LIX.Beſta
apoſtolus. Si habueritꝭ fidē vt granū ſynapis poteritꝭ dicere huic mōtitrāſi ⁊ tranſiet Si ꝟo in pectore hoc ēin corde monile ſpei habueris cogitaqd̓ volueris ⁊ qd̓ iuſtū ē obtineb̓ Vn̄euāgeliſta dcit. Petite ⁊ accipietꝭ q̄ride ⁊ inueīetꝭ Et ad corith̓. Spe ſaluifacti ſumꝰ Si ꝟo pānū caritatꝭ habueritis vbicūqꝫ eſſe volueritꝭ obtinebitis. apl̓s. ad corinth̓. j. Caritas nō q̄ſua ſunt q̄rit ſꝫ que ih̓u xp̄i. Et pͥmeIoh̓. pͥº. Deus caritas ē. Sꝫ iſta triaiocalia ſepius perdit homo in ſtudioiſtius mūdi per concubinā ſuā .. carnē ſcꝫ per carnalē cōcupiſcētiā Quiacaro ſpiritui adu̓ſat̉ Cōcubina traxitpanniū a ionatha ip̄o dormiente Siccaro ſepius caritatē ab homine traHit per peccatū mortale ⁊ eū in pctīsdormientē dimittit hominē ab omnigrā ⁊ adiutorio dei ꝙͣdiu ī peccato i acet Ionathas excitatuſ a ſōno fleuitamariſſime Sic tu poſtꝙͣ excitatꝰ fueris a ſomno peccati ⁊ te inuenerꝭ ſinegrā ⁊ v̓tutibꝫ merito flere poterꝭ Qdergo eſt faciendū?. Surge velociter ꝑoꝑa mīe ⁊ ſigna te ſigͣculo ſcē crucꝭ̓mpectore et inuenies viā ſalutꝭ. pergeqͦuſqꝫ venerꝭ ad aqua. ꝑ quā caro ſeparat̉ ab oſſibꝫ Aqua illa ē ꝯtritio q̄tā amara dēt eē. ꝙ debes ſeꝑae̓ carne.. carnales delectacōnes ab oſſibꝫ .pctīs in qͥbꝫ deū offendiſti ⁊ vas cord̓tui de hac aquā dēs īplere ⁊ ꝙͣdiu inhͦ mōrli corꝑe fuerꝭ̓ cōtricōne in cordehabeas Deinde vlteriꝰ debes ꝓcedereet fructū arboris comede̓ Ille fructꝰ ēpm̄a ꝑ quā aīa ſuſtētaret̉ ⁊ corpꝰ denigrat̉ ſepius ad modū leproſi Illūfrūctū debes colligere ⁊ ſꝑ tecū portae̓Cū vlterius ꝓceſſiſſꝫ venit ad ſecundāaquā ꝑ quā caro ea̓t veſtaurata Aqͣiſta ē ꝯfeſſio q̄ reſtaurat v̓tutes p̄ditas. Cū ꝟo vlterius ꝑgeret de fructuſcdē arborꝭ̓ comedᵗ. ⁊ curatꝰ ē Fructꝰille ē fructꝰ pͥme .ſ. oracōiſ ieiunij ⁊ elemoſine De iſtꝭ fluuijs ⁊ fructibꝫ dēs ſꝑportae̓ tecū. vt ſi a caſu aliquē r̓gē leꝓſū inuenerꝭ. ip̄m cures. Rex iſte d̓r
hō ꝑ pcc̄ꝫ infectꝰ qͥ ꝑ fructū cōfeſſioīs⁊ aquā ꝯtritōis curari potei̓t Duo qͦſibi invia occurrerūt ⁊ ad curandū teducūt: ſūt timor dei ⁊ iehenne ꝓpt̓ q̄ hōdeclinat a malo ⁊ facit bonū. Nauēsq̄ ionathā duxerūt ad pr̄iaꝫ ſūt d̓inap̄cepta q̄ nos ducūt ad gaudia et̓naSꝫ oporbet nos pͥus videre ꝯcubinā .ſ.carnē ſpiritui ꝯͣriā ⁊ eā in lecto carliscōcupīe īuenies. Da ei de fructu pm̄ecū aqua ꝯtricōis ꝑ q̄ duo intumēſcathoc ē eleuet̉ ꝑ bonā deuocōꝫ ad recipiendū iugū pͥme. ⁊ ſic tu poteris ſpm̄deo r̓dde̓ cū iocalibꝫ .ī boīs v̓tutibꝫ adpr̄iaꝫ r̓gni celeſtꝭ ꝑueīre Ad quā ⁊ct.¶ De gloria mūdi et luxuria q̄multos decepit et ad interitumdeducit ¶. Capit. .cxxi.Lim ea̓t qͥdā rex qͥ hūit duosmilites in vna cītate vnꝰ eratſenex alt̓ iuuenis Senex eratdiues ⁊ pulchrā puellā ꝓpt̓ eius pulchritudinē in vxorē duxit. Iuueīs mileſ ea̓t pauꝑ ⁊ qn̄dā vetula locupletāꝓpter diuitias accepit quā miles nōmultū dilexit Accidit ſemel ꝙ milesiuueīs ꝑ caſtꝝ ſenis militꝭ ābularetet vxor ſenis militꝭm qͣdā feneſtra inſolacio ſedebat ⁊ dulcit̉ cātabat Iuuenis cū eā vidiſſꝫ captꝰ ē in amore eiꝰ.⁊ in aīo cogitabat Melior eſſꝫ ꝯbinacio int̓ me⁊ illā iuuēculā ꝙͣ int̓ ipſā⁊viꝝ ſuū qͥ ē hō ſenex ⁊ īpotēs Et ꝙ vxor meā eſſꝫ vxoꝝ eꝰ Et ab illo die īcept̓eā dilige̓ ⁊ clinodia dae̓. Dn̄a edl̓imiromō eū dilexit ⁊ qn̄ potuit ad eū acceſſit ⁊ oībꝫ vi̓bꝫ intebat̉ ſi poſſibile eētin viꝝ acciꝑe pꝰ mortē viri ſui Eat ātan̄ feneſtrā caſtri ſenis militꝭ arborfici ī qͣ oī nocte philomena vefidebatq̄ dulcit̉ cātabat ꝓpt̓ cꝰ cātū dn̄a ſingul̓ noctibꝫ ſurrexit ⁊ ad feneſtrā ꝑrexit ⁊ ꝑ magnū ſpaciū ibidē expectabat vt cāticū philomene audie̓t. Cūhͦ ꝑcepiſſꝫ vir eiꝰ ꝙ ſingul̓ noctibꝫ ſurgeret ait ei Rm̄a q̄ de cā de lcō ſingul̓noctibꝫ ſurgꝭᵉ. q̄ rn̄dᵗ ꝙ ſuꝑ a̓borē fici