cētenis milibꝰ ānis non plus diminueret̉ qͣꝫtitas lapidis. niſi qͣꝫtumhꝫ ī magnitudīe granū vniꝰ milij. En procdolor nos miſeri multuꝫgrati eſſemꝰ. ꝙ poſt talē lōgā ⁊ plena ꝯſumptōem totiꝰ lapidis. finēhaberet ſnīa nr̄e eterne dānatōnis. ſꝫ heu hec eadē ꝯſolatio miſeris adiuina iuſticia penitus ē negata Ducuſqꝫ miſeroꝝ ꝟ̓ba dānatorumTaliter igit̉ o fili ibi flagellabunt̉ qͥ hic a flagellis excipiunt̉¶ Diſcipulꝰ O iudex tremēte. ecce nūc aīa mea ex hac qͦꝫ viſione horribili territa ꝓſtrata ē. ⁊ genua diſſoluta vt vix ſb̓ſiſtere poſſuꝫ O deꝰmeꝰ adiutor meꝰ Omi deꝰ eterne auerte obſecro furorē tuū a me Abſit a me hec eterna dānatōis ſnīa formidoloſa. Q ſi aduerſa me oꝫſuſtinere. fiat volūtas tua hic in me huiꝰ a me licētiā pleniſſimā habeto. hoc ſolū facias. vt me a te in eternū ſeꝑari nō ꝑmittas¶ Iferni penas vidēs petrꝰ monachꝰ grauiſſima pm̄aꝫ ꝑegit¶ Petrꝰ qͥdā monachꝰ ex regiōe ortꝰ hibernie loco vaſte ſolitudiniscui euaſſa nomē ē inherebat hpriꝰ qͣꝫ heremū peteret moleſtia corꝑisinterueniēte defunctꝰ ē Sꝫ ꝓtinus corꝑi reſtitutꝰ inferni ſe ſuppliciaatqꝫ īnumera loca flāmaꝝ vidiſſe teſtabat̉ Qui etiā qͦſdā huiꝰ ſeculipotētes in eiſdē flāmis ſuſpēſos ſe vidiſſe narrauit Qui cū iā deductꝰeſſet vt in illo iā ⁊ ip̄e mergeret̉ ſb̓ito āgelū coruſci habitꝰ apparuiſſefatebat̉. qͥ eū in ignē mergī ꝓhiberet Qui etiā dixit Ęgredere. ⁊ qͣlitertibi poſt hec viuēdū ſit cautiſſime attēde Poſt qͣꝫ voce paulatim recaleſcētibꝰ mēbris ab eterno mortꝭ ſōnio euigilās cūcta q̄ circa illū fuerāt geſta narrauit. tātiſqꝫ poſtmodū ſe vigilijs ieiunijſqꝫ reſtrīxit. vtīferni eū vidiſſe ⁊ ꝑtimuiſſe tormēta. ⁊ ſi taceret līgua ꝯuerſatō loq̄ret̉¶ Infernales penas diuerſi diuerſimodepro meritoꝝ qualitate patiūtur¶ Dicebāt de eodē abbate maiore Machario. ꝙ dū ābujlaret aliqn̄in heremū inuenit caput hoīs in terra iacēs Qd̓ cū moueret ꝟga palmea quā habebat ī manu loquutū ē caput illd̓ ad cū Cui dixit ſenexQuis es tu Rn̄dit caput illud ad ſene Ego erā ſacerdos gentiliū q̄aliqn̄ ꝯmanebāt in loco hͦ Tu ꝟo es abbas Machariꝰ qͥ habes ſpi-ritū ſcm̄ dei Quacūqꝫ gͦ hora miſertꝰ fueris eoꝝ qͥ ſunt in tormētis ⁊oraueris ꝓ eis. tūc ꝯſolant̉ puſillū Dicit ei ſenex Et q̄ ē iſta ꝯſolatioRn̄dit illd̓ caput Quātū diſtat celū a terra tm̄ ē ignis ſub pedibꝰ noſtris ⁊ ſuꝑ caput nr̄m Stātibꝰ aūt nobis in medio ignis nō ē vt qͥsfacie ad faciē videat ꝓximū ſuū Ait gͦ ſenex cū fletu. Ue illi diei in qͦnatꝰ ē hō ſi ē hec ꝯſolatio ſupplicij Rurſus d̓t ſenex Eſt peius tormētū ab his Rndit caput illud Maior pena ſubtus nos ē. Dicit ei ſenex Et qͥ ſunt in ipſa Dicit illi caput illd̓ Nos qͥ ignorauimus deū vl̓aliqͥd modicū miſericordie habemꝰ. qui ꝟo cognouerūt deū ⁊ nega-