anime pars ⁊ ſuꝑior vis eius in id intimequietis ſecretum: ⁊ ſumme trāquillitatis archanum felici iocunditate introducit̉. Uiuus eſt em̄ ⁊ efficax ſermo dei ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſioneꝫ anime ⁊ ſpūs: ⁊ ideo nihilin creaturis hac diuiſione mirabilius cernitur: vbi aliquid qd̓ eſſentialiter vnū eſt atqꝫindiuiduū in ſeip̄m ſcinditur: ⁊ qd̓ ſimplexin ſe ⁊ ſine partibꝰ conſtat: quaſi quadā partitione diuiditur: vt qd̓ corpulentum ⁊ fetulentum eſt deorſum remanet: ⁊ qd̓ ſpirituale ⁊ ſubtile eſt vſqꝫ ad ſpeculationeꝫ diuineglorie ſublimatur: ⁊ in eandem imaginemtranſformatur. pars inferior cōponit̉ ad ſūmam pacem ⁊ tranquillitatē: pars vero ſuperior ſublimatur ad gloriā ⁊ iocunditatemScd̓o poſt hanc contemplationē ſequit̉ deuote anime āmiratio: qd̓ ſic cōtingit. Cumenim anima ab hac contemplatione ſibi ip̄iremittitur: rediens ſic ad ſeip̄am de p̄guſtatis gratijs: ſaporem quendā in ſe retinet perquē reaccenſam memoriā ſuauitatis p̄miſſe incipit eructuare volēs redire in ip̄m: ſednō preualens recidit iterū in ſeip̄am inquirens intimiſſimis cogitationum medullisquid in contemplatione rapta viderit. quidguſtauerit. quid ſenſerit. quod licꝫ nequaqͣꝫmeminiſſe valeat vt factum fuerat. aliquaſtamen ſcintillulas ⁊ primicias licet alongecogitat: per quas iterum reaccenſa ⁊ qd̓ammodo inebriata in ſtuporem ⁊ āmirationeꝫvehementiſſimam trahitur: cogitans quiddeus ſit in ſe ⁊ in nuda veritate quid habeat: quid in hac vita peregrinationis velatuſvtpote in ſpeculo ⁊ in enigmate tam ſupramodum maxima ⁊ q̄ exuperant omnem ſenſum electis ſuis ⁊ dilectis tribuit. in quamāmirationē quāto profundiꝰ immerſa fuerit tanto deus ampliꝰ exaltatur. iuxta illudpͣs. Accedet homo ad cor altum ⁊ exaltabitdeus. Et quia nulla deuotione exhaurire poterit āmirationem: conuertit ſe ad laudationem. Tertium ergo exercitiū hominū deuotorū ad deū habenduꝫ eſt ip̄a laudatio: laudantes ip̄m ſuꝑ omnibꝰ mirabilibꝰ ſuis intimo cū affectu: nec ſimpliciter laudant ſedlaudando deū magnificant. Ad quod hortamur Eccle. xliij. Glorificantes deū qͣntum/

cunqꝫ potueritis ⁊ ſuꝑualebit adhuc. benedicentes dn̄m exaltate illū qͣntum poteſtis.maior em̄ eſt omni laude. Quis em̄ magnificabit eū ſicut eſt ab initio: multa ſunt abſcondita pauca videmus oꝑa eius. Oaiorem aūt laudē quā deo poſſumus exhiberedeſcribit nobis Gre. dicens. Ille deum ẜmmultitudinē magnitudiniſ maxime laudatqui ſe ſuccumbere in eius laudis expletioneꝯſiderat. Tunc em̄ facundius laudes dei loquimur: cū ab his obſtupeſcendo obmuteſcimus: quia ad narranda magnalia dei defectus noſter hoc nō ſuppetat: qͣꝫ ſufficiēteretiam exarat linguā ſua: vt qui comprehendere nō valet hec ydonee mutus laudet. diuina ergo opera que explere laudando nonpoſſumus: facūdius deficiēdo laudamꝰ ⁊cͣ.¶ XI. IX. Sermo de eodem.Ater natos mulierum nō ſurrexit maior iohannebapti. Luce. vij. Beatus bern̄. hoc verbū exponens ⁊ exponēdo magnificans dicit. Inhoc verbo infertur qḋ terra excedit. celū tranſit: ip̄mqꝫ verticem angelice dignitatis attingit. Nec opponas mihi iohannē euangeliſtam licet inter ceteros magis dilectū. necprincipem apoſtolorū petrū omnibꝰ apoſtolis antelatum: nec vas electionis ad tercijceli ſecreta tranſlatum: nec apoſtolicꝰ ſplendor occurrere audeat precurſori. quia iā oēsiſti adoleſcentie metas exceſſerant: cum ei averitate prolatū eſt inter natos mulierū ⁊cͣZ Expeditis ergop̄miſſis tribꝰ nominibus huius principis glorioſi ſcꝫ iohannesvox angelus. in quibuſ ſūme ꝑſectionis culmen cognoſcitur attigiſſe. nunc ad ꝯcluſionem cōmendationis inducit̉ verbū ꝓpoſitūac ſi dicatur. Quia in noīe iohannis ꝑ gratiam preuenientē. in noīe vocis ꝑ grām promouentē. in noīe angeli ꝑ grām ꝯſummantem. glorioſus iſte princeps eſt mirifice ſublimatus. ergo ex his omnibꝰ tanqͣꝫ ex premiſſis veritas concludit. ꝙ inter natos mulieꝝ⁊cͣ. In qͥbꝰ verbis duo intelligimꝰ. Primoem̄ ponit exceptionē. ſcd̓o iohānis ꝯmendationē. primū ibi. inter natos mulieꝝ. ſcd̓umibi. non ſurrexit maior. Primū adhuc diui-

B. 4.