Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

conditionis eius dicitur Gene. i.Faciamꝰ hominem ad ymaginēet ſimilitudinem noſtram vt preſit piſcibus maris et volatilibꝰceli et beſtijs terre vīuerſeqꝫ creature Et iterum ſapien. ix. Deus patrum noſtroruꝫ qui feciſtiomnia verbo tuo et ſapīa tua cōſtituiſti homineꝫ. vt dn̄etur creatue̓ tue q̄ a te facta ē. vt diſponat orbem terrarum in iuſticia ⁊equitate Quod licet prīcipaliterde aīa dictuꝫ ſit. propter animātamen fecit corpus rectuꝫ. vt ꝑillius rectitudinem nos de aīe rectitudine cōmoneret. Hinc eſtꝙ inter onia corpora humanumcorpus nobiliꝰ dicitur Propterhoc oniuꝫ creator deꝰ non angelum ſed hoīem induit. et ſemenabrahe ſicut dicit apꝰ in hūanaſpetie apprehendit. Hec tamenbonitas corꝑi cōcreata erit valde bona. ſi per fortē conatuꝫ malis reſiſtimus ⁊ bonū qͣꝫtum poſſumus operemur Hoc em̄ bonūgratuitū naturali bono corporisadditū facit corpus bonum ⁊ nobile ſupra modum. Si vero perbonas conſuetudines corpꝰ noſtrū dei ſeruitio fuerit abilitatūdiſciplinis caſtigatum. virtutibus adornatū. corpus peccati ſeparatū. erit hoc datuꝫ corporisnoſtri melius qꝫ in priori ſtatufuerit Per talia em̄ ⁊ ſimilia exercitia diſponitur ⁊ p̄paratur corpus noſtruꝫ vt ſit tale ad quodbomini datū eſt. De tali corpore ſic hūiliato dicit̉ Ecc̄i. x. Aelior e qui operatur ⁊ habūdat qͣꝫqui gloriatur ⁊ eget pane. Et iterum. Habe corpus tuū in poteſtate tua. Si vero corpus vt p̄dictum ē humiliatuꝫ per ōnia ſine coactiōe ſubiectū eſſet ſpiritui. ⁊ virtutes per continuū exercitiū habituate fuerint ⁊ delectabiliter inſiderīt. tūc corpus erit optimū ⁊ ad ſtatū optimumiam predictū perductū. Et adhunc ſtatum conat̉ nos perducere Bern̄. dicens Accigat ſe homo neceſſitateꝫ ſibi faciens cōtraneceſſitatē. ⁊ conſuetudine contra cōſuetudinē. ⁊ affectū ſibiformās cōtͣ affectū. donec plenam mereatur accipere delectationē contra delectationē. vt delectationibꝰ carnis ⁊ ſeculi ſaldeꝫtātum delectet eū care̓. quātumprius delectabat eū habere Decorꝑe ſic nobilitato. iterū dicitBer. Spualis hō corꝑe ſuo ſpiritualiter vtēs v̓tutē eius quā habet aīalis hō per vim coactā. rationalis per vim ſubactam. ip̄ehabet eā quaſi naturaliter affectā. ⁊ vbi illi ē obīa neceſſitatiſip̄e eā habet caritatis. vbi illi v̓tutis ipſe hꝫ eā v̓ſā ī mores Exhijs oībꝰ iaꝫ dictis hoc dcm̄ ī ſūma teneat̉ ꝙ corpꝰ nr̄ꝫ dictumeſt bonū datū non ſolum ex conditiōe ſed ex mali reluctatiōe ⁊ex bona operatione Meliꝰ āt ex