li. qꝛ migraturꝰ es iā de morte ad vitā. de labore tꝑali ad requiē ſempiternā Ille vero cū ingēti fiducia rn̄dit Quidni. ꝑgā ad dn̄m ⁊ creatorē meū. vere ꝯfido. ⁊ qͣꝫtū de miſericordia dn̄i ieſu xp̄i p̄ſumere audeo certus ſum qꝛ cito viſurus bona dn̄i in terra viuētiū Porro bea-tus Bern̄. vt erat medicꝰ ſapiens paſtorqꝫ ſollicitus times hominiruſticano ne tā fida rūſio dep̄ſumptōis magis temeritate qͣꝫ ꝯſciētiepuritate ꝓcederet ait Signa cor tuū frater. ſigna cor tuū. qͥd ē qd̓ locutus es. vn̄ tibi ſubrepere potuit tāte p̄ſumpſiōis audacia Enimue-ro tu nō es ille puꝑculꝰ ⁊ miſerabilis hō q̄ cū nil aūt ꝓpe nihil haberes in ſecl̓o neceſſitate forſan magis qͣꝫ timore dei cogēte ad nos ꝯfugiſti. multis p̄cibꝰ tandē aditū impetrādo. nos vero dei cauſa collegimꝰ te inopē. ⁊ parē te fecimꝰ victū atqꝫ veſtitu ceteris. qꝛ cōicaſtis hisqͥ nobiſcū ſunt ſapiētibꝰ atqꝫ nobilibꝰ viris ⁊ factus es qͣſi vnus exillis Quid igit̉ tribuiſti dn̄o ꝓ oībꝰ iſtis Et ecce nō ſufficit integratitudini tue gratis accepiſſe te tot bn̄ficia de manu dn̄i. niſi ⁊ regnumip̄ius hereditatis iure vendices tibi. Ad hec ille rn̄dēs blādo vultu⁊ trāquillo aīo dixit Bene pater chariſſime bn̄ vtiqꝫ ꝑoraſti. ⁊ veraſunt oīa q̄ dixiſti Uerūtamē ſi iubes loquar ad te dn̄m ⁊ patrē meū⁊ paucis aperiā. vn̄ mihi pauperi ⁊ miſero ſuggeri potuiti tāte nonp̄ſumptōnis. ſꝫ vt ego ſpero deuotōis occaſio. ſi tamen vera eſt illapredicatio veſtra quam nobis ſepius inculcaſtis. qꝛ ſcilꝫ regnū deinon carnis nobilitate. non terrenis diuitijs poſſidet̉. ſꝫ ſola obediē-tie virtute acquirit̉ Hanc inquam ſentētiam tanqͣꝫ verbū abbreuia-tum a domino ſedula commemoratione apud me continui. ponēsillud quaſi ſignaculum ſuꝑ cor meū aſſidue meditando. ⁊ ſuꝑ brachium meū ſollicite operando. Querite ſi placet ab omnibꝰ magi-ſtris meis ⁊ ſocijs quibꝰ me obſequi ⁊ ſeruire iuſſiſtis ſi cuiqͣꝫ illorūaliquando inobedies fui. ſi de fratribꝰ noſtris quēpiam verbo aut ſi-gno vl̓ quolibet alio mō quantū in me fuit ꝯtriſtaui Qd̓ ſi oꝑam dedi omnibꝰ in chriſto obedire. omnibꝰ ſeruire. cūctos ꝑ dei gratiam diligere. quis prohibere me pōt vt de miſericordia eiꝰ nō confidā Beatus itaqꝫ Bern̄. cum tale rn̄ſum ab homine ruſticano accepiſſet ga-uiſus ē gaudio magno ⁊ ait Uere beatus es fili chariſſime. qꝛ caro ⁊ſanguis nō reuelauit tibi ſapiētiam hanc. ſed pater celeſtis ipſe te docuit: ipſe poſuit aīam tuam ad vitam. rectiſſimoqꝫ tramite perduxitad patriam. Iam ergo ſecurus egredere. quoniā tapefactaⁱ ē tibi ia-nua vite Defuncto itaqꝫ fratre ⁊ exequijs celebratis. venerabilis pater de cōuerſatione ⁊ ꝯſummatione eius ſermonem in capitulo lu-culētum ſua illa deuotione ⁊ facūdiaʳ ꝑorauit. omneſqꝫ illiꝰ exēpload amorē obediētie mirabiliter accēdit vehemēter nāqꝫ affectꝰ fuit