III

mit interdū. nec voces vllas emittere ſol̓ cōtenta ſuſpirijs. Unde ſancto amore flagrāſidqꝫ incredibili modop captāda quātulacūqꝫ euaparatōe ardoris quem patit̉ non cōſiderat quid aūt qualiter eloquat̉. ſed quicqͥdin buccas venerit amore vrgēte nō enūciatſed eructuat. Simil̓r petrus ex viſiōe tranſfiguratōnis inebriatus dixit. vis faciamushic tria tabernacula. tibi vnū moyſi vnū ethelye vnum neſciēs quid diceret. LTerciū ad hanc familiaritatē neceſſariū eſtfidelitas. ſed quia fidelis eſt deus ⁊ abſqꝫ vl̓la iniquitate iuſtus. ⁊ rectus ſicut Deuter̄.xxxij. d̓r. ideo de eius fidelitate nihil heſitantes commonēdi ſumus nos homīes vt ſi adhanc familiaritatē cupimus ꝑuenire deo fideles ſimuſ. quod tūc facimus ſi in omnibꝰque agimus dei gl̓am ⁊ non nrām dei bonū⁊ non nr̄m intēdimus. facti nobiſmetipſistanqͣꝫ vas perditū ⁊ obliuioni dati tanquāmortui a corde: vt ꝓpter noſip̄os nūquaꝫ aliquid faciamuſ. nec ſolū in bonis que agimꝰſed etiam in his que ꝓmiſimus hocip̄ꝫ fideliter intēdentes. quoꝝ tn̄ non magna copiainuenit̉ vt ꝓuer. xx. d̓r. Multi ſunt viri miſericordes. virum aūt fidelem quis inuenietHinc Luce. xij. Quiſputas eſt fidelis ẜuus⁊ prudens. quaſi dicat. pauci ſunt. hinc bernar. Reuera fidelis es famulus ſi de ml̓tisbonis dn̄i tui. ⁊ ſi non trāſeūte ex te. tamentrāſeunte ꝑ te nil tuis manibꝰ adherere contiugat. Et iterum. Fidelē non tm̄ ab hijs q̄accepit a deo. verū etiam ex his que deo obtulit refulgere cōuenit. Hec deuota ⁊ ſanctafamiliaritas pre omībꝰ exercitijs nos ꝓmouet apud deum. qd̓ ſic patet. Nam ex dei viſitatōne deus eſt in nobis. ex noſtra ꝟo nosin deo. Ex quibꝰ r̄ſultat illa beata vnio quafelix homo vnus ſpūs fit cum deo. vniti autem deo bona cōſequimur infinita. Sic em̄ait veritas Io. xv. Qui manet in me et egoin eo hic fert fructū multum. Ex quibꝰ multis Bern̄. pauca enumerat dicens. Crebraviſitatō dat fam iliaritatē. familiaritas auſum. auſus guſtum. guſtus famē. fames cōtemptū oīm. contēptus ociū. ocium deumQuarto ex p̄dictis iā ꝑfecti vocamur ad apoſtolatus excellentiā. quod cōtingit cū pꝰ

p̄dicta inſpirat nobis deus deſideriū aīmaſacquirēdi. quod fit ꝑ p̄dicatōis officiuꝫ: qd̓tunc fit cum alijs que fieri oportet denūciātes legatōnes dei ad ſuam gl̓am ⁊ hoīm vtilitatem fidel̓r ꝓſequimur. apl̓s enim ideꝫ ēquod miſſus. Debemus aūt deū tripl̓r nūciare .ſ. p̄dicatōe. ꝯuerſatōe. ⁊ oratōne. quodeuidēter in illa trina iniūctiōe quam xp̄s petro Ioh. xxij. iniūxit: intelligit̉ dicēs Petreamas me quo dicto tercio. ter eriā ſubiūxit.Paſce oues meas. Ac ſi dicat. Si diligisme paſce verbo p̄dicatōis. paſce exemplo cōuerſatōnis. paſce inſtātia oratōnis. De haceminētia apl̓ici ſtatus dicit Bern̄. Oportetapl̓icum viꝝ deum vndiqꝫ nūciare ſcilꝫ abinceſſu. ab aſpectu. ⁊ aroce. ⁊ a moꝝ omniūdiſciplina. Quod nobis ⁊cͣDe ſancto NicolaoIIICce ſacerdosmagnus Eccle. xliiij OSciendū ꝙ tria genera rerūIolent ꝑ hoc aduertū ecce remōſtrari .ſ. magnalia. vtilia. ⁊ mirabilia. deprimo Eſa. xl. Ecce dn̄s in fortitudine veniet. de ſecūdo idem. lxij. Ecce ſaluator tuꝰ veniet. de tercio idem dicit. viij. Ecce virgo cōcipiet. Hec tria .ſ. magnū. vtile. ⁊ mirabile.in hoc ſancto mōſtrant̉. Fuit enim magnuſin ſanctitate. vtilis in doctrine veritate. ⁊ mirabilis in miraculoꝝ claritate. De quo ſciēdum ꝙ vt dicit fulgētius. In verbis domītanqͣꝫ ditiſſimis ferculis ſic celeſtiū deliciarum copia ſpūalis exuberat. vt in eis abundet quod ꝑfectus cōmedat. abundet etiā qd̓ꝑuulus ſugat. Ibi em̄ ſimul ⁊ lacteᵐ potusquo tenera fideliū nutriat̉ infantia. ibi ſolidus inuenit̉ cibꝰ quo robuſta ꝑfectoꝝ iuuētus ſpūalia ſancte virtutis accipiat īcremēta. ibi ꝓrſus ad ſalutē conſulitur vniuerſis:quos dn̄s ſaluare dignat̉. ibi inuenit̉ qd̓ oīetati congruat. ibi eſt quod oī ꝓfeſſioni conueniat. Hinc eſt ꝙ fideles p̄dicatores qualitatem audiētium verbū dei ſolicite penſantes ẜm ſtatū ⁊ conditōem ſinguloꝝ alimenta vite ⁊ ſancte p̄dicatōnis pabulū āminiſtrant. quod beatus Greg. aſtruit ita dicēsNon vna eadēqꝫ exhortatō cūctis congruit