II

Scd̓o opera noſtra data deo augmentāturquia accipiēs noſtra dat nobis ſua. vt quicquid minus eſt de noſtro ꝑ ſua oꝑa ſuppleamus. de quibꝰ oꝑbꝰ d̓r Sap̄. iiij. Oē aurum in comꝑatōe eius arena eſt exigua ⁊ tāqͣꝫ lutum eſtimabit̉. Tercio perpetuantur:Deus enim cum ſit eternus in ſe. perpetuatomīa ſibi data Eccle. iij. Oꝑa dei ꝑſeuerātin eternū Eccle. xxiij. Fundamēta eterna ſupra petram ſolidata. Cui cōſonat apl̓s. i. cōrin. iij. di. Fundamētū aūt aliud nemo pōtponere p̄ter illud quod poſitū eſt: quod eſtxp̄s iheſus D Scd̓o ꝓpoſuit nobis deus in ſeip̄o penalem tribulatōem. nec ī hisaliquid ꝓpter ſeip̄m ꝑtulit. ſed ꝓ nobis volens vt ⁊ nos aliquid ꝓpter eum ſufferamꝰ⁊ taliter vt ſicut ip̄e pro nobis gaudens eſtpaſſus dicente apl̓o ad Heb. Qui ꝓpoſitoſibi gaudio ſuſtinuit crucem cōfuſione cōtepta. ſic ⁊ nos gaudēteſ ꝓpter eum quicquidoccurrerit ſufferamus. Quod vt facil̓r valeamus tria ſunt nobis frequēter de nr̄is tribulatōnibꝰ cogitāda .ſ. quia leuius purgamur. ab inferno ſecuramur. ⁊ ſublimiꝰ premiamur Hec tria fidel̓r conſiderata tribulatōnis noſtre leuigāt omē pondus Primodico leuius hic purgamur. Cum .n. oī pctōdebeat̉ pena: multo leuius hic in foro miſericordie qͣꝫ in foro iuſticie punimur. teſtāteEze. iiij. Diem pro anno dedi tibi. ac ſi dicat. Sicut leuius ⁊ breuiꝰ eſt puniri ꝑ diemqͣꝫ ꝑ annum: ſic leuiuſ eſt puniri in pn̄ti tꝑeqͣꝫ in futuro. Hinc Iob. vi. Qui timet pruinam irruet ſuꝑ eum nix. per pruinā leueꝫ ⁊tenue. ꝑ niuem vero ꝓfundā tribulatōnemvolens intelligi. Scd̓o ꝑ tribulatōes pn̄teſab inferno ſecuramur. Dr̄ em̄ naum. i. Nōcōſurger duplex tribulatio. Unde de hic caſtigatis ſtatim ſubiūgit. Afflixi te ⁊ nō affligam te vltra: ⁊ nūc cōteram virgam de dorſo tuo ⁊ vincula tua dirumpā. Hinc apoc.ij. Qui vicerit pn̄tes tribulatōnes nō ledetur a morte ſcd̓a .i. ab inferno. Hinc ꝓuer.xxiij. Percute filiū tuum virga: ⁊ liberabisaīam eius a morte. Tercio ſublimius p̄miamur. Nam qͣꝫto hic deo verius aſſiml̓am īpatiēdo: tanto illic glorioſius ſublimamurHinc. ij. Corin. iiij. Id qd̓ momētaneū eſt

⁊ leue tribulatōnis noſtre: ſupra moduꝫ inſublimitatē eterne glorie pondus oꝑatur innobis Mat. v. Beati qui ꝑſecutōem patiūtur ꝓpter iuſticiā: qm̄ ip̄orum eſt regnū celorum E Tercio ꝓpoſuit nobis deus inſeip̄o virtutū exercitatōem. qꝛ nulla ſine virtutibꝰ poterit eſſe ſalus. Dicit em̄ Bernar.Quātū libet crucies quātūlibet te afflictes:non tibi ſui copiā tribuet: qui dn̄s virtutuꝫd̓r niſi fueris virtutibꝰ adornatus Et qꝛ predicta omīa fructu vacua remanerēt ſi nonvirtutibꝰ ornaremur. ideo nobis in virtutibus ſe ꝓponit dicens nobis illud Iud̓. vij.Qd̓ me videtis facere omēs facite. Propt̓quod ſciēdum ꝙ lꝫ omnes virtutes eſſentialiter poſſidet. tres tamē ſpēal̓r p̄ ceteris nobis magis ꝓpoſuit neceſſarias .ſ. caritatemhumilitatē. ⁊ mititatem: monens ⁊ ſuadēsvt in eiſdem ip̄m cum conatu quo poſſumꝰimitemur. Nā in eiſdē tribꝰ plena ⁊ abſoluta cōſiſtit ꝑfectio: Nā ꝑ primā d̓o. ꝑ ſcd̓amꝓximo. per terciaꝫ nobis ſoluimus quod tenemur. Qui autē deo ꝓximo ⁊ ſibi exhibetquod debet. hic ꝑfectus eſt vir ⁊ beatus ī facto ſuo erit. De prima .ſ. caritate d̓r Iohan.xv. Ma ior ē caritatē nemo habet ⁊c̄. de ſcd̓aautē ⁊ tercia d̓r Math. xi. Diſcite a me quiamitis ſum ⁊ humilis corde. Ꝙ autem ſolacaritas deo de nobis ſufficiat aperte oſtēditGernard̓. dicens. Solus amor eſt quem anobis exigit deus ſiue cum bn̄ficijs obruit.vel flagellis corripit. vel conſilijs inſtruit. l̓mādatis aſtringit. ⁊ quicquid diuīa lege inducitur vel introducitur ad ſolum amoreminducitur. Solue ideo tributum amoris etdeo noueris ſatiſfactum. Ipſa eſt em̄ virtꝰin qua nec opus minimum deſpicitur. ſinequa nec maxima acceptant̉ Non predicatōetiam ſi linguis angeloꝝ fiat. nō fides etiamſi mōtes trāſferat. non elemoſina etiā ſi oēfacultates in cibos paupeꝝ diſtribuant̉. ioncorꝑis afflictio etiam ſi ardeat. Ex vuibusomībꝰ liquet ꝙ ꝑ ſolā caritatē deo perſoluimus abundanter. Scd̓o debet us ꝓximomititatem: hoc eſt pietatē. ꝑ quam eū in oībus ſuis factis pie ⁊ dulciter iudicemꝰ ītuētes ip̄ꝫ ⁊ oīa ſua ocl̓o colūbino iudicātes eūſic̄ ab ip̄o cupimꝰ iudicari. Hinc ꝓuerb. xi.

a z