Diſtinctio

commoneas. aut nobis indicare nōdifferas. vt ſcire valeamus qui ſintqui autª nouitates inducūt autᵇ alterius eccl̓ie qͣꝫ romane exiſtimantconſuetudinem eſſe ſeruandam.Diſtinctio. xij.Uodᶜ abſqꝫ diſcretione iuſticie nulliagere licet ¶ Und̓ait calixtus pa. omVnibus epiſcopis.Sine diſcretione iuſticie contra diſciplinam romane eccleſie nulli agore liceat.¶Onª. decet a capite membra¶diſcedere. ſed iuxta ſcriptureteſtimonia omnia membra caput ſequantur. Nulli vero dubium eſt ꝙapoſtolica ecc̄ia mater ſitᵉ omniumeccleſiarum. a cuius vos regulis nullatenus conuenit deuiare. et ſicut filius dei venit implere voluntatempatris. ſic et vos implete voluntatēmatris veſtre que eſt eccl̓ia. cuiꝰ caput vt predictum eſt romana eccleſia exiſtit. Quidquid ergo ſineʳ diſcretione iuſticie contra huius diſciplinam actum fuerit ratum haberenulla ratio permitit. ¶ Item gregorius papa. Apoſtolicis preceptis nullus ſuperbe reſiſtat.CReceptis apl̓icis nonˢᶻ duraſuꝑbia reſiſtatur. ſed per obedientiam que a ſancta romana eccleſia et apl̓ica aucͣte iuſta ſuntſalutifere impleātur. ſi eiuſdem ſancte dei ecc̄ie que eſt caput vr̄m communionem hr̄e deſideratis.ʰ Nonnouum aliqͥd pn̄ti iuſſione p̄cipimꝰſed illa que olim vident̉ indulta firmamus. cum nulli dubium ſit ꝙ nō

ſolum pontificalisⁱ cauſatio ſꝫ oīsſancte religiōis relatio ad ſedē apoſtolicam quaſi ad caput eccleſiaruꝫoīm debeat referri. et inde normaꝫſumere. vnde ſumpſit exordium necaput inſtitutionis videat̉ obmittiTuius auctoritatis ſanctiōem oēsteneant ſacerdotes. qui nolunt abapl̓ice petre ſuper quaꝫ xp̄s vniuerſalem fundauit ecc̄iam ſoliditate diuelli. Si quis hec apl̓ice ſedis precepta nō obſeruauerit. percepti honoris eſſe hoſtis non dubitetur.¶ Item nicolaꝰ michaeli imꝑatoNon eſt reſiſtendū ꝯſuetudini cuicanonica non obſtat auctoritasCitᵏ ſancta romana ecc̄ia. ꝙnihil obſunt ſaluti credētiuꝫ¶ diuerſe ꝓ loco ⁊ tꝑe cōſuetudines ſi illis canonica nō obſtat auctoritas. ꝓ qua eis obuiare debeamus. vnde nil iudicamus eis debere vel poſſe reſiſti. ¶ Itē i heroni.ad lucinum. Conſuetudines quefidei non omiciunt vt a maioribustradite ſunt obſeruentur.Lludⁱ breuiter te āmonendumputo. traditiones eccl̓iaſticasp̄ſertim que fidei non officiantita obſeruādas puto vt a maioribꝰtradite ſunt nec aliorum cōſuetudinem alioꝝ cōtrario more ſubuerti¶ Itē nicolaus igmaro archiep̄o.Traditiones a patribus inſtitute n̄ſunt infringende.Idiculum eſt et ſatis abhominabile dedecus. vt traditō¶ Enes quas antiquitus patribꝰſuſcepimus infringi patiamur.¶ Conſtitutionum libro .i. ti. ij.Diuturni mores ſunt ꝓ lege hn̄di-

maioris auctoritatis. dicunt quidam ꝙ ſolet plus timeri ⁊cͣ. vt. xxiij.di. quamꝙͣ. immo dico ꝙ auctoritates pape vel eius ꝯfirmatio id qd̓minus validum fuit facit validum. vt extra de tranſac. c. i. Iteꝫ quianulli preter auctoritateꝫ romani pontificis licet id reuocare. vt extrade confirmat̉. vti. vel inuti. c. ij.a ¶ Nouitates. jͣ. xxx. di. ⁊ hoc ſcripſimus. et. ff. de ꝯſti. principum inrebus. s. di. iiij. erit.b ¶ Alterius .ſ. contrarie bonis moribuſ vt ſoluatur contra. jͣ. diſ. ꝓxīanouit. ſic inſti. d̓ ſatiſdati. §. vl. ibi de nō contraria bonis moribus hiccontrariaiſtinctio. xij.Dod abſqꝫ.id eſt vt noua ꝯͣſuetudo tenat̉ īhac duodecimā diſtinctione magiſter adhuc ꝓſequitur naturam precedentis diſtinctionis ſcꝫꝙ conſuetudo ſit ſeruāda. que non eſt iuri naturali contraria. vel conſtitutioni. in fine. dicit ꝙomnes eccleſie debentſeruare conſuetudinemmetropolitane eccleſie.vt. jͣ. e. c. de hijs. niſi ſintmonaſteria. vt ibi dicit̉.ponit auteꝫ in principioduo capitl̓a per que ibivult īterpretari vltimūcapitulum precedentisdiſtinctionis. vbi dicit̉ꝙ a ꝯſuetudine romaneeccleſie deuiare non debemus. et intelligit ꝙ ſine diſcretione obuiare n̄debemus ſed cum ratione poſſumus. quod probat per duo capitula ſequētiā ꝓx. ar. a contrario ſenſu ſed male namnon eſt in eis argumentandum a contrario ſenſu quia generaret abſurditatem legi.On decet. mēbra. ſic. jͣ. de conſe.di. iij. celebritatem. et inauten. de eccleſi. titu. inprin. ⁊ eſt hic ar. idem iuris eſſe in toto quod in ꝑte. vt .i. q. iij. ſi quis ępiſcopus.Omnium. ergo. et grecoꝝ. vt. xxiiij. q. i. rogamus.f ¶ Diſcretione. nunquid ergo cū diſcretione licitum eſt contra illamre. certe non. vt. xvij. q. nij. §. qui auteꝫ. vn̄ vacat hic ar. a ꝯͣ. ſenſu.Receptis. dura. ꝙͣuis graue ⁊ intolerabile ſit adimplendumtamen eſt. vt. xix. di. in memoriam. et. c. di. ꝯtra morem. vel aſſignetur ratio quare adimpleri nō poſſit. vt exͣ de ℟p. ſi quando.h ¶ Non nouum. ar. ꝙ non d̓r nouum quod quandoqꝫ fuit ſtatutumlicet modo renouetur. vt. xxiiij. q. i. achacius. et. xxxiiij. q. i. non ſatis.Unde ſi ep̄s iurat ꝙ non alienabit nouum fendum. tamen feudum denouo vacans poteſt licite alienare. vt extra de feu. ex parte. Iteꝫ hēshic ꝙ per cōfirmationem pape non datur nouum ius extra de confir.cum dilecta. quid iuris ſit dixi de hoc. sͣ. di. ꝓxi. c. vlt̓.¶ Cauſatio .i. accuſatio ep̄oꝝ. ſolus em̄ papa pōt ꝯdemnare ep̄m lꝫab alio poſſit abſolui. vt. iij. q. vi. ꝙͣuis. et. c. dudū. ⁊. v. q. iiij. duodecim. Item ſolus papa reſtituit eum. vt. jͣ. ij. q. vi. ideo. Item ſolus agit de eoꝝ renūciatōe vt. vi. q. iij. deniqꝫ. vel de eoꝝ mutatōe vt. vij. q̄.i. mutationes ⁊ de eoꝝ exemptione. vt. xvi. q. i. frater.Cit ſancta. ꝯſuetudines diuerſe vt. jͣ. xxxi. di. aliter. ⁊ de conſe.di. iiij. de trina. et de conſe. di. ij. quottidie.

Ullud. traditiones .i. conſuetudines. viij. di. que ꝯtra mores.m ¶ Preſertim .i. tm̄. ſic ponitur. xi. q. iij. ſi quis ep̄s damnatusxvi. q. iij. per ſingl̓as. vij. q. i. ſi quis p̄br̄. ⁊ .xxvij. q. ij. multoꝝ. vel preſertim .i. ita demū ꝙ fidei nō aduerſet̉. vel bonis moribꝰ. jͣ. e. omnia.¶ More. ar. eſt contra ep̄os qui ſic argumentant̉ contra eccleſiam aAiquam. exquo alique eccleſie vel hoc vel illud faciunt. ergo et iſta ideꝫfacit. Reſpondeatur ergo eis. ꝙ conſuetudo vnius eccleſie non ſubuertitur ꝓpter contrarias ꝯſuetudines aliarum ar.tamen eſt pro eis. c. diſ.contra morem. extra decenſi. ex parte ar. tameneſt extra de capell̓. mo.dilectꝰ circa fi. So. quelibet eccl̓ia facit hoc qd̓alie faciunt de iure communi. lxi. diſ. miramur.niſi p̄ſcripſerit. extra depreſcrip. auditis. vel niſi hēant priuilegiū. xvi.q. i. hinc etiam. b. ex hijſduobus capitulis videt̉ꝙ iudex delegatus iudicabit ẜm conſue. loci etjͣ. e. di. illa. s. di. viij. q̄ ꝯͣvbi dicit nulla ciuis velperegriui ⁊cͣ. ⁊ extra deconſue. cum olim. infi. ⁊de cogna. ſpi. ſuper eo. ⁊optime extra de eo quimit. in. poſ. cauſ. rei ſer.cum veniſſent. et. C. deedi. pri. an in totuꝫ. vbid̓r ꝙ iudex ſeruabit ea q̄in eodem opido frequenter ſeruata ſunt ⁊ legatꝰſeruabit conſuetudinemꝓuincie. nam magnumexiſtimant ꝓuinciales ſibi ſeruari ꝯſuetudīes ſuas vt. ff. de offi. ꝓcon. l.obſeruare. Item lex p̄cepit ꝙ iudex conſeruetconſuetudinem ꝓuincie.ff. de teſti. l. iij. in fi. ecōtra ꝓbatur ꝙ iudicabitẜm ius romanum. vt. s.di. ꝓxi. c. vl. ⁊. c. conſuetudinis. ⁊ inſti. de ſatiſda. §. vl. ⁊ extra d̓ ſent̓.et re iud̓. in cauſis. et. c.cum cauſa. et. xxv. q. ijſeruatis. in fi. Item qꝛdelegatus non ſua. ſeddelegantis. vice fungit̉.vt. xciij. di. c. vl. extra de offi. dele. ſane. ij. ff. de off. eius cui mā. eſt iuxͣ.l. i. §. mandata. ⁊. l. iij. Item magnum ſequeretur inconueniens ſi ẜmconſuetudinem loci iudicaretur. quia ſi illa loca haberent diuerſas cōſuetudines in quibus iudicatur. iam ſequeret̉ ꝙ eadem cā regeret̉ ẜmconſuetudines contrarias. xij. q. ij. mouemus. Item videtur ꝙ ẜm cōſuetudines rei ſit iudicādum. tum quia actor ſequitur foꝝ rei. vt. xi. q.i. exꝑiētie. tum quia rei fauorabiliores ſunt ꝙ actores ff. de re iudica.fauorabiliores. Ad hoc dicunt quid am ꝙ ſi aliquis ſponte ſubiciat ſeiudicio alicuius. vl̓ ſponte petat iudices delegatos. ꝙ ſꝑ ẜm ꝯſuetudinem delegantis iudicaudum ſit. ſi aūt inuitis datus ſit iudex tūc iudicabitur ẜm ꝯſuetudinem litigantium. ⁊ potius ẜm ꝯſuetudinem rei qͣꝫactoris. vt in dicta. l. fauorabiliores. Melius pōt diſtingui aut appellatur ad papam. aut non. ſi per appellatōem obtinetur iudex. tunc dico delegatum debere ſequi conſuetudinem illius iudicis a quo eſt appellatum. quia iudex appelationis tenet̉ ſequi leges prioris ſnīe. ut inauten. cum de ap. cog. coll̓. viij. in prin. ar. ad hoc extra de teſt. raynū.tius. vbi iudex appellationis ſequitur ꝯſuetudineꝫ loci a quo appellatūfuit. ſed ſi ſine appellatione impetretur iudex. tunc tenet̉ ſequi ꝯſuetudinē delegantiſ. ar. ad hoc. ff. de condi. ⁊ demon. que conditio. in fine.