poteſt depromē hngua carnis. nec inmerito ad teclamo de ꝓfundis cordis. qui me eſſe ſentio nō invno ſolo ꝓfundo ſed in ꝓfundis pluribꝰ fluctibustā interioris ꝙͣ exterioris miſerie ꝙͣ diu ſum in vicihuiꝰ miſerabilis vite. Nā qui ſic de profundis clo-mat. de ꝓfundis ſurgit. nec ip̄e clomor diu in pro-fundis eſſe ſinit. qꝛ vox huiꝰ clamoris omē ꝓfun-dū penetrat. et ad dei aures uſqꝫ ꝑuenit. Econtravero quidē valde in ꝓfundo maloꝝ ſūt qui nec adte clamāt cū ſe viderint cōtidicnis peccatis et ini-quitotibꝰ obrutos ⁊ oppreſſos. ſed pociꝰ illos irri-dent qui eos ad te clamare mouet. hoc eſt ꝓfundūmaloꝝ de quo ſcriptura dicit. peccator cū venit inꝓfundū maloꝝ ꝯtempnit. Abſit hoc a me dn̄e ſedad te clamo de ꝓfundis cordis. omniūqꝫ interioꝝviriū vt me clenient̓ excipicis de ꝓfundis iniqui-tatū. Quia ſi iniquitutes obſeruaueris dn̄e dn̄equis ſuſtinebit. O magnū ꝓfundū abiſſus multaꝓfundā valde nimiſqꝫ periculoſa. Ecce em̄ vndiqꝫcircūſpectis omībꝰ nullū bonū ſed vbiqꝫ malū vi-dens. cateruaſqꝫ ſceleꝝ meoꝝ cernēs. nimnirū pa-ueſcēs exclomo. O dn̄e Si iniquitutes obſerua-ueris id eſt ad vindictā eternā ſeruaueris. dominequis ſuſtinebit te iudicē nō tm̄ ego ſolus nō ſuſti-nebo ſed nec quis aliꝰ qꝛ nullꝰ ē ſic ſeductꝰ et vei̓-tate vacuꝰ. qͥ ſe nō ꝯgnoſcat pcc̄orē. nā ſi dixerimꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten