eſt Et gͦ d̓t btūs Gre. Nihil exteriꝰ qd̓ ibi appetat̉. ⁊ nihil interius qd̓ibi faſtidiat̉ Iō ſcribit̉ Apoca. vlti. Nō eſuriēt neqꝫ ſitiēt amplius. ⁊nō cadēt ſuꝑ eos ſol neqꝫ vllus eſtꝰ. qm̄ agnus dei qͥ in medio throni ē reget eos. ⁊ deducet eos ad vitę fontes aquaꝝ Et ibidē on̄dit mihi flumē aque vite. qͥ ſitit. veniat qͥ vult accipiat vite aquam gratis.Qui āt biberit ex hac aqͣ nō ſitiet iteꝝ. ſꝫ fiet in eo fons aq̄ ſalietis invitā eternā. vt habet̉ Ioā. iiij. O qͣꝫ felix patria. qͣꝫ btā terra. vbi deuserit oīa in oībꝰ ⁊ nullius rei ē penuria ſeu aliqͥs defectꝰ. Certe hec pa-tria locꝰ ē paſcue celeſtis vbi nihil deerit. in qͦ fideles ſuos dn̄s reficiet ſuauiter ac ꝑpetue collocabit Un̄ Ezech̓. xxxiiij. d̓t dn̄s. Inducameas interrā ſua ⁊ paſcā eas in mōtibꝰ iſrl̓. in riuis. ⁊ in viſceribꝰ terrein paſcuis vberrimis paſcā eas. ⁊ in mōtibꝰ excelſis erūt paſcue earūibi reqͥeſcēt in herbis virētibꝰ ⁊ in paſcuis pinguibꝰ paſcent̉ ſuꝑ mōtes iſrl̓ Ip̄i em̄ ſcī paſcent̉ in ꝯgnitōe ſumme veritatis. ⁊ illa erūt paſcua vberrima ſiue īgrediant̉ ad ꝯtēplandū diuinitatē. ſiue egrediant̉ad ꝯſiderandū humanitatē vtrobiqꝫ inueniēt plenā ſocietatem Un̄Ioā. x. Ingredient̉ ⁊ egredient̉. ⁊ paſcua īueniet Itē paſcent̉ in dele-ctatō ⁊ fruitōe ſumme ſuauitatis. ⁊ illa erūt paſcua pinguia Un̄ d̓rin pͣs. Ex adipe frumēti ſaciat te. Adeps huiꝰ frumēti ē delectatio. etſuauitas q̄ cauſat̉ ex amore dei Hoc gͦ amore ſicut adipe ⁊ pinguedīerepleat̉ aīa mea. paſcēt̉ etiā in eternitate ꝑpetue ſecuritatis. ⁊ illa paſ-cua erūt virētia nūqͣꝫ em̄ areſcēt ſꝫ ſꝑ vireſcēt ⁊ in pulcritudine ꝑpe-tua durabūt Ecce qͣlis patria ⁊ qͣꝫ bona terra vbi tā vberrima pīguia⁊ virētia erūt paſcua btōꝝ. Hec ē vere terra viuētiū in qͣ credimꝰ tot⁊ tāta videre bona dn̄i Un̄ d̓r in pͣs. Replebimur in bonis domꝰ tue⁊ q̄ ſunt in illa bona qͥbꝰ ſctī replebūtur. niſi illa incōprehēſibilis gl̓iabtoꝝ Nā vt d̓t Bern̄. in ẜmo. de dedicatōe. Ad ymagine dei facta eſtaīa rōnalis ceteris oībꝰ occupari p̄t repleri nō p̄t. Capacitatē em̄ deiqͥcqͥd deo minus ē nō implebit Hac ineffabili gratia nō ſolū imple-bimur. verū etiā vſqꝫ ad ſummū inebriamur Un̄ Hiere. xxxij Inebriabo ſacerdotū animas cū pinguedine hoc faciet in cena magna fidelibꝰ p̄parata Tūc em̄ p̄cinget ſe ⁊ faciet illos diſcumbere. ⁊ trāſiēs miniſtrabit illis ferculū ſue giorie. ⁊ vinū mire ſuauitatis ⁊ leticie eis exhibēdo. Tunc dicet̉ illud diſcumbētibꝰ Canti. v. Comedite ⁊ bibiteamici ⁊ inebriamini chariſſimi Hinc ſcribit̉. Eſa. xxix. Inebriamini⁊ non in vino Et vnde tūc inebriabūtur. Certe a gaudio multiplici⁊ gloria celeſti. O deus eterne qͣꝫ dulciter ⁊ plene tunc fideles tuiinebriabuntur ab vbertate domus tue ⁊ torrete voluptatis tue Qm̄apud te eſt fons vite. fons indeficiens beatitudinis ⁊ glorie. vtiqꝫhanc domum decet ſanctitudo in longitudine dierum. Ipſa enim e