit̉