¶ Sermo

ſit extra illam rōnem boni perdit. vnde Auguſti. Sicut deus eſt ſummū bonū ſimplex⁊ ꝑfectiſſimū omnia in ſe contines: ſic caritas ſumma virtus eſt in ſe continens omnebonum. Hec eſt em̄ virtus in qua nec opusminimū deſpicitur: ⁊ ſine qua nec opus maximū acceptatur: nō predicatio etiā ſi līguishominū ⁊ angelorū aliquis loquatur: nec fides etiā ſi montes tranſferat: nec martiriuꝫetiam ſi tradatur corpus vt ardeat. Tertiūꝑ quod magni efficimur cōſiſtit in ꝓfundohumilitatis: vt ꝑ hoc adiectiuū ꝓfundū ſpecificetur q̄dam humilitas que a cōmuni etpopulari humilitate ſit penitꝰ aliena. Sedaſſimiletur illi hūilitati qͣntum poſſibile eſtque de alto celoꝝ deum ꝓfundauit: nō ſolūad hominē aſſumendū: ſed ad obprobrium⁊ abiectionē hominū induendum: vt a ſummo celi vbi decor eſt omniū angelorū. egreſus in tanta ſe humilitate ꝓfundauit vt diceret. Ego ſum vermis ⁊ non homo: obprobrium hominū ⁊ abiectio plebis. Sed anteqͣꝫ ad ꝓfundum hūilitatis veniamus: neceſſe ē vt aliqͥd ad eiꝰ intelligētiā ꝓloqͣmurPropter qd̓ ſciendū ꝙ nihil poteſt dici ꝓfundum niſi ad aliquod altū fuerit comparatum. ⁊ ideo etiam vnū ſepe pro altero ponitur. ſicut dicit̉ altum mare. ⁊ pͣs. Accedathomo ad coraltum id eſt ꝓfundum. Quiquid em̄ profundum eſt ⁊ dicit̉ a profundohabet ſurſum menſurando aliquā altitudinem. Sic illa hūilitas profunda dicit̉ quein alta vita eſt fundata. Unde peccator cuiꝰtota vita eſt in peccatis ⁊ vicijs profundata⁊ in imo proſtrata: etiē ſi humilitatē habere videretur: non tamē poteſt dici ꝓfunda.eo ꝙ vita eius poſita eſt in ymo. Oportet enim ꝓfundū habere aliquā comꝑatōeꝫad altum in cuius comꝑatione humilitatiſprofunditas cognoſcatur. Unde ſi vite noſtre inſerere volumus ꝓfundum humilitatis. oportet nos primū plantare in nobis vitam magnā. ita vt ⁊ magna vita ⁊ hūilitasſimul in vita hominis ꝯiungātur. que duohabere monemur Eccleſi. iij. Quanto magnus es humilia te in omnibꝰ: ⁊ coram deoinuenies gratiā. de quibꝰ duobꝰ dicit Gregorius. Magnus eſſe vnuſquiſqꝫ ſtudeat:

ſed tn̄ magnum aliquo modo ſe eſſe neſciatne dum ſibi magnitudinē arrogāter tribuat. hanc inaniter amittat: ſed quelibet aſſintbona oꝑa: nulla ſunt niſi ex humilitate condiantur. In cunctis ergo q̄ agitis radicemboni oꝑis humilitatē videlicet retinete. Utergo noſtra humilitas ſit ꝓfunda tribꝰ gradibus ꝓfundetur: vt videlicꝫ habeat̉ in operatione. locutione ⁊ cordis ꝓfundatione Etquia ſermo in longū ductus eſt horū triummembrorū executionē in alijs ſermonibuspredicator poterit inuenire ⁊cͣ.¶ L. Sermo de ſancto petro ⁊ paulo.Rincipes populorum congregati ſunt cum deo abraar. pſal. xlvi. C Dicit GregoriusAd oſtendendam innocentiā venit abel. adinſinuandam mundiciā enoch. ad docendālonganimitatem oꝑis venit noe. ad manifeſtandam obedientiā venit abraam. ad demonſtrandum ꝯiugalis vite teſtimoniumvenit yſaac. ad declarandā laboris tolerantiam venit iacob. ad reddēdā pro mꝰalo retributionis gratiā venit ioſeph. ad oſtendendam manſuetudinē venit moyſes. ad oſtendam inter flagella patientiaꝫ venit iob. qd̓totum ideo factum dicimus vt in ſingulisvideremus quid eſſet in quolibet imitandūvt quācunqꝫ virtutem ſibi quis habilioreꝫcognoſceret eidem ſe pre ceteris applicaret.In his autē glorioſis principibꝰ nec hec œelilla virtus ꝓponitur imitanda: ſed ſub noīeprincipum ad ꝑfectionē vite ſpūalis ꝓuocamur. ¶ In verbis ergo ꝓpoſitis tria poſſumus intelligere Primo enim cōmendātur iſti principes a ſpiritalis vite perfectiōe.ſcd̓o a celeſtis regni aſſecutione. tertio monemur de noſtre ſpei ⁊ fiducie erectione. primū ibi. principes populorū. ſcd̓m ibi. ꝯgregati ſunt. tertiū ibi. cuꝫ deo abraam. Cū em̄abraam interp̄tet̉ pr̄ multarū gentiū. ſperamus ꝙ nos ad eundem prēm aliqn̄ colligidebeamꝰ. Dicit aūt bern̄. ꝙ in pleriſqꝫ locisſacre ſcripture de ſpiritualibus per corporalia informamur: ideo quomodo per iſtosprincipes prouocati eorum veſtigia ſaltemtenuiter ſequi debeamus: vt ad qualēcunqꝫ