Sermo.

Equum pondus voluntas eius. Ac ſi dicatur. Volūtas dei eſt vt in iudicādo nos ⁊ꝓximū equum pondus hēamus. Hinc Leui. xix. Statera iuſta ⁊ equa ſint pondera. ⁊iteꝝ. Non ſint in domo tua diuerſa pōderaquia vt Prouerbio. xx. dicitur. Pondus ⁊pondus. mēſura ⁊ mēſura vtrūqꝫ abominatio eſt apud deū. ꝓpter quod male pōderātibus dicit deus Para lippo. iiij. Ego maiuſpondus apponā. De his diuerſis pōderibꝰdicit Grego. Omnis qui aliter penſat ea q̄ꝓximi ſunt ⁊ aliter que ſunt ſua habet pondus ⁊ pondus. Tercio dēmus nobis humilitatem. vt cum priora duo fecerimus ẜuoſſuos inutiles iudicemus. quia ſolū fecimꝰquod debuimus nihil addētes. Un̄ Greg.Quelibet aſſint bona oꝑa nulla ſunt ſi nonex humilitate cōdiantur. ⁊ omne quod agimus ꝑdit̉: ſi nō ſolicite ꝑ humilitatē cuſtoditur. In his em̄ virtutibꝰ imitemur ihm̄xp̄m qui eſt bn̄dictus in ſecula.¶ I ¶ De eodem ſecundus ſermoEnite ⁊ VideteIo. i. Dicit Gre. Nemo poteſtin vna eademqꝫ re omīpotentideo ⁊ hoſtibꝰ eius gratus exiſtere. Nam deiamicū ſe denegat̉ qui eius placet inimico. ⁊inimicis veritatis aduerſabit̉ qui eidem veritati ſubiugat̉. Ideo in verbo ꝓpoſito deusſalutē nrām deſiderās ab inimico ſuo md̓ovidelꝫ nos vocat vt ab eo recedentes ⁊ ſibiadherētes vitā ⁊ grām conſequamur YIn verbis ergo ꝓpoſitis duo breuiter tāgūtur. Primo enim ponit ſuam vocatōeꝫ. Secundo vocatōnis remuneratōꝫ. Primū ibivenite. Scd̓m ibi: videte. Ueꝝ quia di. grego. Ꝙ facta ſaluatoris ſic accipiēda ſunt vtin veritate credāt̉ facta. ⁊ tn̄ ꝑ ſignificatōnēnobis aliquid inſinuēt facienduꝫ. Propterqd̓ ſciendū ꝙ verba ꝓpoſita ad duplice ītelligentiā nobis deſeruiūt .ſ. ad hiſtorialeꝫ expoſitōem ⁊ ad moralē noſtri informatōem.Prima expō declarat nobis apl̓oꝝ vocatōnem. ſcd̓a nrām inſtructōem. Primā expōnem breuiter ꝑcurrētes dicimꝰ ꝙ beatꝰ Andreas ⁊ alij apl̓i quadrupl̓r a dn̄o ſunt vocati. Primo em̄ vocauit eos ad ſui noticiam.

ſcd̓o ad diſciplinatus grām. tercio ad familiaritatis amiciciā. quarto ad apl̓atus excellentiam. Primo dico vocauit eos ad ſui noticiā cū ad on̄ſionē iohā. bapt̉. dicētis. Ecceagnus dei Andre. ſtatim ſeq̄bat̉ ad dn̄m d.Rabbi vbi hītas; ⁊ rn̄dit ei dn̄s di. Ueni⁊ vide. in quo vocauit eū ad ſui noticiaꝫ. qꝛcognito eo redijt in ſua. Scd̓o vocat eoſ addiſciplinatꝰ grām cū dice. petro ⁊ ādree Uenite poſt me faciā vos piſca. ho. ⁊ in r̄liquuꝫnō redierūt in ſua. ſequit̉. n. At ille relictisrhetibꝰ ⁊ naui ſecuti ſunt dn̄m. Tercō vocauit quoſdā ex eis ad ſingularis familiaritatis amiciciā. ſic em̄ freq̄nter legimꝰ in euan.Aſſumpſit ihus petꝝ ⁊ iacobū ⁊ iohānē ſecreto. Quarto vocauit eos ad apoſtolatusexcellentiam: cum miſiſſet eos binos et binos ante faciem ſuam. ſic enim Luce. ix. dicitur. Cōuocatis iheſus duodecim apoſtol̓dedit illis virtutē ⁊ ptātem ſuper omīa demonia: ⁊ vt languores curarent. Hec d̓ hiſtoriali veritate breuiter tacta ſufficiāt Nūcſermo retorquēdus eſt ad moꝝ noſtroꝝ edificatōnem. Quid enim nobis ꝓdeſſet ꝙ apoſtoloꝝ vocatio ſingulis annis in eccīa recitaretur ſi non in eiſdem poſſemus moraliter edificari G Sciendū ergo ꝙ oēsqui ad ꝑfectum ſtatū ſanctitatis: ⁊ vſqꝫ adgradum apoſtolicū ꝓmouent̉. p̄dictis quatuor modis ſpūaliter intellectis a domīo vocantur. Primo ergo vocamur ad dei amiciciam cum rōe illumīati ꝑ creaturā cognoſcimus oꝑtere p̄exiſtere creatorem. Sed quiscognoſcet eū cuꝫ de eo dicat Eſa. xlv. Tu esvere deus abſcōditus. Hinc Iſi. di. Deusſibi ſoli cognitus eſt ⁊ homī aſſumpto. luceꝫem̄ inhabitat inacceſſibilē nec alicꝰ creaturepure cognitio ad eum poteſt ꝑtingere. qꝛ finiti ad infinitū nulla eſt comꝑatio. Sed ſinulla poſſet haberi de deo noticia. deus nondiceret pͣs. Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deus. Nam ſine dei qualicunqꝫ noticia nullaomnino poterit eſſe ſalus dicente Ber. Siignoras deum poterit ne eſſe ſalus? ac ſi di.nequaqͣꝫ. Et hoc ꝓbat ſubiungēs. Non em̄poteris amare quē neſcias. nec hēre qd̓ nonamaueris. Ac ſi dicat. Qui n̄ cognoſcit deūnō amat deū. qui n̄ amat deū nō habet deū.