Sermo

quia nec cūctos parmoruꝫ qualitas aſtringit. Nam que alijs officiūt alijs ꝓſunt quiaplerunqꝫ herbe que hec animalia nutriuntalia occidūt. ⁊ medicamētum qd̓ vnū morbum imminuit alteri vires ingerit. ⁊ panisqui vitam fortiū roborat: paruuloꝝ etatemnecat. Pro qualitate igit̉ auditoꝝ formaridebet ſermo doctoꝝ. Unde aliter loquimurpeccatoribꝰ. aliter penitētibꝰ. aliter ꝓficiētibꝰ. aliter ꝑfectōem attingētibꝰ. quā diuerſitatem ſcriptura copioſe p̄dicatoribꝰ āminiſtrat. Unde peccatoribꝰ d̓r Thob. xiij. Conuertimini peccatores ⁊ facite iuſticiā coramdeo. Penitētibꝰ vero d̓r Eſa. xliij. Ego ſuꝫqui deleo iniquitates tuas ꝓpter me. Proficientibꝰ aūt d̓r Ecele. Quodcunqꝫ pōt manus tua inſtāter oꝑare. quibꝰ etiā oſtēdituriſte ſanctus vt ad exemplū eius ſanctitatiſꝓficiāt ad vitam eternam. Conātibꝰ auteꝫad perfectōem d̓r Lu. vi. Eſtote ꝑfecti ſic̄ pater veſter celeſtis ꝑfectus eſt. Obmiſſis autem omībꝰ ſolum de ꝓficiētibꝰ hic intēdit̉quibꝰ ſanctus iſte ſub magnitudine ſua proponit̉ vt diſcant ſancti ⁊ magni fieri ſic̄ ip̄e.In verbis ergo ꝓpoſitis tria intelliguntur.Primo em̄ magnus iſte pontifex demnōſtratur. ſcd̓o demōſtratus cōmendat̉. tercio cōmendatus ꝓbat̉. Primū ibi: ecce. Scd̓mibi ſacerdos magnus. Terciū ibi qui in diebus ſuis placuit deo. Hec ꝑ ordinē ꝓſequētes: primo ſciēdum ꝙ res demōſtrabiles ſolent ex cauſa triplici demōſtrari vt videlicꝫex demōſtratis rebꝰ ꝓuocemur. prouocati īformemur. informati imitemur. Ex hac triplici cā iſte magnus ſacerdos eſt nobis perhoc aduerbium ecce demōſtratus. Prīo eīille ſanctus demōſtrat̉ vt cum ip̄e hō ſil̓isnobis paſſibilis magnus ſanctus fuerit ꝓuocemur ad eius exēplum: vt ⁊ nos magnifieri ſtudeamus dicētes iam prouocati illd̓petri actu. x. Non eſt acceptor ꝑſonarū deusſed in om̄i gente qui timet eum ⁊ oꝑat̉ iuſtciam acceptus eſt illi. nihil em̄ amplius illidebuit qͣꝫ nobis. nec minus nobiſ exhibet qͣꝫilli. ſi tamē fideles fuerimus in cōmerendoScd̓o eſt nobis demōſtratus: vt ex demonſtratōne prouocati ꝑ eius exēplum informemur: quibꝰ exercitijs poſſimus magni fieri

ſicut ip̄e. De quo Exod̓. xxv. Inſpice et facẜm exemplar quod tibi mōſtratuꝫ eſt ī monte. Hinc Gre. Unicuiqꝫ electo ad ſumēdāviuēdi regulam pr̄m p̄cedentiū exēpla mōſtrentur. vt ex illaꝝ vita conſideret quid ī actibꝰ quid in moribꝰ ſuis ſeruet. qui ergo p̄ceptis nō accēdimur ſaltē exemplis prouocemur: vt nil ſibi mens difficile eſtimet qd̓ab alijs ꝑfecte ꝑagi videt. Tercio iſte pontifex demoſtratur nobis magnuſ vt prouocati ⁊ informati ip̄m efficaciter imitem. Qūoaūt ip̄m imitari dēamus in tercio membroprincipalis diuiſionis .ſ. in diebꝰ ſuiſ placuit deo lucide declarat̉ N Sequit̉ ſcd̓ꝫprincipale .ſ. ſacerdos magnus. in quo iſtepontifex a magnitudine cōmendat̉. Habetaūt triplicē magnitudinē .ſ. in vite ſanctitate. interceſſionis ptāte. in miraculoꝝ claritate. De quo poteſt ſumi illud Gen̄. xxvi. Ibat proficieus atqꝫ ſuccreſcēs donec vehemēter magnus effectus eſt. De ſcd̓o poteſt ſumi illud. iiij. Re. v. Erat vir ille magnus ⁊potens apud dn̄ꝫ ſuū ⁊ honoratus. De tercio patet in legēda ſua vbi legit̉. ⁊ exꝑimento cognoſcit̉ ꝙ vſqꝫ in hanc diē ſignis ⁊ ꝟtutibꝰ ſubuenit vniuerſis. ex quibꝰ omnibꝰtam magnus effectus eſt corā deo ⁊ hoībuſvt ſacerdos magnus veraciter noīet̉. Seqͥtur tercium principale in quo huius pontificis magnitudo probat̉ in eo qd̓ ſubiungit̉Qui in diebꝰ ſuis ⁊cͣ. In quibꝰ verbis tresponunt̉ ꝑticule .ſ. dei complacētia. eius iuſticia. ⁊ recōciliatōis gratia. Que qꝛ in ip̄oconfluxerunt ideo ip̄m magnū veraciter eſfecerunt. qui enim deo ſibi ⁊ proximo exhibꝫquod dꝫ. reuera magnus veraciter predicatur. naꝫ ꝑ has tres ꝑticulas p̄dicte tres magnitudines: ſi tamē cōueniēter adaptanturlucide ꝓbant̉. Nam magnitudineꝫ poteſtatis per dei complacētiā. magnitudineꝫ ſanctitatis per ſuiip̄ius iuſticiā. ⁊ magnitudinēclaritatis ꝑ recōciliatōis grām comꝓbamꝰQui em̄ placēt deo apud deum ſunt potēteſqui in ſe iuſti ſunt. nulli dubium quin etiāſancti ſint. ⁊ qui recōciliāt deo peccatores ꝑmiraculoꝝ exhibitōem clari ſunt in eccl̓ia ⁊famoſi. Nunc aūt tēpus eſt vt verba ad noſtram edificatōem conuertamus. diſcentes