et male remunerati ſumꝰ. ardemus ⁊ eſtuamꝰ. nec ab illis adiutoriūrecipimꝰ Heu cur de ſalute nr̄a nō nobiſmetip̄is ꝓuidimꝰ. En miꝝafflictio purgatorij qd̓ patimur ſuppliciū ſuperat qd̓cūqꝫ huiꝰ tꝑalis mūdi Unice hore iſtiꝰ quā patimur acerbitas penalitatis centūannos in ſe putat̉ habere ſecl̓i trāſeūtis miſeria Sꝫ ſuꝑ oīa gn̓a tor-mētoꝝ ledit nimis. illiꝰ diuine faciei abſentia Et hec oīa predicta invltimo agone ꝯſtitutus tibi pro memorali relinquo. Et his dictisagoniſando expiro¶ Gregoriꝰ in omelia.¶ Qui inqͣꝫ ſunt humane aīe maiores inimici qͣꝫ maligni ſpūs. quihāc exeūtē a corꝑe obſident. quā in carnis amore poſitā deceptorijsdelectatōibꝰ fouet. quā vallo circūdāt. qꝛ an̄ mētis eius oculos reductis iniqͥtatibꝰ quas ꝑpetrauit. hāc ad ſocietatē ſue dānatōis trahentes coartāt vt ip̄a iā extremitate vite dep̄hēſa ⁊ a qͥbꝰ hoſtibꝰ circūcluſa ſit videat ⁊ inde euadēdi aditū inuenire nō poſſit. qꝛ operari iā bona nō lꝫ. q̄ cū agere licuit ꝯtēp̄ſſit. De qͥbꝰ adhuc aꝑte qd̓ ſequit̉ in-telligi p̄t Circūdabūt te ⁊ coanguſtabūt te vndiqꝫ. Maligni quip-pe ſpūs vndiqꝫ anguſtāt aīam. qn̄ ei nō ſolū oꝑis. ſꝫ etiā locutōnis⁊ inſuꝑ cogitatōnis iniqͥtates replicāt vt q̄ prius ſe ꝑ multa dilatauit in ſcelere. ad extremū de oībꝰ anguſtiet̉ in retributōe Si em̄ diſtricte pēſet̉ cuiꝰ ſit pōderis improperiū ex ore veritatis agnoſcit̉. cū ne-gligēti ⁊ futura nō ꝓuidēti d̓r. Et qͥdē in hac die tua qͦ ad pacē tibi-nūc aūt abſcōdita ſunt ab ocul̓ tuis Nā cogitādū valde ē qͣꝫ terribilis erit hora noſtre reſolutōis. qͥs pauor mētis. quāta tūc oīm malorū memoria. q̄ obliuio trāſacte felicitatis. q̄ formido ⁊ ꝯſideratio iudicis Quid ergo nobis eē de p̄ſentibꝰ ad delectatōem debet qn̄ ſimulcūctis tranſeūtibꝰ nō valet tranſire qd̓ imminet qn̄ ⁊ hoc funditusfinit̉ qd̓ diligit̉ ⁊ illud incipit̉ vbi dolor nunqͣꝫ finitur. Tunc mali-gni ſpūs egrediēte aīa ſua oꝑa requirūt tūc mala q̄ ſuaſerunt repli-cāt. vt ſociā ad tormentū trahant¶ Hieronimꝰ in epl̓a ad demetriadē Reſpuant̉ honores. deſpicianldiuitie Ip̄a qͦqꝫ vita nr̄a martyrij amore ꝯtēnat̉ Et hec oīa ⁊ ſi ꝓ eternitatis pͥmio nō darent̉. eſſent tn̄ qn̄qꝫ peritura Amittūt hec etiā illiqͥ ſꝑ cupiūt poſſidere qͣꝫ multos memoria nr̄a retinet ī maximis honoribꝰ ⁊ diuitijs ꝯſtitutos repēte de ſummo illo potētie faſtigio ꝯcīdiſſe ⁊ eos qͥ tumore elati aliud qͥdē qͣꝫ hoīes ſe iā putabāt exitu ſuotādē docuere nos qͥd fuerīt Quid em̄ in hoc mūdo ſtabile qͥd firmūē. qͥd porro nō breue ⁊ īcertu. ⁊ caſui nō ſeruiens. Quale illud bonūē qd̓ ſꝑ timeas amittere vel qd̓ auferēdū abs te metuas vel a te relinquēdū ſcias Nā ⁊ ſi nullo eripiat̉ caſu vl̓ morte certe ꝑdēdū ē Et ſi vita nr̄a tēdat̉ ꝑ mille ānos ⁊ ad extremū illū diē totiꝰ etatꝭ cottidianaB iiij.