XX. XV

fidei in qua vnumquemqꝫ reperit gratiamlargitur. credentem nanqꝫ ꝙ ad emundationem lepre ſue voluntatis criſti ſola ſufficeret. voluntatis ſue ſolo curauit aſſenſu dicens. Uolo. mundare. Alteri deprecanti vtadueniens per impoſitioneꝫ manus defunctam filiam ſuſcitaret. ingreſſus domū eiꝰeodem modo vt ille rogauerat exhibebat.Alij credenti ſummam ſalutis in ſolius ꝟbi ſui prolatione conſiſtere cū diceret. Dictantum verbo ⁊ ſanabitur puer meus. perẜmonis imperium reſoluens artus priſtinō robore ſolidauit. dicens. Uade ⁊ ſic̄ credidiſti fiat tibi. Inter alios autem virrutēcirationis ita effluenter effudit vt de hise aangliſta commemoret. et curauit om̄eslanguores eorū. inter alios autem illa immenſa beneficiorum abyſſus ita obdurataeſt vt dicatur. Non potuit ieſus inter illosfacere virtutes propter incredulitatem illorum ⁊ ita largitas dei non m vniformemmaijeſtatis ſue potentiam ſꝫ ẜm capacitatēet affectum petentium gratiam ſuaꝫ ſingulis impartitur. P Secundo hec dictio diſtributiua quicunqꝫ inſinuat ſequētium paucitatem. ac ſi dicatur. Quicunqꝫdemultitudine omnium. quia pauci ſuntqui expedite ſequantur regulam. Si enimin via preceptorum pauci ſunt qui ſequantur dominum ipſo dicente. Multi ſunt vocati pauci vero electi. quanto minus in viaconſiliorū in quo non dicimus ꝙ pauci dehis qui ſunt in ordine ſaluantur. quod duruꝫ eſſet dicere. ſed ꝙ minus habet iuſticiaſupplet miſericordia. Hoc tamen audacterdicimus ex ſententia ſaluatoris innixa euāgelice veritati. quia licet multi ſint vocati.pauci tamen ſunt electi quia arta eſt via q̄ducit ad vitā ⁊ pauci ambulant in ea. Curautem pauci ſint qui ſaluentur multe ſuntcauſe? Hoc enim contingit propter impedientium demonū doloſitatem. concupiſcibilis peruerſitatem cadendi pronitateꝫ reſurgendi difficultatem ⁊ ſtandi debilitatem.ꝓpter quod dominus ꝯqueritur mihee. vijdi. Ue mihi quia factus ſum ſic̄ qͥ colligitin autumno racemos vindemie nō eſt botins ad comedendum. Item Eſaie. xxiiij.

Quomodo ſi pauce oliue que remanſerūtexcutiantur de oleo ⁊ racemi cuꝫ fuerit finita vindemia. Hinc criſoſto. Timenduꝫ eſtxp̄ianis ne eo modo introeant in regnū celorum quo filij iſrael in terram promiſſionis ſcilicet duo tantū de omni multitudinequia ſolum per vnam viam ſcilicet caritatem itur ad regnū celorum. ſed per ſeptemmortalia peccata tanqͣꝫ per ſeptē vias deſcēditur ad infernū. Q Tercio hec diſtributio quicunqꝫ implicat regule libertatem. quia om̄ibus patet acceſſus ad eam etnulli penitus denegatur. di. GernnardoRegula ſancti benedicti vt ego ſentio) om̄ihomini proponitur imponitur nulli. ꝓdeſtſi deuote ſuſcipitur ⁊ tenetur. non tamen ſinon ſuſcipitur obeſt. quod autem in voluntate eſt ſuſcipientis non in poteſtate proponentis voluntarium merito dixerim nō neceſſarium. Attamen hocipſum quod dicovoluntarium. ſi quis ex propria voluntateſemel cōmiſerit ⁊ promiſerit. deinceps ī neceſſarium commutatur. nihil iam liberumhabet dimittere quod ante non ſuſcipere liberum habuit. ideo quod ex voluntate ſuſcipit ex neceſſitate tenebit. Sequitur ſecūdum mēbrum ſcilicet hanc regulaꝫ. in quoregule noſtre auctoritateꝫ diximus deſignari. Cum enim per vniuerſum ordinē ciſterſien̄. hodie hoc ē in die ſancti bn̄dicti in capitulis noſtris regula incipiatur. poſt cuiꝰlectionem ẜmo ſtatim ſubiungitur. conuenienter valde hoc pronomen hanc quod eſtdemonſtratiuū regula iam lecta demōſtratur ⁊ de ea dicitur. Quicunqꝫ hanc regulā⁊cͣ. R De hoc ergo mēbro tria dicantur per ordinem. ſcilicet de voti obligatōneſecundo de horū que votū adiuuant inſinuatione. tercio de finis aſſecutione. Prīo dico videndum eſt de voti obligatione hoc eſtquid vouētes ſtatum religionis promittamus. non autem promittimus regulaꝫ obẜuare. vel perfectionis ſtatum nos velle cōſūmare. quia ſi hoc promitteremus. tūc nōſoluentes eſſent voti trāſgreſſores. quod nimis difficile videretur. ſꝫ promittimꝰ nosvelle conari. nos velle exercitare ⁊ opera dare vt perfectionē vite attingamus. et qͥcūqꝫ

h 2