XXvi.Beſta
De ꝑfectione vite Ca. lvij.Itus in ciuitate romana regnauit qͥ ſtatuit ꝓ lege ꝙ diespͥmogeniti ſui ab oībus ſāctificaret̉ ⁊ qͥcūqꝫ diē natiuitatꝭ filij ſuiper opꝰ ſeruileviolaret mortē more̓t̉Pro mulgata lege vocauit magiſtrūv̓giliū ⁊ ait. Rine talē lege edidi Verutn̄ ſepe ī occulto poter̄t pcc̄a ꝯmittiad quoꝝ noticiā ꝑuenie̓ non poteroRogamꝰ ergo te vt ſcd̓m induſtriaꝫtuā aliquā artē inuenias. ꝑ quaꝫ potero experiri qͣles ſint illi qͥ contra legē delinquūt. At ille. Dn̄e fiat volūtas tua. Statī v̓giliꝰ arte magica ſtatu am in medio ciuitatis fiei fecit. ſtatua illa oīa peccata occulta in illo dieꝯmiſſa īꝑatori dicere ſolebat. Et ſicper accuſationē ſtatue qͣſi infiniti homines erāt cōdēpnāti. erat tūc qͥdamfaber in ciuitate nomine focus qui īillo die ſicut in ceteris oꝑatus eſt Cūautē ſemel in ſtratu ſuo iacuiſſet intime cogitauit quō per accuſatōeꝫ ſtatue multi moriebant̉ Mane ſurrexit⁊ ad ſtatuā ꝑrexit ⁊ ait O ſtatua ſtatua ꝑ tuā accuſatione multi moriūt̉voueo deo meo ſi me accuſaueris: caput tuā frangā. Hijs dictꝭ domū pervexit. Hora pͥma imꝑator ſicut ſolitus erat nūcios ad ſtatuā deſtinauitvt ab ea q̄rerēt ſi aliqͥs ꝯͣ lege comiſiſſet Cū autē ad ſtatuā veniſſēt ⁊ volūtatē īꝑatoris dixiſſent: ait ſtatua.Rm̄i: leuate oculos veſtros ⁊ vidēteq̄ ſcripta ſūt in fronte mea Illi verocū oculos leuaſſēt tria in fronte eiusclare vider̄t. .ſ. Tꝑa mutant̉ hominesdeteriorant̉. Ꝙvohuerit veritatē diceve caput fractū habebit Ite dominoveſtro nunciate q̄ vidiſtis ⁊ legiſtis.Nūcij ꝑrexerūt: ⁊ oīa dn̄o ſuo vetulerūt Imꝑator cū hoc audiſſet p̄cepitmilitibꝰ ſuis vt ſe armarēt ⁊ ad ſtatuā pergerēt. Et ſi aliqͥs ꝯͣ ſtatuā etcōtra volūtatē ſuā aliqͥd faceret eumligatꝭma nibꝫ ⁊ pedibꝫ ad eū ducerētMilites ad ſtatuā ꝑrexerūt dicētes
Placet īꝑatori vt oſtendatis illos qͥꝯͣ legē cōmiſerūt et qͣles erāt illi quiminas fecer̄t. Ait ſtatua. Focū fabꝝaccipite Ille ē qͥ ſingulis diebꝰ legeꝫviolat ⁊ mͥ minas facit Illū cōprehēder̄t ⁊ corā imꝑatore duxerunt. Aitimꝑator Rm̄e: qͥd eſt qd̓ audio de teQuare legē editam violas? At illeDn̄e legē illā ſeruare nō poſſū. Quiaōni die octo denarios oportet me hr̄eet illos fine labore nō potero acqͥrereAyt imꝑator Et qͣre octo denarios?Qui ayt. Omni die per aniū duosdenarios teneor daye qͦs mutuaui iniuuētute. Duos acōmodo. duos ꝑdoduos expendo. Ait imꝑator De iſtismanifeſtiꝰ debes mͥ dicere. Cui ait faber. Dn̄e mi adu̓tite me. Duos denarios omni die teneor pr̄i meo: qꝛ cuꝫeſſē puer ꝑuulus: pater meus duosdenarios ſuꝑ me ſingulis diebꝫ expēdit iā pr̄ meꝰ in egeſtate ē poſitꝰ Vn̄ratio dictat ꝙ ei ſb̓ueniā in ſua pauptate ⁊ ideo omi die duos denarios eitrado. Duos alios denai̓os filio meoaccōmodo: qͥ iā ad ſtudiū pergit vt ſicōtingat me ad egeſtatē ꝑuenire: mͥillos duos denarios reddat ſicut egoiā pr̄i meo facio. Duos alios denarios ōni die ꝑdo ſuꝑ vxorē meā qꝛ ē mͥſp ꝯtrai̓a. aut ꝓprie volūtatꝭ aut callide cōplexionis ⁊ ꝓpt̓ iſta tria qͥcqͥd eidedero hͦ pdo. Duos alios denarios fuper meipſū in cibis ⁊ potibꝫ expendoLeuius bono mō trāſie̓ non potero ⁊iſtos denarios non poſſū obtine̓ ſineꝯtinuo labore. Iā audiſtis rationeꝫDetis gͦ iudiciū rectū. Ait imꝑator.Rm̄e: recte reſpondiſti vade et fidelit̓amodo labora. Poſt hͦ cito imꝑatordefūctꝰ ē ⁊ focꝰ faber ꝓpt̓ ſuā prudētiam in īꝑatorē eligit̉ ab ōnibus: quiimperiū ſatis prudēter regebat. ipſomortuo: inter alios īꝑatoēs ÿͣgo eiꝰdepīgit̉ ⁊ vltrͣ caput ſuū octo denarijm̄i iſte īꝑatorē pr̄ celeſtis qͥ ſtatuit pro lege ꝙ qͥ diē pͥmogenitiſui violaret morte more̓t̉. Dies iſtaeſt dies dominica ſiue dies feſtiual̓