Lviij.Beſta

Sic xp̄s ſpecioſus forma pre filijs hominū. Itē niger erat ꝑ xp̄i paſſiōeꝫRubicūdus ꝑ ſāguinis effuſionē. Eergo iſtū lapidē portat ille hꝫ habundēciā fine defectū Nec illū lapidē dēsvēdere a ſeipſo niſi det tātū p̄ciū ꝙͣtūxp̄s. ſcꝫ per contritionē confeſſionē ⁊ſatiſfactionē. Sed ingrati in patibulo infernali erūt ſuſpenſi Electi verovitā eternā obtinebunt. Qd̓ nobisꝯcedat qui ſine fine ⁊cͣt.¶ De ſb̓tili mulieꝝ deceptione⁊ deceptoꝝ excecacōe. Ca. cxx.Arius regnauit prudēs valdeqͥ tres filios habuit qͦs multūdilexit Cū ꝟo mori debe̓t totāhereditatē pͥmogenito legauit. Scdōfilio dedit oīa que in tꝑe ſuo acqͥſiuitTercio filio ſcꝫ iuniori tria iocalia p̄cioſa dedit ſcꝫ ānulū aureuꝫ monile ⁊panū p̄cioſū. A nulꝰ illā ꝟ̓ tutē hūit. ꝙqͥ ip̄m in digito geſtabat grām oīmhabuit. intātū ꝙ qͥcqͥd ab eis peteretobtineret Mōnile illā v̓tutē habuit.ꝙ qui eū in pectore portabat quīcqͥdcor ſuū deſiderabat. qd̓ poſſibile eſſetobtineret. Pānus illa v̓tutē hūit. ꝙqͥcumqꝫ ſuꝑ eū ſederet ⁊ intra ſe cogitaret vbicūqꝫ eſſe vellet ſb̓ito ibi eſſꝫIſta tria iocalia dedit filio ſuo iunior vt ad ſtudiū ꝑge̓t. ⁊ mr̄ ea cuſtodiret ⁊ tꝑe oportuno ei daret. Statīqꝫvex ſpm̄ emiſit qui honorifice eſt ſepultus Duo pͥmi filij eiꝰ legata occuꝑabat Tercius filiꝰ ānulū a mirē recepit vt ad ſtudium ꝑgeret Cui materdixit. fili ſcientiā acquie̓ ⁊ a mulierecaueas. ne forte ānulū perdas Ionathas ānulū accepit. ad ſtudiū acceſſit ⁊ in ſcientia profecit Poſt hoc citoquadā die in platea ei quedaꝫ puellaoccurrebat ſatis formoſa. captus eiꝰamorē ea ſecū duxit. ⁊ cōtinuo ānulo vtebả. grāꝫ oīm habuit ⁊ quicqͥdab eis voluit habere obtinuit Puellaeius ꝯcubina mirabat̉ ꝙ tā laute viuerēt. cū tamē pecuniā non haberet.Aationē quadā vice cū letus eſſꝫ que

fiuit. dicēs ꝙ creatura ſb̓ celo nō eſſꝫquā magis diligeret. ideo ſibi diceredeberꝫ. Ille de malicia nō p̄meditatꝰſibi dixit v̓tutē anuli eſſe talē ⁊cͣ. Atilla cū ſingulis diebꝫ cū hominibꝫ cōuerſae̓ ſoles ꝑdere poſſes Ideo cuſtodīā tibi eū fidelit̉ qͥ tradidit ei anulūquē cū retrahere nō poſſꝫ fleuit amae̓qꝛ vn̄ viueret nō hūit. Qui ſtatī adreginā mir̄eꝫ ſuā eſt reu̓ſus denūciāsei ānulū ꝑditū At illa Fili imi tibi p̄dixi vt a muliere te caueas. Ecce tibiiam trado monile qd̓ diligētiꝰ cuſtodias ſi ꝑdiderꝭ bonore et commodo ꝑpetuo carebis Ionathas monile vecepit ⁊ ad idē ſtudiu eſt reu̓ſus ⁊ ecceꝯcubinā eius ī porta ciuitatꝭ occurrit⁊ cū gaudio eū recepit Ille vt pͥus eāſecū habuit Monili in pectore vtebatur ⁊ quicquid cogitabat habebat.Et ſicut pͥus ꝯuiuia multa habuit ⁊laute vixit Cōcubina mirabat̉ qꝛ necauꝝ nec argentū videbat Cogitabatꝙ aliud iocale apportatū eſſꝫ qd̓ ſagaciter ab eo indagauit. Qui ei monile oſtendit ⁊ v̓tutē eius dixit. Queayt ſemper. monile tecū portas. vnahora tantū cogitare poſſes quod perannū ſufficeret tibi ideo trͣde mihi adcuſtodiendū. At ille. Timeo ꝙ ſicutānulū perdidiſti ſic perderes monileEt ſic dampnū maximū incurreremQue ayt O domine iā per anulū ſciētiā acquiſiui vade tibi fideliter ꝓmitto ꝙ ſic cuſtodiaꝫ monile ꝙ nulluspoſſet amē auferre Ille credēs dictiseius monile ei tradidit. poſtquā oīaconſūpta fuiſſent. Monile petijt illaſicut prius iurauit: ꝙ furtiue ablatūeſſꝫ. Quod audiens ionathas fleuitamare ⁊ ayt. Nonne ſenſum perdidiꝙ poſt ānuluꝫ perditum monibe tibitradidi. perrexit ad matrem ⁊ ei totūpro ceſſum nunciauit. Illa non modicum dolens dixit. O fili kariſſimequare ſpem poſiuſti in muliere. iamaltera vice deceptus es per eā. Et abōnibꝫ vt ſtultꝰ r̓putarꝭ āmodo ſapīaꝫaddiſcas qꝛ nihil habro tibi n̓ pānū