Conſidera igitur iſta que diximus et videbis omnes errātes in via ve-ritatis et ignorantes. eadem culpa errare et dampnabiliter ignorare.Rullum eſt enim inuenire in eis qui nō ſit negligens inueſtigādo ꝑ ſemetip̄m ſalutarē veritatē. aut inquirendo ab alijs. aut diuinū auviltūimplorando. aut in faciendo veritatē. Qui enim negligit facere bonūqd̓ eſſe faciendū nouit. meretur nō acciꝑe noticiā id faciendi qd̓ nondūnouit. De vno quoqꝫ enim eſt ſperandū ꝙ ſi talento intellectus tota dilgentia bene negociatus fuerit in quibus ꝑ ſe potuit ꝙ multipliceturei vel adaugeat̉ vt etiā diuine reuelationis ſeu inſpirationis munerecapiat ampliora. ad q̄ ꝑ intellectū propriū ꝑtingere nō valebat. vel etiāꝙ p̄dicetur ei doctrina ſalutaris. vt manifeſte patet in cornelto illo centurione viro gentili ſꝫ religioſo ac timente deū. ad quē miſſus beatus petrus fuit. et ip̄m cū tota familla ad fidē xp̄i cōuertit. vt habet̉ Actuū. x.capitulo. Dicimꝰ ergo qꝛ ſi aliqͥs eſſet ſeorſum ab hominibꝰ et vellet negociari diligenter talento intellectus ſui ex cōſideratione viſibiliū fa-cile eſt ei inuenire creatorē et multa alia de ip̄o cognoſcere. ip̄m videli-cet eſſe honorandū. diligendū. adorandū et hm̄oi. Et ſi inuētis bene ne-gociaretur. adderet ei deus alia vel ꝑ inſpirationē. vel ꝑ doctrinā et p̄dicationē quā ip̄e met ei ꝓcuraret. Omnino enim credendū eſt deū nemi-nē velle deſerere qͥ ei diligēter ſtudet adherere Iam ſatiſfactū eſſe tibi credimus de omni adulto errāte errore impietatis. qꝛ iuſta eſt eius dāna-cto. Declarabimꝰ autē euidētius hoc et dicamus. qꝛ ſicut libere volun-tatis eſt vt ſe auertat ab omni male volito et vt ꝑ cōſenſum ſe nō inclinet in illud. Ita et intellectus ip̄ius eſt. vt ſe auertat ab omni male credito et vt non aſſentiat illi. et hoc vel ex proprio lumine eſt ei p oſſibilevel ex alieno. Ex proprio. id eſt proprie inueſtigationis. ex alteno id ēdiuine reuelationis. Sicut ergo libera volūtas dānabiliter aſſentit inmale volatum. ſic humanus intellectus damnabiliter aſſentit in malecreditū. quare tenetur vel ip̄e ſe corrigere vel correctione ſuam per ali-quā viarū qͣs diximus procu̓rare. Preterea non minus tenetur deo inſuis oꝑationibꝰ intellectus hūanus qͣꝫ affectus. nūqͣꝫ autē licet affectuiamare cōtrariū deo vel hijs q̄ dei ſunt. ſimiliter nūqͣꝫ licet ei nō amaredeū vel ea q̄ dei ſunt. ergo ſimiliter nec intellectui vniqͣꝫ licebit nō credere deū vel ea que dei ſunt ⁊cͣ. Qd̓ enim eſt nō amare in affectu. hc eſt nōcredere ſiue nō cognoſcere in intellectu. Vnde apparet intellectui poſitāeſſe lege et limites in oꝑationibus ſuis et limitatū ei eſſe qͥd credere veldiſcredere. vel iterū non credere aut ignorare liceat. Et iteꝝ ignorantiāinterdū eſſe damnabilem videlicet in quibuſdā hominū ignoratis. ſimiliter et credulitatē quorundā dānabilem eſſe et impiā. et neutrā excuſa-re a tota damnatione eos quos inuoluerint. fortaſſis autem excuſat atanto. Non enim tantū peccare videtur qui erranter vel ignorāter male agit quantū ille qui ſcienter contra conſcientiā facit.Igitur vt in ſumma dicamus. illud nobis potius videtur diuine cōſonum pietati. vt vbi inuincibilis eſt ignorātia. qd̓ eſt vbi homo nō habet