XI. IX
ta conſiſtit in matura inchoatione. vt quismature incipiat ẜuire deo. ſic em̄ dicit̉ Tre.Bonū eſt viro ſi portauerit iugū ab adoleſcentia ſua. Item Eccle. xij. Memento creatoris tui in diebꝰ iuuētutis tue ⁊cͣ. Hanc ꝑtem longitudinis habuit iohānes de qͦ etiācantat eccleſia. Antra deſerti teneris ſub annis ⁊c̄. Scd̓o hec longitudo ꝯſiſtit in perſeueranti ꝯtinuatione. qꝛ qͣntumcūqꝫ maturequis incipiat: ſi vſqꝫ in finē non perſeuerat:nō longam facit vitā ſuā. qꝛ vbi deſiſtimusibi deficit longitudo. hinc veritas Mathei.xxiiij. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Tertiū hanc longitudinē ꝑficienseſt augmētata deuotio: vt de die in diē longitudo noſtre vite in deuotiōe augeatur. qd̓merito fieri debet: qꝛ vnūqd̓qꝫ bonū opꝰ habet ſemen boni oꝑis in ſemerip̄o: ſi tn̄ ipſuꝫbonū opus ita viuaciter ⁊ efficaciter facimꝰvt debemus. Si aūt negligenter ip̄a operanoſtra facimus. hn̄t iterū ſemen negligētiein ſeip̄is: has negligentias ꝯtinuātes quouſqꝫ om̄ia deficiant oꝑa noſtra. vt qui priuſnegligenter oꝑa fecimus: tandem nihil penitus faciamꝰ. Si aūt primū opus viuaciter facimus. ſcd̓m plus viuaciter faciamusqꝛ primū habuit ſemen viuacis oꝑis in ſequēti. vt ſicut ſemē generat planta ſic planta generat rurſum ſemen: ⁊ ſi ſic ſucceſſiuaviciſſitudine continue ꝑſeuerant (nar gen̄.i. dicit̉. Unūquodqꝫ habet ſementē ſui generis in ſeip̄o) fit ſemꝑ poſterius opꝰ ex ſemine prioris oꝑis efficacius ⁊ virtuoſiꝰ priore. hinc Bern̄. Primū aliquid importabile videtur ꝓceſſu temporis ſi aſueſcas: nonadeo graue videtur: paulopoſt nec ſentias.paulopoſt etiā delectabit. ⁊ ſubiungit. Sicetiam ꝑ contrariū itur in duriciam cordis.Hanc augmentandā deuotionē pulcre prefiguratam legimꝰ Exo. xix. Sonitus buccine paulatim creſcebat in maius ⁊ prolixiustendebatur. De hac longitudine hortamurEſa. liiij. vbi dicit̉. Longos fac funiculoſ tios ⁊ clauos tuos ꝯſolida. Et nota ꝙ hec lōgitudo extendi debet in eternū. ita videlicetꝙ actualis longitudo vſqꝫ ad finē vite ſtrēnue ꝑſeueret. voluntaria vero ſiue affectualis longitudo in eternū ſe extendat: vt ſi ho
mo in eternum deberet viuere in eternū vellet ei ſeruire. B Scd̓m ꝙ hominē ſpiritualiter facit magnū eſt latitudo caritatisconuenienter aūt ꝑ latitudinē caritas deſignatur ꝓpter tria: ſcꝫ ꝓpter ꝯtinentiam mādatorum. ſufficiētiaꝫ debitoꝝ. opulentiā bonorum. Primo dico ꝯuenienter caritas ꝑlatitudinem deſignatur ꝓpter cōtinentiammandatorū. Ip̄a enim caritas ꝯtinet in ſeomnia que a dn̄o ſunt mandata. hinc Apꝰ.Ro. xiij. Plenitudo legis eſt caritas: legeꝫcontinens ⁊ ꝓphetas. nam nō adulterabis.non occides. non furaberis: ⁊ ſi quod eſt aliud mandatū in hoc ſolo verbo inſtaurabiturdiliges proximū tuū ſicut teip̄m. hinc Augꝰ. Si non vacat omnes paginas ꝑſcrutari: ⁊ omnia volumina ẜmonū euoluere. oīaſcripturatū ſecreta penetrare. tene caritateꝫin qua ꝯtinentur omnia. quia vt nemo excuſationē habeat voluit deus conſummare⁊ abbreuiare verbū ſuper terram. voluit ⁊ illud denud are: vt dum eſſet breue facile ſcirent omnes: ⁊ dum eſſet nudū ⁊ apertuꝫ nemo ſe poſſet de ignorātia excuſare. hīc bern̄.Quicquid diuina lege inducitur: ad ſoluꝫamorē dei ⁊ proximi inducit̉. Scd̓o conuenienter per latitudinem caritas deſignaturꝓpter ſufficientiaꝫ debitorū. Omnia enimque deo tenemur ⁊ hoībus ꝑ ſolā caritatemſoluimus ſufficienter. vn̄ cum ꝓ pctīs nrīsteneamur ſatiſfactionē: ꝓmiſſis ſolutioneꝫdei bn̄ficiijs grāꝝ actionē. ꝓximis ſubuētionē. his oībꝰ ꝑſoluere poſſumꝰ ꝑ ſolā dei ⁊ ꝓximi caritatem. hinc bern̄. Solus amor eſtquē a nobis exigit deꝰ. Cū aūt bn̄ficijs nosobruit aut flagellis corripit: aut ꝯſilijs inſtruit. vl̓ mādatis aſtringit: ſolue tributumamoris ⁊ deo noueris ſatiſfactū. Nā ꝓ oībꝰq̄ tenemur deo ⁊ vn̄cūqꝫ debitores ſumꝰ nihil ꝓ redemptōe accipiet qͣꝫ amorē. Sꝫ di.aliquis. Quid ergo nobis ꝓdeſt tāta ī nr̄ovictu parcitas. in habitu vilitas. in regulaac diſciplina auſteritas. Accipe paucis hiccaritatis obſequia placentia ⁊ placantia. ſitn̄ in caritate fiāt. ac vero ſine caritate nihilproſunt. Tertio recte ꝑ latitudinem caritasaccipitur ꝓpter opulentiam bonorū: ip̄a enīomnia bona in ſe cōtinet: adeo vt quicquid