Romanoꝝ.Lviij.

precioſum quē pr̄ tuꝰ t̓ dedit ⁊ ſi illump̄diderꝭ ad me apliꝰ redie nō valeasIlle pānū recepit ⁊ ad ſtudiū ꝑrexitet cōcubina eiꝰ vt prius eū gaudēterrecepit. Qui expandēs paniū dixit.kariſſima iſtū panniū dedit michi pr̄meus ⁊ ābo poſuerūt ſe ſupͣ pannumIonatas intra ſe cogitabat. vtinameſſemꝰ in tantā diſtātiā vbi nullꝰ hominū venit. ⁊ ſic factū eſt. fuerūt em̄in fine mūdi in vna foreſta q̄ multūdiſtabat ab hominibꝫ Illa triſtat etionathas votū vouit deo celi ꝙ dimitterēt eā beſtijs ad̓ deuorādū donec r̄dderet anulū ⁊ monile. que ꝓmiſit facere ſi poſſꝫ. Et ad petitōem cōcubineionatas v̓tutē panni dixit .ſ. quicūqꝫſuper eo qͥeſceret ⁊ cogitaret vbi eſſevellet: ibi ſtatī eſſꝫ. Deinde ip̄a ſe ſupͣpānum poſuit ⁊ caput eiꝰ in gremioſuo collocauit ⁊ cū dormire cepiſſꝫ ipſa partē panni ſupra quā ſedebat adſe traxit. At illa cogitabat Vtinā eēꝫin loco vbi mane fui. qd̓ factū eſt. etionathas dormiēs in foreſta manſitCum autē de ſomno ſurrexiſſet ⁊ pānu̓m ablatū cū cōcubina vidiſſet: fleuit amariſſime. nec ſciuit ad quē locūpergere deberet Surrexit ⁊ ſigno crucꝭſe muniēs ꝑ quandā viā ambulauitper quā ad aquā ꝓfūdā veīt ꝑ quātrāſive oportebat que tā amara ⁊ feruida fuit ꝙ carnes pedū vſqꝫ ad nuda oſſa ſeꝑauit. Ille vero de hͦ cōtriſtatus vas impleuit et ſecū portauit⁊ vlteriꝰ veniēs cepit eſurire. vidensquādā arborē de fructu eiꝰ comedit⁊ſtatī factꝰ eſt leproſus. De fructu illoetiā collegit ⁊ ſecū portauit. Tūc veniens ad aliā aquā. ꝑ quā tranſiuit q̄aqua carnes podū reſtaurabat. vasde ea impleuit ⁊ ſecū portauit ⁊ vltei̓us ꝓcedēs cepit eſurire. vidēs quādāarborē. de cuius fructu cepit ⁊ comedt̉Et ſicut ꝑ primū fructū infectꝰ ea̓t ſicꝑ ſcd̓m frūctū a lepra ē mūdatus. Deillo fructū etiā attulit ⁊ ſecū portauitDū vero vlteriꝰ ābulae̓t. vidit qd̓dācaſtꝝ ⁊ dūo hoīnes ei obuiabāt que

venbes qͥs eſſꝫ. At ille. Medicꝰ peritꝰſū. Qui dixerūt Rex iſtiꝰ regni manꝫin iſto caſtro ⁊ eſt hō leproſus. ſi eū alepͣ curare poſſes multas diuitias tibi daret. At ille Etiā Qui adducētesipſū ad r̓gē dedit ei de ſcd̓o fructu ⁊ cūratus ē a lepra. ⁊ de ſcd̓a aqua ad bibēdū que carnes eiꝰ reſtaurabat. Rx̄ergo multa donaria ei cōtulit. Ionathas igit̉ poſtea inuenit naue de cītate ſua ⁊ illuc trāſfretauit Runior ꝑtotā cītatē exiuit ꝙ magnꝰ medicusadueniſſꝫ ⁊ ꝯcubina ſua q̄ abſtuleā̓tei iocalia ad mortē infir̓ta ē mittēs ꝓmedico iſto. ionatas ignotus ē ab oībus. Sꝫ ipſe eā cognoſcēs dixit ei. ꝙmedicina ſua nō valeret ei nifi pͥuscōfiteret̉ oīa pcc̄a ſua ⁊ ſi alique defraudaſſꝫ ꝙ r̓dderet. Illa v̓o alta vocecōfidebat̉ quō ionata decepiſſet de anulo monili ⁊ pāno ⁊ quō eū in locodeſerto veliquiſſꝫ beſtijs ad deuorādūIlle hͦ audiēs: ait. Dic dn̄a vbi ſuntiſta tria iocalia? At illa. In archamea. ⁊ dedit ei claues arche et inuenitea. Ionathas ei de fructu illiꝰ arhorꝭa qua leprā recepit. ad comedēdū dedᵗ⁊ de aqͣ prima q̄ carnē de oſſibꝫ ſeꝑauit ad bibēdū eī tribuit ⁊ cū guſtaſſ⁊ bibiſſꝫ: ſtatī eſt arefacta ⁊ doloe̓s interiores ſētiens lac̓mabilit̓ clamaūᵗIonathas cū iocalibꝫ ad matrē ſuāPrexit de cꝰ aduētu totꝰ populus gaudebat. Ille v̓o mr̄i a prīcipio vſqꝫ adfinē narrauit quō deꝰ eū a multꝭ mal̓periculis libe̓auit ⁊ ꝑ aliqͦs ānos vixit ⁊ vitā in pace finiuit ¶ Moralizaᶜꝯmī rex iſte ē dn̄s nr̄ iheſus xp̄s.Regina mr̄ ecc̄a. tres filij hoīes īmūdo viuētes. Per pͥmū intelligo diuites ⁊ mūdi potētes qͥbꝰ deꝰdat mūdivolūtatē. ꝑ ſcd̓ꝫ mūdi ſapientes qͥꝑ ſapiētiā mūdanā quicqͥd hnt acqͥrūt. ꝑ t̓ciū filiū boᵐ xp̄ianū ab et̓noelectū cui dedit deꝰ t̓a iocalia .ſ. anulūfidei monile ſue grē ſiue ſpei et pānūcai̓tatꝭ Vn̄ qͥcūqꝫ ānulū fidei portauei̓tgrāꝫ dei ⁊ hoīs ⁊ amorē hr̄e potei̓t intātū ꝙ qͥcqͥd deſide̓at obtīebit ſic̄ ſcribit

h. iij.