malū Un̄ Eccleſi. vltimo. Cūcta que fiūt adducet dn̄s in iudicium⁊ nō ſolum magna ⁊ grauia pctā ſed etiā que in oculis noſtris vidētur modica ⁊ quaſi nulla. Un̄ paruū qͥd videtur paſſus hominis.ſꝫ de eo erit rō reddēda Iob. xiij. Obſeruaſti omnes ſemitas meas.et veſtigia pedū meoꝝ ꝯſideraſti Et ſubdit capitulo ſequēti Tū qui-dem greſſus meos dinumeraſti Item. xxxiiij Oculi eius ſuꝑ vias hominū ⁊ omnes greſſus eius ꝯſiderat ſcꝫ ad retribuēdum qd̓ in illisperpetrauit Exemplū de angelo numerāte paſſus heremite. De quolegit̉ in vitaſpatruMinus ē verbū ocioſum Et tn̄ ſic ſcribit Mat.xij. De om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddet de eo rōnemin die iudicij. Un̄ Sap. i. Qui loqͥtur iniqua non poterit latere necpreteriet illū correctōnis iudiciū Minimū videt̉ cogitatio vana. ettamē d̓r Sap̄. i. In cogitatōnibꝰ impij interrogatio erit Et eiuſdemvi. Ipſe cogitatōes noſtras ſcrutabit̉ Un̄ Eſaie vltimo Ego aut opera eoꝝ ⁊ cogitatōes veniā vt ꝯgregē cū gentibꝰ videlꝫ ad iudicāduꝫprout gentes iudicabo. De qͦ habet̉ Iohel̓. iij. In diebꝰ illis ꝯgrega-bo oēs gentes. ⁊ reducā eas in valle ioſaphat. ⁊ diſcrepabo cum eisibi ſuꝑ ppl̓o meo hereditate mea iſrael. Oīa ergo oꝑa cogitatōnes⁊ verba rōne ſtrictiſſima iudicabūtur Nā ⁊ d̓t Grego. ſuꝑ illud Math̓. xxiiij. Oēs capilli veſtri numerati ſunt Sic deꝰ oēs vias noſtrasꝯſiderat ⁊ greſſus dinumerat vt nec minime cogitatōes aut verbaminutiſſima q̄ apud nos valuerūt in eius iudicio maneāt īdiſcuſſaTūc em̄ vniuerſa oꝑa noſtra tanqͣꝫ in frontibꝰ noſtris eſſent ſcriptaerūt oībꝰ manifeſta Nā vt ſcribit̉ Ecci. xi In fine hoīs denudatio illiꝰopeꝝ ¶ Quinto erit reddēda rō nō ſolū de malis ꝯmiſſis. ſꝫ etiā debonis p̄termiſſis. Un̄ Math̓. xxv. Tunc diceret rex his qͥ a ſiniſtriseius erūt Diſcedite a me maledicti in ignē eternū. qͥ p̄paratus ē dyabolo ⁊ angelis eiꝰ Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare. ⁊ cetera q̄ ſequūtur Et fuit vna de cauſis quare diues epulo nō inuenit aque re-frigeratōem. qꝛ pauꝑ lazarus de micis eius mēſe nihil potuit obtinere Item nō ſolū de ꝯmiſſis ⁊ omiſſis reddet̉ rō. ſꝫ etiā de tꝑe ꝑdito inquo mala facta ſunt. ⁊ bona neglecta Un̄ Ecc̄i. xvij. Numeꝝ dierū ⁊tēpus dedit illis dn̄s. vt ipſis ſalubriter ad eiꝰ honorē ⁊ ꝓpriam ſa-lutem vtātur. Qd̓ multi tamē vilipēdūt ⁊ tempus inutiliter conſu-mūt De qͥbꝰ Bernardꝰ ad ſcholare cōquerit̉ ſic dicēs Nihil p̄cioſiustꝑe. ſꝫ heu hodie nihil vilius reputat̉ Tranſierūt dies ſalutis. ⁊ ne-mo recogitat. nemo ſibi perire diē ⁊ nunqͣꝫ rediturā cauſat̉. Sꝫ ſicutnō peribit capillus de capite. ita nec momētū de tꝑe videlꝫ de quo rōnon exigetur O quātum hoc timebat beatus Ancelmus in meditationibus ſuis ita dicens O lignuꝫ aridū eternis ignibꝰ dignū qͥd em̄C iiij