Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.

xp̄i erat in eis. ad hoc em̄ homīes filios ſuoſapplicant litteris vt diſcipuli facti: magiſtriſui ſcīam addiſcant. quod dn̄s ꝓmittit Ihere. xxxi. dicens. Dabo legem meā in viſceribus eorum ⁊cͣ. ⁊ Eſa. xlviij. Ego dn̄s docenſte vtilia. Docet aūt nos dn̄s quatuor vtiliſſima que ip̄e tanqͣꝫ magiſter noſter habuitin ſeip̄o. que ſi addiſcerimus veri diſcipulieius ſumus .ſ. mandatoꝝ obſeruatōem. tꝑalium bonoꝝ abdicatōem. proximoꝝ dilectōnem. ⁊ aduerſoꝝ perſecutōem. Que quatuor tanqͣꝫ quatuor lectōnes ꝓponit nobis magiſter. Primo dico diſcipuli dn̄i erimus ſimandata eius obſeruamus. Unde Io. viijSi vos māſeritis in ſermōe meo vere diſcipuli mei eritis. hoc oūt p̄ceptum eſt de neceſſitate ſalutis dn̄o dicente Mathei. xix. Sivis vitam ingredi ſerua mādata: que tamēpauci non ſolum nō ſeruāt ſed nec ſciunt qͥdſit mādatum vel quid eis a dn̄o ſit mādatūquod valde d̓teſtabile eſt in homīe xp̄ianoꝓpter quod ꝓuer. vi. mādat nobis deus: vtea diligētiſſime obſeruemus dicēs. Cōſidera fili mi precepta patris tui ⁊ liga. ⁊cͣ. ⁊ ſeqͥtur quia mādatum lucerna eſt ⁊ lux ⁊ via vite. Scd̓o docet nos bonoꝝ tꝑalium abdicationem: ex quoꝝ relictōne iteꝝ erimus diſcipuli dn̄i. Hinc d̓r Lu. xiiij. Niſi quiſ renunciauerit omnibꝰ que poſſidet non poteſt meus eſſe diſcipulus. In qua mgr̄m deū ſi vere diſcipuli eſſe voluerimus imitemur. naꝫde ſua pauꝑtate ip̄e dicit Lu. ix. Uulpes foueas hn̄t ⁊ volucres celi nidos. filius autēhomīs non habet vbi ⁊cͣ. Tercio erimus diſcipuli ex ꝓximoꝝ dilectōne. quā lectōem ꝓponit nobis dicēs Iohā. xiij. In hoc cognoſcent omēs quia mei eſtis diſcipuli ſi dilectionem habueritis ad inuicem. Quarto erimus eius diſcipuli aduerſoꝝ ꝑſecutione.Unde Mat. x. Non eſt di ſcipulus ſuꝑ magiſtrum ⁊cͣ. Si premfamilias beelebub vocauerūt quātomagis domeſticos eius ITercio vocat nos deus ad ſuiip̄ius familiaritatis amiciciā. hec aūt cum non ſit vniusſed duorum .ſ. dei ⁊ homīs. ip̄a cōſiſtit in tribus: videlꝫ in mutua viſitatōe. ſecretorumreuelatōne. fideli ad inuicem dilectōe ⁊ affectōne. Primo dico ꝙ hec familiaritas cen-

ſiſtit in mutua ⁊ frequēti viſitatōe dei ad hominē ⁊ homīs ad deum. ita vt interpolatistemꝑibꝰ deus homīem ⁊ homo deū ſepe viſitent ⁊ viciſſim ſe frequentēt. Nam de d̓i viſitatōe dicit Gre. in mora. ſuꝑ illo verbo iobUiſitas eū diluculo ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ deus hoīeꝫviſitat diluculo ſubito ꝓbat illum. qꝛ et accedendo corda noſtra ad virtutes ꝓuehit etrecedēdo cōcuti tēptatōe ꝑmittit. Si euimpoſt virtutū munera nulla tēptatiōe concutitur: a ſe habere animus ⁊ ex ſemetip̄o gl̓iatur. Ut ergo firmitatis dona ⁊ infirmitateꝫhumil̓r cognoſcat ideo ꝑ acceſſuꝫ gratie adalta ſuſtollit̉ ⁊ per receſſum quid ex ſemetipſo ſit ꝓbatur. Et iterum dicit Greg. Cumviſito homīes dura corda emollio. rigida inflecto. aſpera mitigo. frigida accēdo. debiliaroboro: vaga ſtabilio. nutantia confirmo. etdum ſic incomꝑabil̓r venio intellige ſi vales quibꝰ ea meatibꝰ illuſtro. ⁊ hec verba exꝑſona dei viſitātis dicit Greg. Simil̓r homo debet deum viſitare: viſitando frequētare. ⁊ a ſtrepitu ſeculariū tumultuū ſe elōgare ⁊ totū cor ſuū in deum eleuare meditādoeius magnalia ⁊ cōtemplādo eius mirabilia ⁊ alia quecūqꝫ eius oꝑa ẜm qd̓ gratia cōoperans homī imꝑtitur. quod faciebat pſalmiſta cum dixit. Oeditatō cordis mei ī cōſpectu tuo ſemꝑ N Scd̓m ad hanc familiaritatē neceſſariū eſt ſecretoꝝ reuelatiovt crebrius ſe viſitātes ſemꝑ aliquid d̓ ſecretis ſuis ſibi mutuo reuelent quod ex ꝑte ſuiꝓmittit deus Eſa. xlv. Dabo tibi theſaurosabſconditos ⁊ archana ſecretoꝝ. vt ſcias qͥaego dn̄s. Hec ſecreta accepit eliphaſ themanites Iob. iiij. di. Porro ad me dictum eſtverbum abſcōditu ⁊cͣ. Uenas ſuſurrij eiuſ .i.dei. quod exponēs Bern̄. dicit. Beatꝰ homoqui venas ſuſurrij tui dn̄e percipit in ſilētioSimil̓r ⁊ homo viceuerſa ſecreta ſua debetdn̄o reuelare intima cordis ſui ⁊ medullasaffectionū euaporādo exalare vt ſi cōtingatvoces emittere magis ex affectu qͣꝫ ex ītellectu ꝓcedere videant̉. ſicut ſponſa in Can. cūdicebat. Dilectus meus mihi et ego illi. dequā locutōe dicit Ber. Sponſa xp̄i mirabiliter delectata ⁊ vehemēter affectata nec tacere omnīo poterat. nec tn̄ quod ſentit expri