Romanoꝝ.XXVi.
ab eccleſia ordinata. vn̄ ī veteri legeac noua dici? Mem̄to vt diē ſabbatifāctifices: ſꝫ heu ꝓchdolor plureſ illisdiebꝰ p̄ctā cōmittūt ꝙͣ ceteris diebꝰTales poterūt aſſimilari cuidā piſciī mari tā diu̓ bene ē ſibi qn̄ ē in mariſꝫ ſi cōtīgat a caſu ꝙ ſaltat ſupͣ tēꝑepluuie. ⁊ pluuia eū tāgat īcipit morinec per multos dies ſtatū eiꝰ poteritrecuꝑare. qͦuſqꝫ fuerit de aqͣ maris ſatiatꝰ. Eodē mō aliqͥ ꝙͣdiu ſūt ꝑ totāſeptimanā ī mari huiꝰ mūdi laborātes tādiu bn̄ videt̉ eis ſꝫ ſi ꝯtīgat eosdiebꝰ feſtiuis ad eccleſiā ꝑgere et aliquē dulcē ẜmonē vl̓ miſſam audireeiſ videt̉ ꝙ ſint ī magna anguſtia qͦuſqꝫ ſūt ī oꝑibꝫ mūdanis refocillatiVirgiliꝰ certe qͥ ſtatuā fecerat ē ſpirituſ ſāctꝰ qͥ p̄dicatorē ordinauerat vtannūciet v̓tutes ⁊ vitia: penā ⁊ gloriā. Sꝫ heū iā poterit dicere p̄dicatorſicut ſtatua dixerat Tꝑa mutantur.Hoc ſatꝭ maīfeſte videmꝰ ī pͥmitiuaecc̄a in oī ſtatu tꝑa erant meliora ꝙͣnū croratiōes ⁊ p̄ces ꝙͣ mō. Terra dabat fructū ſuū magis habūdeꝫ ⁊ oīaelementa q̄ ſua erāt. oīa ſūt mutataꝓpt̓ pcc̄a hoīm. Hoc apꝑebat in diluuio noe Secūdo hoīes deteriorāt ſicutclare videmꝰ. In atiqͦ tꝑe erāt hoīesmagꝭ deuoti. elemoſinarij. caritatiuiꝙͣ mō ſūt. Et qͣre?. Ꝙā totꝰ mūdꝰ inmaligno poſitus eſt. Tercio qͥ volūei̓t veritatē dicere ⁊cͣ Mō ſi p̄dicatorpc̄ca potētū pvedicet: ſtatī minas acmmuracōes habebit Vn̄ yſay. xxxi.Loqͥmini v̓bā placētia. Et ideo apoſtolꝰ d̓t Erit em̄ tēpꝰ cū ſanā doctrinānō ſuſtinebūt ꝓ domo iſrahel. Focꝰ ēqͥlibꝫ bonꝰ xpriſtianꝰ qͥ fideliter ſicutmiles xp̄i laborat Vn̄ qͥlibꝫ bonꝰ xp̄ianꝰ tenet̉ fingul̓ diebꝰ patri ſuo celeſti reddere duos denarios .ſ. amorē⁊ honorē. Amorē qꝛ nos tātū dilexitꝙ ꝓ nr̄o amore vnicū filiū ſuū de celis deſcēdere ꝑmiſit. ⁊ morte turpiſſima ꝯdēnari. Honorē: qꝛ oīa ab ipſoꝓcedūt. ⁊ ſine eo nullū bonū agerepoteriꝰ Itē duos denarios filio accō
modamꝰ. Cuiuſmodi filiꝰ ē Certe ille de qͦ yſaye d̓r. Paruulꝰ em̄ natꝰ ēnob̓ ⁊cͣ .ſ. filiꝰ dei. Et qͣles denariosdebemꝰ ei accommodareᶜ. Certe duosoī die .ſ. bonā volūtatē et bonū actūꝙͣdiu ſumꝰ in hͦ mortali corꝑe. ⁊ qn̄nos egeni ſumꝰ facti ī die iudicij qn̄nūdi apparebimꝰ: tūc ipſe nob̓ reddet illos denarios in vita et̓na: ſicutſcriptū ē Cētuplū accipietiſ ⁊ vitā etnā poſſidebitꝭ. Itē duos denarios ꝑdimꝰ ſuꝑ vxorē. Vxor iſta: eſt caronoſtra miſera: q̄ iꝑ conͣriat̉ ſpirituiDenarij qͦs expedimꝰ ſuꝑ ea ſūt mala voluptas ⁊ actꝰ malꝰ q̄ ꝯtinue oꝑant̉ ex obliqͣ volūtate. Iſtos duosdenarios ꝑdimꝰ. qꝛ gͣuit̓ ꝓpt̓ hͦ. h̓ vl̓alibi puniem̉. Itē duos denarios oīdie expendimꝰ ſuꝑ noſipſos. ſi bonixp̄iani ſumꝰ .ſ. dilcōeꝫ dei in toto corde ⁊ dilcōnē ad ꝓxiᵐ ficꝭ̓ ad noſipōs.Rm̄i ſi iſtos octo denai̓os expēde̓ volue̓itꝭ ad gaudiū et̓nū ꝑueīre poſſitꝭDe confeſſione ¶. Ca. .lviij.Ex qͥdā regͣuit noīe Aſmodeꝰqͥ ſtatuit ꝙ qͥcūqꝫ malefactorcaptꝰ eſſꝫ ⁊ corā iudice ductꝰſi tres veritates poſſꝫ dicere: tā verasꝯͣ qͣs nullꝰ poſſet obijce̓. qn̄ vero ſineoī fallacia eſſēt ꝙͣtūcūqꝫ eēt malefactor vitā ſuā obtine̓t cū toͣ ſua he̓ditate. Accidit caſus ꝙ qͥdā miles ꝯͣ regēforefecit: fugā petijt ⁊ in qͣdā foreſtalatuit. In qͣ multa mala cōmiſit. qꝛoēs ītrates ſpoliauit aut occidit. Iudex cū hͦ audiſſꝫ infidias ī circuitu foveſte ordinauit eū dep̄hēdit: et ligatꝭmanibꝰ ad iudiciū veīre fecit. Avt eiiudex Rm̄e noſti legēᵉ. Qui ait Etiādn̄e. Si debro ſaluari oportet me diceve tres veritates. aut mortē euaderenō poſſū. Ayt iudex. Imple bn̄ficiūlegꝭ aut hodie morieris. At ille. Dn̄efac fiei ſilētiū. qͦ facto ait. Dn̄e ecce hͦē pͥma vei̓tas Vobis oībꝰ denūcio ꝙtoto tꝑe vite mee extiti malꝰ homoIudex hͦ audiens c̓cūſtātibꝰ ayt. Eſtne verum qd̓ ille dicit? At illi Si non
d. iij.