corda veſtre. Et merito ſperet iſrahel ſcꝫ oīs ecc̄ioet ꝯgregacō fideliū in dn̄o Quia apud dn̄m miſei̓-cordia nō magna ſolū ſed maximā. nō copioſa eſtapud eū redepcō. Sꝫ qͦmō veꝝ ē ꝙ copioſa fuit re-depcō tꝑe daiuid cū nōdū tꝑs redepcōis adueniſſetSane ſꝑ fuit copioſa redempcō ſed ut ip̄e daiuidꝓphetice innuit. hoc fuit apud deū. hoc ē apud di-uinū ſecretū ſꝑ p̄uiſa. ſꝑqꝫ ꝓuiſa ac et̓na p̄deſtīa-cōe diſpoſita ſꝫ nō ſꝑ copioſe ac plene apud hoīesexhibita qꝛ nō tꝑe legis nature ciūt legis moſay-ce. ſꝫ tꝑe legis gr̄e. de qͦ ſcpͥtū ē. Qn̄ plenitudo tꝑisvenit miſit deꝰ filiū ſuū factū ſub lege ut eos quiſub lege erāt redineret. vnde tande impletū ē qd̓olim dauid p̄dixerat. Et ip̄e redimet iſrahel ex oī-bꝰ iniqͥtabꝰ eiꝰ. nūc ergo dn̄e iuic moxime oportu-nuūi tꝑs eſt vt de ꝓfundis fluctibꝰ miſeriaꝝ ad tefonte miſericordioꝝ clamādo ꝯſurgam. et de memeeqꝫ ꝓpria diffideo virtute. de te et tud grā ⁊ pie-tote ſperādo ꝯfidā et ad tuā clementiſſima ꝓpicio-cōem tuāqꝫ copioſiſſinā redepcōem ꝯfugiā dignūqͦꝫ et iuſtū ē vt tibi o pijſſime xp̄e grōſꝫ aigo apudque hec copioſa redempcō ideo ſpecialit̓ eē dr̄. qꝛ intua cruce paſſio tuiqꝫ p̄cioſi ſanguinis oblaco nōſolū ꝓ viius aut paucoꝝ hoīm ſalutē ſed ꝓ tociꝰiſrahel ꝓ tociꝰ eccīe. ꝓ tociꝰ mūdi. ꝓ pluriūqꝫ ſi fo-ret mūdoꝝ redempcōne coproſe ſufficere ꝓhibetur