Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

III

⁊ docentes quibꝰ exercitijs ⁊ nos magni apud deum fieri valeamus. Ad hoc eniꝫ glorioſus iſte pontifex ſub ſua magnitudīe nobis ponitur in exemplū: vt ex ſua magnitudine cōmoniti diſcamus magni fieri apuddeum. Peccatores em̄ cōmonent̉ vt īfernuꝫfugiāt. penitētes vt ad regnū celoꝝ ꝑueniatboni vt in magnitudine ꝓficiant. quod ſi decreuerimus faciendū: p̄dictas tres ꝑticl̓as.ſcꝫ complacētiā. iuſticiā. recōciliatōis grāmaſſumamus: incipiētes a primo vicꝫ a complacentia: ⁊ inquirētes ſolicite quibꝰ exercitijs deo placere valeamuſ O Primoergo ſciēdum ꝙ p̄ ceteris tria placent deo q̄ex ꝑſona ſua Eccle. xxv. ꝓponit nobis deusita dicens In tribꝰ bn̄placitum eſt ſpirituimeo que ſunt ꝓbata coram deo et hoībꝰ. ſcꝫconcordia fratꝝ vir ⁊ mulier bn̄ cōſentiētes⁊ amor ꝓximoꝝ. que tria ſi vite noſtre inſeximus deo ꝑ omīa cōplacemus. Sunt aūtfrēs oēs ſenſus corꝑis ⁊ omīa corꝑis membra ꝑiterqꝫ ⁊ affectōnes potentie ⁊ virtutesaīme ex affinitate quā hn̄t ad inuicem: frēsiuſto noīe appellant̉. quos tūc ad ꝯcordiaꝫreducimus quādo ex noſtra diligentia et conatu omēs deo cōcorditer obſequuūtur itavt deuotō dicat ſingulis ⁊ omnibꝰ id Iud̓.vij. Quod me videtis facere oēs facite vt n̄ſint in nobis ſciſmata: ſed ſimul omīa ſtrennue ad deum ordinant̉. quod cum factū fuerit ſubito valde ꝓficimus ad ꝑfectū. ſic ecōuerſo cum in vobis ſint ſciſmata ⁊ diſſenſiones nunqͣꝫ ꝓficere poſſumus. qꝛ qͣꝫtum invna ꝑte ꝓficimus tm̄ in ꝑte altera retardamur. ſicut Eccle. xxxiiij. d̓r. Unus orans ⁊ alius maledicēs. cuius vocem exaudit deus?vnus edificans ⁊ alius deſtruēs quid prodeſt niſi labor. Ideo dicit apl̓s. i. Corinth. i.Non ſint in vobis ſciſmata. quia vt ait grego. Quid prodeſt ſi cōtra hoſtium inſidiastota pene ciuitas caute cuſtodit̉. vnū auteꝫforamen aꝑtum relinquit̉ ꝑ quod ab hoſtibus capit̉. Ex hac ergo ꝑte deo multuꝫ placebimus: ſi fratres ſenſuum ⁊ mēbroruꝫ indei ſeruitio ſint cōcordeſ. Hinc Grego. ſubiungit. Qui ergo ꝑfecte deo placere deſiderat: nihil ſibi de ſe penitus derelinquit. factꝰſibi totus tanqͣꝫ vas ꝑditum ⁊ ſicut mortu-

us a corde. Scd̓m quod de nobis p̄ ceteriſdeo placet eſt. ſi vir ⁊ mulier ſint bn̄ ⁊ ꝑ omnia conſentiētes. Quid per virum niſi ſpūſquid ꝑ mulierem niſi caro accipit̉ Qui tūcbene cōſentiūt quādo caro ancillat̉ ⁊ ſpiritꝰdn̄atur. quādo caro rōni ſe ſubijcit ⁊ ſpiritꝰſemꝑ p̄cipit. Sed diceres. hoc vid̓r difficile.quia caro cum ſit delicata ⁊ tenera ſpūi nōpoteſt obedire. Ad hoc dicimuſ ꝙ ſit valdepoſſibile. nam caro nō iubet̉ extingui ſꝫ concupiſcentia refrenari ⁊ iuxta vires obedire.Ꝙ ſi iteꝝ dixeris illud ꝓuer. xiiij. Uireſ nōſuppetūt. Rn̄detur qd̓ ibidem ſubiungiturQui inſpector eſt cordis ip̄e intelligit ⁊ obſeruatorem aīme tue nihil fallit. Et quia caro delicata eſt vt raro tm̄ faciat qͣꝫtum poteſtcōſulit̉ Eccle. xxxxij. quid in eius delicijs ſitagendū cum d̓r. Seruo peſſimo latera ſaguinare. Hinc Bern̄. Docēdus eſt homo bone volūtatis ſic habere corpus ſuum ſicut egrum cōmendatum. cui etiā multū volentiinutilia ſunt neganda. vtilia vero etiam nolenti ingerēda. et ſic de eo agere ſicut d̓ nonſuo: ſed eiuſ a quo p̄cio magno empti ſumꝰIdeo durius quidē corpus tractandum eſtne rebellet: ſic tamē vt ſeruire ſufficiat. quiaad ſeruiēdum ſpūi datum eſt. Et iteꝝ dicitBern̄. Docēdus eſt homo bone voluntatisrōnabiliter mortificare mēbra ſua ⁊ iuſtuꝫrōnis ⁊ diſcretōis hēre iudicium. nec alicuius eorum in iudicio acciꝑe ꝑſonā. Et Gre.Diſcretiōe magni moderamīs carnis curafrenāda eſt vt ſeruiat ⁊ mīme principet̉. nequaſi dn̄a animū vincat ſꝫ ſubiecta mentiſdominio quaſi ancilla famulet̉ vt iuſſa aſſitad nutum cordis depulſa deſiliat. Terciuꝫquod p̄ ceteris placet deo eſt amor ꝓximerūIp̄e em̄ oīno ſtatuit hominē ſine crimīe coram deo. Facit enim in nobis tria bona: ſn̄quibꝰ nō eſt ſalus. Nam ꝑ amorem ꝓximimalum declinat̉ ⁊ omne bonū ꝑficitur. ⁊ ſine eo nihil de nobis a dn̄o acceptat̉. ⁊ om̄equod agimus cum dilectōe proximi gratāter a dn̄o acceptat̉. De primo di. apoſtolusDilectio proximi malum non oꝑatur Deſcd̓o dicit id em̄ apl̓s. Plenitudo legis ē dilectio. De tercio iterum apl̓s. Si linguishoīm loquar ⁊ an. ⁊cͣ. Qui ergo p̄dicta tria