cauda ſua genua mea pedeſqꝫ colligauit. caput ꝟo ſuū intra meumos mittēs ſpm̄ meū ebibēs abſtrahit Quibꝰ dictis ſtatiꝫdefunctus ēatqꝫ vt penitēdo ſe liberare potuiſſet a dracone quē viderat expectatꝰnō ē. Qd̓ nimiꝝ ꝯſtat qꝛ ad ſolā vtilitatē audiētiū viderat eū hoſtēcui traditus fuerat ⁊ innotuit ⁊ nō euaſit.¶ Ex vitiſpatrū Exēplum¶ Abbas ſylois fedēs in cella ſꝑ claudebat oſtiū ſuū Dicebāt aūt deip̄o ꝙ in die dormitōis ſue cū ſederēt circa eū patres reſplēduit tanqͣꝫſol facies eiꝰ Et d̓t eis. Ecce abbas Anthonius venit. ⁊ poſt puſillururſus d̓t eis Ecce chorus ꝓphetaꝝ Et iteꝝ ampliꝰ facies eiꝰ reſplēduit ⁊ d̓t Ecce chorus apl̓oꝝ venit Dupl̓r adhuc refulſit facies eius.⁊ ecce ip̄e cū aliqͥbꝰ loq̄bat̉ Dep̄cati ſunt aūt illū ſenes dicētes Cū qͦloq̄ris pater Qui dixit eis Ecce angeli venerūt acciꝑe me. ⁊ rogo vtdimittar penitere modicū Dicūt ei ſenes. nō indiges penitētia paterDixit aūt illis. vere neſcio me vel initiū penitētie feciſſe. ⁊ cognoue-rūt oēs qm̄ ꝑfectus ē Et rurſum facta ē facies eiꝰ ſicut ſol. ⁊ timuerūtoēs Dixit aūt eis Uidete ecce dn̄s venit dicēs Afferte mihi vas electionis heremi. ⁊ ꝯtinuo reddit ſpm̄. Et factū ē fulgur ⁊ repletus ētotus ille locus odore ſuauitatis.¶ Ex vita ſancti Hieronimi.¶ Adueniēte die qͦ venerabilis Euſebius migratuꝝⁱ ſe ſcierat. tertiodie peunte. lāguore febriū ꝯcuſſus valide ſuꝑ terrā nudā magiſtri .ſ.Hieronymi non īmemor ſe nudū fecit de ferri a fratribꝰ admonensfratres ſingulos in ꝓpoſito manere Deniqꝫ ſaccū quo glorioſus in-duebat̉ Hiero. deferri fecit ⁊ ſuꝑ ſe poni Ordinauitqꝫ ſe nudū inſtarglorioſi magiſtri extra eccleſiā in qua iacebat ſctī hieronymi cada-uer ſepeliri Poſt hec coīone accepta ſe dn̄o ⁊ glorioſo hieronymo cōmēdauit. ⁊ ſic ꝑ triduū locutōe. corꝑaliqꝫ viſione pͥuatus. circūſtātibus fratribꝰ paſſiones dn̄i ⁊ alia legētibꝰ iacuit Die aūt mortis duabus ſe horis an̄ beate aīe exitū cepit venerabil̓ pater Euſebiꝰ tā horribiles actꝰ agere vt circūſtātes monachi tanqͣꝫ amētes iacerēt in terra. nā qn̄qꝫ tranſuerſis oculis iūctis manibꝰ. racie horribili. diraqꝫvoce clamabat̉ Nō faciā. nō faciā Mētiris. mētiris. Poſt hec faciein terrā qͣꝫtū poterat firmās clamabat Adiuuate me fratres ne pereāMonachi aūt flētes ⁊ tremētes interrogabāt eū Quid habes paterQuibꝰ ille Nō videtis demonū agmina qͥ me debellare cupiūt. At illi Quid te factuꝝ volebāt cū dicebas. nō faciā Et ille Conant̉ vt blaſphemꝰ inueniar Et iō ſic clamabā Tūc illi Quare faciē tuā abſcōde-bas in terra. Ne ait aſpectū eoꝝ viderē tā terribilē ꝙ oēs pene nihilſunt reſpectu illiꝰ Inter hec ꝟba actus pͥores reiterās ſic ad extrema