XLVI.

implebitur. qꝛ vt ait pͣs. Inter mediū mōtium tranſibūt aque. Unde illa glorioſa incantico ſuo cecinit ſe meritum diuini partꝰex humilitate conſecutā dicens. Quia reſpexit humilitatem ancille ſue. Hinc de his duobus ſcilicet timore ⁊ humilitate dicit dominus per hie. Ad quē reſpiciam niſi ad humilem ⁊ trementem ẜmones meos. ac ſi dicat.Cui dabo gratiam niſi timentibꝰ ⁊ humilibus. Ac ſi dicat nulli alteri. hinc Iaco. iiij.Deus ſuperbis reſiſtit: humilibus aūt datgratiaꝫ. hinc Gregꝰ. Quelibet aſſint bonaopera nulla ſunt: niſi ex humilitatē condiātur. In cunctis ergo que agitis radicem boni operis humilitatem tenete. nec eos qͥbusiam ſuperiores: ſed quibus inferiores eſtisaſpicite. vt meliorum exempla vobis propoſitis ad maiora ſemper aſcendere valeatis.Item Augꝰ. Nihil nos ita gratos deo facitqͣꝫ ſi vite merito magni ⁊ humilitate paruiſimus. qui ergo humilitatem que eſt matervirtutum neſciunt vſum ſui laboris ꝑduntetiam ſi bona vidientur que ſtrennue operātur. Et ideo vt ait Bern̄. Inſipiens ⁊ inſanus eſt quicuūqꝫ in alijs vite meritis ſeu inalta religione qͣꝫ in ſola humilitate confiditPropter qd̓ omnibus alijs omiſſis de ſolahūmilitate ſaluator monuit. ꝓponens ſe nobis exemplum dicens. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. ſuper quo Bernn.Sublimis deus: ſed non ita tibi ꝓponitur.¶ Sciendum auteꝫ ꝙ ad hanc virtutē humilitatis tribus gradibus ſiue paſſibꝰ poſſumus peruenire. ſcilicet ſi dei occultum iudicium pertimeſcimus: ſi defectos noſtroſcogno cimus: ⁊ ſi meliores nobis ſemper inſpicimus. Primo dico ad incuruandaꝫ ceruicem noſtrā multum valet: ſi ocultū dei iudiciū ſemper timeamus: dicētes in cordibꝰnoſtris illud Eccles ix. Sunt iuſti atqꝫ ſapientes ⁊ opera eorum in manu dei ſunt: ettamen neſcit homo vtrū amore vel odio dignus ſit. ſed om̄ia reſeruant̉ in futurū incerta. Scd̓m quod valet ad humilitatem eſt:ſi noſtros defectus ſemper inſpiciamus facientes ſicut machabei. de quibꝰ dicit̉ .i. macha. iiij. Ut viderunt ſanctificationem deſertam ⁊ altare prophanatū ⁊ portas exuſtas

⁊ in atrijs virgulta nata: quaſi in ſaltu ſcindunt veſtimenta ſua ⁊ planxerunt planctumagno. Et impoſuerunt cinerem ſuper caput ſuum ⁊ ceciderunt in faciēs ſuas ⁊ clamauerunt in celū. Nullus em̄ adeo ſanctuseſt: quin inueniat humiliationis materiaꝫin ſeip̄o. iuxta illud mich. vi. In medio tuihūiliatio tua. Hinc Bern̄. Si te ad lumenveritatis intus in animo ſine palpatione ſine ſimulationes diiudices. nō dubito quinhumilieris ⁊ tu in oculis tuis factus humīlior. ex hac cognitione tua: ⁊ qͣnto altius ꝓfecerit tanto amplius inuenit qd̓ euꝫ humiliat. Sancti enim veri quo apud deū altiuſproficiunt. eo ſubtilius indignos ſe eſſe deprehendunt. quia qͣnto proximiores luci ſūttanto ſibi foras deformes apparent. Unuſquiſqꝫ enim ſibi dum factu veri luminis illuſtratur oſtendit̉. ⁊ vn̄ cognoſcit in lumīequid ſit iuſticia. inde erudit̉ vt vide at quidſit culpa. O Tertio ad humilitatē innobis plantandam valet ſi meliores ſemꝑpre oculis habeamus: in quoꝝ comparatōeerimus viles nobis: vt dicere poſſimus illud Nume. xiij. Uidimus qͦſdam de generegyganteo: quibus comꝑati quaſi locuſtevidebamur. Hinc Bern̄. Ꝙdiu paruuluses pedagogum tibi ꝓcurabo: elige tibi meoconſilio hominē cuius vite exemplar cordituo ita inſedeat: vt quotiens eius recordatꝰfueris: ad reuerentiam cogitati aſſurgas: ettemetip̄m ordines ⁊ ꝯponas ac ſi p̄ſens ſit.Tertium humilitans nos ad gratiā eſt gratitudo vt vicꝫ grati ſimus ad om̄em gratiāquā exhibet nobis deꝰ. qḋ monet apꝰ. Gal̓.iij. dicens. Grati eſtote qḋ tunc digne agimus ſi omni gratie cū gratiarum actione accurrimus: nec per mentis ignauiā vel qͣlemcunqꝫ incuriaꝫ minimā preterimus. Bern̄.Felix qui ad ſingula dona gratie redit adeum in qͦ eſt plenitudo gratiaꝝ. cui dū ꝓ acceptis nos ingratos non exhibemus. locuꝫin nobis facimus gratie: vt maiora adhucacciperere mereamur. omnino em̄ ſola nosingratitudo a profectu conuerſationis impedit. dum qd̓āmodo āmiſſuꝫ reputās dator qd̓ īgratꝰ accepit: cauet ſibi de cet̓o ne tāto plura ꝑderet qͣnto plura daret ingrato.