¶ De cauſis varietatis errorū et ſectarū multiplicium.Vod ſi quiſpiam fortaſſis querat interlegendū iſtā ſecta-rium varietatē quidnā cauſe ſit tante varietatis huiuſmo-di errorum in mundo. Etſi ex iam dictis eius rei ratio aliqualiter colligi poſſit. tamē vt id euidentius pateat animaduertēdū ꝙ prima et p̄cipua errādi cauſa hec eſſe videt̉ ſcꝫ peccatū ne-gligētie qua diuinū auxilium ab hominibus nō queritur. ſeu quodcūqꝫaliud peccatū qd̓ diuine gratie viā p̄cludit. Merito enim iuſtoqꝫ dei iu-dicio adiutoriū dei non obtinet qͥ illud obtinere non curat. et recte diuine lumen gratie cor illius illuſtrat minime qui illi ꝑ peccatū obicē po-nit. Merito domū illius eterne ſolis radius nō illuminat. qui feneſtraſet oſtia omneſqꝫ introitus ſplendoribus eius claudit. Fides ſiquidē nōeſt naturalis ymo ē ex electione diuine bonitatis et donū gratuitū. Siem̄ eſſet naturalis. eadē eſſet apud omnes. nec eſſet tanta diſſenſio quā-ta eſt in mūdo. idcirco a deo petenda eſt. Vnde et quidam ad criſtū dicebat vt habetur Mathei. ix. Credo dn̄e adiuua incredulitatē meam. EtApoſtolus ephe. ſecundo. aiebat. Gratia ſaluati eſtis per fidem et hoc nōex vobis. dei enim donum eſt. Sicut ergo ſol non videtur niſi lumineſuo ſic ſol intelligentie non videtur niſi luce gratie eius. Sed qꝛ multiſunt rebelles huic lumini. ideo etiā ceci. Alia cauſa eſt auerſio intellectꝰa credendis et ab hijs que poſſent inducere ad credēda et cōuerſio ad errores. Quēadmodū qͥ auerſos habet oculos ab hijs que vidēda ſunt et adalia cōuerſos videre nō p̄t in illa auerſione. Hij ſūt qui tāto amore ſu-as amplectūtur opiniones et ſectas vt de cōtrarijs nec cogitare velintnec audire. tātoqꝫ odio auerſi ſunt et cōtrarij ſuorum errorū contrarijsvt ea nec reſpicere vllatenꝰ dignent̉ ꝑtinaces ꝓyſus in ſuo ſenſu et du-ra ceruice qͥ nō modo hominibus melius ſentiētibus et recte credētibusſed et ſpiritui ſancto qui ꝑ eos loquitur reſiſtere audiant. Proinde rectedicitur ꝓuerbioꝝ. xviij. Nō recipit ſtultus verba prudētie niſi ea dixeris que verſantur in corde ſuo. Nō eſt datū homini videre poſt tergumſuū. nec videre ſine intuitu. ſic nec intelligere ea a quibus intellectus ſeauertit. Nolunt tales audire aliquid de miraculis ſꝫ neqꝫ ſacra eloquianec rationes doctoꝝ quibus poſſent ad verā fidem induci. ideo nō mi-rum ſi remanēt in erroribus ſuis. Tales ſunt omnes ſarraceni et dicta-rum nationū homines. qui nimis obſtinate ſuis inherent cōceptibus ethereſibus. dū ſanam doctrinā nō ſuſtinētes ad ſua deſideria coaceruantſibi magiſtros prurientes auribus. et averitate quidē auditū auertunt.ad fabulas autē cōuertūtur vt longe apoſtolus p̄dixit. Alia nichilominus cauſa eſt rerū credendarū ſubtilitas et intellectus humani groſſi-cies et turbiditas. Nimirū que ſub fide recta cadūt tam groſſo et turbi-do intellectu videri nō poſſunt. Quemadmodū ergo homines groſſi acturbidi viſus pilum ſubtilem nō videntes vbi eſt. cōtendūt monſtrare