¶ Sermo.

Baptiſat̉ a mortuo ⁊ iteꝝ tāgit mortuū qͥdꝓderit lauatio eius? laui pedes meos vt d̓in Canti. quomodo iterum inquinabo eos.Ut ergo poſt pnīam puritas cōſeruetur ſecundo voluptati carnis pꝰ ꝑ reſiſtentiā eſtfortiſſime obuiandum. vt quotiēs mentemde illecebris pulſauerit. ſtatim ei adituſ perfortiſſimā reſiſtētiam deneget̉. quia ſi dn̄uoadmitteret̉ fieret nouiſſimuſ error peior priore. quod ꝑ nullum modū poteſt melius fieri qͣꝫ ſi omēs occaſiones peccati penitus reſpūamus: omēs ſenſus noſtros ab omī intentōe diligētiſſime auertētes. Sicut d̓r Eccle. ix. Uirginē ne cōſpicias ne forte ſcandaliſeris in decore illius. Unde dicit Grego.Non licet intueri quod nō licet concupiſcere. Has occaſiones gl̓atur ſe declinaſſe Sara Thob. iij. di. Nunqͣꝫ cuꝫ ludētibꝰ miſcuime nec cum his qui in leuitate ābulāt participem me p̄bui. Et id̓o ſubſequit̉ ampliꝰgloriādo. Nunqͣꝫ viꝝ cōcupiui ⁊ mundā ſeruaui animā meā ab omī concupiſcētia. Facilime aūt voluptati reſiſtimus ſi ſemꝑ cogitamus illud Gre. Momentaneū eſt qd̓delectat eternum vero qd̓ cruciat. Et iō hācſtultam commutatōꝫ nullꝰ facit niſi penitꝰſtultꝰ G Tercio venire iubemur a dn̄ode md̓i vanitate ⁊ hoc per diſplicentiaꝫ. Adhanc diſplicētiam facilime ꝑuenimus ſi eaque mūdi ſunt ſubtil̓r perluſtramus. Eſt eītot ⁊ tantis malis ⁊ venenatis infectionibꝰexuberans vt vere conſiderāti oporteat diſplicere. Sic euim ait Grego. Aliqͣndo nosmūdus retraxit a deo nūc vero tātis plagisplenus eſt vt ip̄e iam mūdus nos īuitei addeum. Sunt enim tria in mūdo que ipſumfaciunt omnīo diſplicere. quia decipit. deficit ⁊ interficit. Decipit quia ꝓmittit ſufficientiam quam non ſoluit: ſed quanto pluraacquirimus tāto nos facit amplius indigere. Cum em̄ ꝓmittat dulcia pulcra et delecbilia ⁊ oīa bona: priuat nos veris boīs pulcris dulcibꝰ ⁊ delectabilibꝰ. Unde Grego.Si bonū diligit̉ mens in bonis melioribusid eſt in celeſtibꝰ delectet̉. Si aūt malū metuatur eterna mala oībꝰ malis ſeculi preponant̉. Scd̓o md̓s deficit: Nā ſi aliquid nature bonitatis eſſet in md̓o. tn̄ quia nō per-

manet dꝫ merito diſplicere Sic em̄ di. Io.Mūdus trāſit ⁊ cōcupīa eius. Quid ergoꝓderit homī ſi vniuerſum md̓m lucretur ⁊cͣTercio mūdus interficit. ſic em̄ dicit Iob.Ducūt in bonis dies ſuos ⁊ in pūcto ad inferna deſcendūt. Amicus em̄ ſeculi inimicꝰdei conſtituit̉. Inimicos autē dimergit inmare ⁊ ꝑcutiet eēs in poſteriora obprobriūſempiternū dabit ill̓. qd̓ eſt miſerabil̓r occidere. C Sequit̉ ſcd̓m principale ſcilꝫpoſt me. In quo verbo hortat̉ nos dn̄s vt ēum in bonis que ī ſeip̄o nobis ꝓponit imitemur q̄ in tria bona tꝑalia diuidunt̉ Propoſuit em̄ nobis in ſeip̄o corꝑalem oꝑatōꝫ. penalē tribulatōem. ⁊ virtualē exercitatōnemPrimū nobis ꝓpoſuit in ſua cōuerſatōneScd̓m in paſſione. Terciū in virtutū exhibitione. In his em̄ tribꝰ dn̄m ſequamur: ſitn̄ ip̄m ꝯſequi deſideramus. Prīo ergo deꝰꝓpoſuit nobis in ſeip̄o corꝑale oꝑatōem ineo ꝙ oīa que oꝑatus eſt nō ꝓpter ſe ſed ꝓpt̓nos oꝑatus eſt. quippe qui ſibiip̄i ſufficiesnihil eoꝝ que fecerat indigebat. Hinc EſaOīa oꝑa noſtra dn̄e oꝑatus es nobis. qͥ n̄oꝑa dei vocat ſed noſtra. qꝛ nō ſibi ſed omīafecit nobis. qd̓ aꝑtius di. apl̓us. Oīa ꝓpterelectos ⁊cͣ. Sic ⁊ nos oīa noſtra oꝑa non ꝓpter nos nec ꝓpter aliquid aliud extra deum:ſed ꝓpter ſolū deū ⁊ eius bn̄placitū faciamqnihil nobis reſeruātes qd̓ non cū bona conſciētia eius laude valeat exhiberi. qd̓ fideliſꝓpheta fecerat qui dicebat. Nō nobis domine non nobis. quod etiā monet apl̓s. i. Cor̄.x. Omīa quecūqꝫ facitis ad gl̓am dei facite.Item Coll̓. iij. Emīa in noīe dn̄i nr̄i facite. Et iteꝝ. Non ad ocl̓m ſeruiētes quaſi hominibꝰ placentes: ſed deo qui ꝓbat corda.Nullum ergo bonum opus qͣꝫtumcūqꝫ degenere boni erit meritoriū apud deuꝫ quodnon per intentionem ad dn̄m ordinet̉. Necin hoc vt ait Bernard̓. amittimus aliquidſed plutimum lucramur ſi opera noſtra damus domino commutantes ea in melius.Nam ex hoc nobilitantur. augmentantur.⁊ perpetuantur. Nobilitantur ex nobili ſubiecto quod eſt deus. Quicquid euim generoſo deo et nobili attribuitur: ex ſua videlicet virtute totum efficitur generoſum.