¶ Sermo

ditur in duo. primo enim excipit mariamſcd̓o ieſum xp̄m filiū eiꝰ. primū ibi. inter natos. ſcd̓m ibi ml̓ierū In eo eī ꝙ dicit natoſin maſculino genere excipit feminā benedictam. ſed in eo ꝙ dicit mulierū excipit ieſurxp̄m: qui nō de muliere corrupta ſuſcepto ſemine ſed de virgine ⁊ ſpūſſancti germine eſtdiuinitus generatꝰ. Sequit̉ ſcd̓m principale ſcꝫ nō ſur. ma. io. ba. in quo verbo nomīemaioritatis non ab hac vel illa virtute: ſedomniū virtutū pleniſſima ꝑfectione ſublimiter cōmēdatur. Singuli em̄ ſancti in pleriſqꝫ locis ſacre ſcripture a ſingulis virtutibus commendantur. teſtante gre. qui dicit.Quid deuotius petro. quid carius iohāne.quid ſapientius paulo. quid dulcius andrea ⁊cͣ. Hic aūt ſanctus a ꝑfectione omniumcollaudatur. in alijs em̄ ſanctis nobis ꝓponitur quō ad regnū celorū veniamꝰ. in iſtoaūt magno ⁊ gl̓oſo principe: in eo ꝙ maioralijs dicit̉: cōmonemur. inſtruimur ⁊ hortamur ꝙ ad hoc nobis laborandum ⁊ efficaciter inſtandū ſit: quō magni ſancti qui pervite meritū: ⁊ ī celo ꝑ magni premij cumulum fieri valeamus. Quibꝰ autē exercitijsmagni ſancti fieri poſſimus: ex hoc noīe magnum nos elicere oportet. Propter qḋ ſciēdum ꝙ eſt triplex magnitudo a qua denominatiue hoīes dicunt̉ magni: ſcꝫ corꝑalismoralis ⁊ ſpūalis. Primo dico aliqͥd magnum dicit̉ corꝑalit̓er: eo ꝙ maiori mole corporis eſt diſtentū. ſic ouum maius eſt faba.mons maior ouo. hac magnitudine hō maior eſt altero homine. Ab hac magnitudinenullus ſanctus cōmendat̉. qꝛ frequēter hecmagnitudo impedit in hoībus ſanctitatemcorpus em̄ mole carnis diſtentū grauedineſua impedit ſpiritū: ne ſua alacritate percurrat ſicut deſiderat viam dei. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur Sap̄. ix. Corpus qd̓ corrumpitur aggrauat animaꝫ ⁊ terrena inhabitatio deprimit ſenſum multa cogitantē. magis aūt corpus preualet ſi delicate nutritur. qꝛ tunc vtait bern̄. Erūt duo ꝯtra vnū ſcꝫ corpꝰ ⁊ ſuūnutrimentum contra ſpūm ⁊ periclitat̉ conſcientia. Scd̓a magnitudo dicitur moralisquo more hominū illos dicimus magnos.qui magna poteſtate. dignitate. nobilitate.

diuitijs ditati. honoribus ſublimati. obſequijs ſtipati. ſunt p̄ ceteris hoībus exaltatiſicut de iob dicit̉. Erat vir ille magnꝰ interomneſ orientales. ⁊ de dauid. ij. Re. vij. Feci tibi nomen grande: iuxta nomē magnoꝝqui ſunt in terra. item .i. paralip. xxix. Magnificauit dn̄s ſalomonē. Hec magnitudonō ſolū a ſalute impedit ſed ſaluti cōtrariaeſt vt frequenter: vt patuit in ſalomne. de qͦlegitur ꝙ ex diuitijs ⁊ delicijs deprauatuꝫ ēcor eius. Tertio magnitudo dicit̉ ſpiritualis que a ſimilitudine predictaꝝ duaꝝ ſpūaliter intellectarū accipit̉: vt magnum dicamus qui magnū habet ſpūm. Itē magnuꝫdicimus qui magnas habet diuitias ſpūales. ſic iohānes inter natos mulierum. dictus eſt: nō a maioritate corꝑis nec a maioribus diuitijs: ſed a maiori ſpū ⁊ virtute.A Ad hanc tertiā magnitudinē quā ſpūalem dicimus ꝓſequendā. ſciendū ꝙ vt dicit Augꝰ. Corpus dicimꝰ naturā quālibet:longitudine. latitudine ul̓ altitudine .i. profundo. ſpaciū loci occuꝑanteꝫ: que trina dimenſio qͣnto diſtenſior ⁊ diffuſior in corpore fuerit: tanto corpus dicit̉ eſſe maius. Abhac em̄ corporali dimenſione ꝑ quā corpusmagnū efficitur: accipiamꝰ ſpūaleꝫ magnitudinem: vt hoīem aliquē ẜm ſpeciem dicamus magnū. qui p̄dictas dimenſiones habet in ſpū ſpūaliter intellectas. Qui gͦ magnus effici deſiderat in ſpiritu has tres dimenſiones habeat: ſcꝫ longitudinē latitudinem ⁊ altitudiuem ſpūalem. Sed diceretaliquis. quō tū ſpiritui has tres dimenſiones tribuis cū ſpiritus nō recipiat qͣntitatēAd qd̓ reſpondet bern. dicens. Oportet animam creſcere ⁊ dilatari: vt ſit capax dei. naꝫ⁊ ſi anīa cū ſit ſpūs minime qͣntitateꝫ corpoream recipit: tamen ꝯfert ei gratia qd̓ negatum eſt a natura. Creſcit ergo ⁊ extenditur:ſed ſpūaliter. illē gͦ homo veraciter magnusdicitur qui longitudinē longanimitatis. latitudinem caritatis ⁊ altitudinē .i. ꝓfundūhūilitatis in ſpū ſpūaliter poſſidet corā deoHec tria ꝓſequēteſ ꝑordinēprimo dicimuꝰꝙ hec longitudo ꝯſiſtit in tribꝰ: ſcꝫ in matura inchoatione. ꝑſeueranti ꝯtinuatione. augmentata deuotiōe. Primo dico longa vi-