ctoꝝ Dignū gͦ indicātes teſtem his idoneū adhiberi nūciauerūt hecabbati. qͥ ⁊ ipſe graui laborabat infirmitate Uocatus abbas affuitInterim cecinit horologiū ⁊ occaſione ſumpta ſic fari cepit. O qͣꝫſuauē noctē exegi qͣꝫ delectabili horologio operā dedi qͣꝫ dulces ⁊ ſuaues ꝯcētus audiui choris in celo pſallētiū interfuiO qͣꝫ ꝯcorditer ⁊delectabil̓r pſallebāt In nr̄o cantu ſolet eſſe diſſonātia tediū laſſitudo. ibi lōge aliter ē. In vnā oēs ꝯueniūt melodiā ſuꝑ oē qd̓ delectatdulciorē Infatigabiles laudare nō ceſſant ⁊ qͣꝫto plus laudāt tantoplus creſcit amor laudādi. ⁊ mirabili atqꝫ ineffabili mō hoc ꝓuenitin vſum gratiſſime qͥetis ꝙ nūqͣꝫ vacāt a laude creatoris. Ibi qͥ ma-gis hic humiliati ſunt mediocribꝰ vel minimis ꝯtēti glorioſius exultāt abūdantiorē recipiētes ꝯſolationē faciē ſplendidiſſimā ſtatu-ra celſi veſte glorioſi Cū his familiariter ꝯuerſatus ſum ⁊ amico refectꝰ colloquio Tāta gl̓ia veſtiū delectatus ſollicite q̄rebā ſi talē egohabiturꝰ eſſem ⁊ dixerūt. Qui viuit irrep̄hēſibiliter talē veſtē ſperarepoteſt. Si ꝟo vicium latuerit in ꝯuerſatōne macula apparebit inveſte. Culpa enim vite maculam facit in veſte. Immaculatam er-go merebit̉ habere veſtem qui ſe a maculis ſeruat īmunem. Et dixiQue ſunt macule Et illi Murmuratio. detractō. inuidia. negligētia⁊ quicqͥd ſinceritatē cordis maculat ⁊ ꝯfundit Qui talia agūt ī gloria veſtis maculā ponūt. Tu ꝟo ꝓ multis laboribꝰ ⁊ vite honeſtateſimilē ſortieris veſtē. His dictis faucibꝰ arefactis viribuſqꝫ exhau-ſtis loquēs poſt modicū īſtillata refocillatus aqua reſumptoqꝫ ſpūad loquendum ſe parās ſpem fecit auditoribus. ⁊ ait. Utinam dif-ferret me dominus vſqꝫ dum cōpleto opere dei dominis noſtris lo-qui poſſem O qͣꝫ leti nuncij baiulus eſſem qͣꝫ leta. qͣꝫ ſtupēda narrarem q̄ vidi que audiui ⁊ ſenſi. q̄ parata ſunt diligentibꝰ deum ⁊ inlaude eius vigilantibꝰ Et abbas Frater quomodo hec vidiſti. Et illeQuater hac nocte raptus ſum ante deū pectus meū apertum eſt. etanima mea educta eſt. ⁊ ſtatim fui inter choros angelorū ⁊ vidi do-minam noſtram in immēſa claritate cum ſuis ſacris virginibꝰ queſe mihi ꝓmiſit in neceſſitate affuturā. ⁊ ſanctum michaele cū multoexercitu angeloꝝ p̄paratū in auxiliū mihi. Nā altari ⁊ memorie ſue.honorem ſemꝑ ſolebā impēdere ⁊ innumerabilē multitudinē ſctōrū⁊ quos antea nō viderā ſtatim agnoui Rurſumqꝫ ſpū ⁊ viribꝰ defi-ciēs loqui ceſſauit Cōpulſus itaqꝫ de ſorbicula papillum accepit etguſtās ait. O qͣꝫ dulcis eſt dominus guſtantibꝰ. Oquāta eſt eiusſuauitatis abundātia qͣꝫ larga ⁊ indeficiēs ⁊ omnium delitiarum cōpijs affluēs qua me in hac nocte reficere dignatus eſt. O dulcedo illa dulcedo gratiſſima optabilis ⁊ preſtantiſſima. O qͣꝫ ſingular
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten