de hūana ratione qͥd faciat ibi imploret diuinū auxiliū. et nō temere ſep̄cipitet. Ibi enim totū ꝑtinet ad deū facere. vbi nō habet hō qͥd de ſe faciat. verbigratia. Si in eam figurā vel formā ſe trāſformaret lucifer. inqua nichil poſſet apparere homini ꝑ qd̓ nō videretur xp̄us. nec aliqͥd ꝑqd̓ dinoſci valeat nō eſſe xp̄s. ſolius dei eſt cuſtodire hominē. nec aliudibi relictū eſt homini niſi diuinū auxiliū implorare. nec dubium quinpreſto ſit auxiliator deus inuocātibus eū. niſi culpa eoꝝ obſtiterit.Ꝙ autē querūt de multitudine dānatoꝝ ad qͥd deus eā creauerit. certūeſt qm̄ ex diuicijs bonitatis ſue eā creauit et qꝛ multa bona magnificaeis cōtulit. Penas vero vel tormēta niſi meritas atqꝫ iuſtiſſimas nullivnqͣꝫ intulit nec inferet. vnde manifeſtū eſt qꝛ iuſticia dei cauſa eſt efficiēs dānationis eoꝝ qu̓a nulla iuſtior excogitari poteſt. mala vero merita eoꝝ cauſa ſunt qͣſi materialis ꝑditionis eoꝝ. quibus iuſtiſſimo iu-dicio et laudāda in omnibꝰ iuſticia. damnatio illa eis redditur.Ꝙ autē tā multi ſunt qui dānantur. et tam pauci qui ſaluātur. et innaturalibus et in moralibus exp̄ſſam ſimilitudinē inuenies. Viliorūenim et ignobiliū maior ſꝑ eſt multitudo qͣꝫ p̄cioſoꝝ atꝫ nobiliū. vt fer-ri et plumbi qͣꝫ auri et argenti. et lapidū ignobiliū qͣꝫ gemarū. ſimiliterquercuū qͣꝫ cedroꝝ aut pal̓marū. Eodē modo ſtultorū hominū qͣꝫ ſapi-entū. et maloꝝ qͣꝫ bonoꝝ. Nam ſtultoꝝ infinitus eſt numerus inqͥt ſa-piens. Vides etiā ꝙ in tanta multitudine hominū. paucos ex eis deusreges facit aut principes etiā tēporales. nec miraris ꝙ nō oēs hominesfecit reges et principes. et tā modicoꝝ tamqꝫ ignobiliū regnoꝝ vt ſunttꝑalia. Quāto fortius ergo mirari non debes ſi paucis largitur p̄claraac nobiliſſima regna celeſtia Amplius cū tā raros videas qui regnaceloꝝ appetent vel curent. tā multos autē qͥ ab eis ſe auertūt et contra-ria ſectātur. propter qͥd miraris ſi tā pauci ꝑueniant tā multi non ꝑueniant ad ea. Ampliu̓s ſi videres de centu ꝑtibus generis hūani no-nagintanouē totis ſtudijs ac viribus currētes ꝑ viā que ducit ad mor-tem. Paucos vero econtrario currere ꝑ viā que ducit ad vitā. nō mira-ris ſi magna illa multitudo tota adueniat in mortē. et ſola alia pauci-tas ad vitā. Sic et hic conſidera tantā multitudinē ꝑditorū et videbiseam feſtinantē ad mortē. econtrario vero paucitatē electorū feſtinantēad vitā. Quid ergo mirū eſt ſi vnuſquiſqꝫ hominū ad finē ꝑueniat adquē totis ſtudijs ac viribꝰ cōtendit. Multitudo nāqꝫ ꝑditorū hominūin via vite iſtius et vitā fugit eternā ⁊ in mortē ſe p̄cipitat. et in ſtagnūignis et ſulphuris ſe deicit. et in abyſſum eternarū flāmarū ſe demergitIgitur ꝙ in baratrū infernale qͥſqꝫ cadit de pondere eſt proprie iniquitatis. ꝙ vero ſurſum ad ſublime beatitudinis aliqͥ trahūtur de ꝟtute eſtomnipotentis diuine bonitatis.Igitur in eo ꝙ deus tantā creauit hominū multitudinem qͣꝫ p̄uidebateſſe damnandā mirari debes diuicias bonitatis ſue ꝙ tali multitudinitot et tanta bona dedit. cū tamen p̄uideret eos ingratos futuros. Sed