quia peccatū non habemꝰ nos ip̄os ſeducimus etveritus in nobis nō eſt. non ergo p̄ſumai de ineaiuſticici ſed de tua miſei̓cordici. Quid apud te ꝓpi-ciacō eſt. Si enim iniquitotes ſic obſeruauerisut eaꝝ iudex ſolus eſſe velles. et miſericors eē nol-les vtiqꝫ nulla eſſet michi ſpes iuilla cōſolacō. ſedideo nō deſpero. Quia cipud te ꝓpitiacō. et propterlegem tuam cimioris et gratie in qua dcis reis re-niam ſuſtinui te domine pacienter ſperans et ſpe-tando expectans tuam miſericordiuni. Et hoc do-mine quia omnici noſti nō ſolum tibi confiteor ſedetiam alijs vt omnibꝰ notum ſit manifeſto dicēsSuſtinuit anima mea in verbo eiꝰ Cuiꝰ eius Inverbo eiꝰ cuiꝰ verbū nō fallit nec fallit̉. nō in verbohomīs qui mendax eſt. ſed in verbo dei qͥ verax eſt.vn̄ ſubdit̉ ſperauit aīa mea nn dn̄o. nō in hoīe ſedin deo ſpercuit. qͥ v̓bo ſuo infullibili ꝑ p̄cc̄ōꝝ veniciregni celoꝝ glc̄ꝫ r̓promiſit ſperauit mnꝙͣ Acuſto-dia metutina vſqꝫ ad nocte. Ideo dicit Acuſtodioſeu vigilia matutina q̄ ē pn̓cipiū diei ſperādū vſqꝫad noctē. qꝛ in dn̄o ſperore dꝫ aīa a principio vitevſqꝫ ad mortē. nō qui vſqꝫ ad moatē ꝑſeueraueritſaluꝰ erit. Sic ergo ſperēt iſtahel in domino. nōſolum ſperet vius ſolus. ſed totus fidelis populusquia non vni ſoli ſed multis dictum eſt ſperate ineo omnis congregacō populi effundite corma illo