de duratione in cōmuni. nō attingendo ad menſuram temporū exqui-ſitam. quia hoc eſſet inquirere de temporibus et momentis que pater poſuit in poteſtate ſua Actuū primo capitulo. In quibus omnibꝰ maxi-me relucet ſapientia diuina. que vincendo maliciam dyabolicā pariteret humanam attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter et diſponit omnia ſuauiter Gapientie octauo capitulo Verū quia doctor ille in his dictisſnis nimiū videtur ſectam ſarracenicam impijſſimā attolere et comendare ſuper alias ſectas vnde fideles tepidi reddi poſſent (vt alias ſatisſunt) ad expugnandū vel impugnandū ip̄os ꝑfidiſſimos ſarracenos.eccleſie dei nocentiſſimos hoſtes. et crucis xp̄i inimicos. et p̄terea ratio-nes quibus vtitur fundamento carent veritatis. atqꝫ hec ambo ſunt periculoſa valde. ſcꝫ inniti in talibus nō veritati quo ad fundamentumdictorū et retrahere fideles ꝑ huiuſmodi dicta a defenſione fidei catholi-ce. Idcirco ex amore veritatis et ad prouocandū fideles cōtra illos peſſimos ſarracenos. ꝯſtendam breuiſſime in tribus illis differentijs ip̄osfore deteriores ceteris ſectis vel adminus equales. et hoc ſcd̓m ordinemtriū differentiarū quas ponit doctor ille in cōparatione ad alias ſectasPrima differentiā aſſignans tria facit. Primo namqꝫ dicit ꝙ hec ſectaſcilicet ſarracenoꝝ licet mala ſit nō tamen eſt ydolatria nec cultū ydo-lorum publice ꝑmittit. Secūdo oſtendit ꝙ deus feruentius punit pec-catū ydolatrie qꝫ alia peccata. Tercio ip̄e opponit de diuturnitate ydolatrie et ſoluere nititur Tria hec ſcd̓m ordinem oſtendā clare nil̓ fundamenti habere in veritate quo ad intentionem ſuā fundandam.Primū oſtendo ſic ſcꝫ non valere differentiā ⁊cͣ. Nam omnia peccataque ſunt equalia quo ad penam inferendā et offenſam dei prouocandānon poſſunt differre quo ad impunitatē. nec vnū magis excuſat a ꝑſe-cutione aut toleratione dei qͣꝫ aliud ſcd̓m humanam inueſtigationem.ſed infidelitas ſarracenorum eſt equalis ydolatrie quo ad diuinam of-fenſam et penam peccati. igitur non eſt ex hoc ratio reddenda. nec reddipoteſt cur diuturnior ſit ſcd̓m humanā inueſtigationē infidelitas ip̄o-rum ſarracenoꝝ ꝙͣ peccatū ydolatrie aliorū. maior patet de ſe et ex fundamēto doctoris illius. Eſt enim fundamentū ſuū ꝙ ſarraceni nō adeograuiter peccent ſeu deum offendant ſicut ydolatre. Si ergo ꝓbat̉ mi-nor ꝙ ſarraceni adeo grauiter peccent et puniri merentur ſicut ydola-tre tunc conſtat fundamentū nichil concludere quo ad humanam in-ueſtigationē. Minor igit̉ ſic probatur Aam ſuꝑ id ad Galathas qͣrto-quomodo cōuertimini iterū ad infirma et egena elementa legis. dicitbeatus Ieronimus obſeruantia legis veteris cui tunc dediti erant eratpeccatū pene par ſeruituti ydoloꝝ. Et alia gloſa ibidem. nō diſtat lexpoſt xp̄m ab antiqua ydolatria. Et ſi dicatur ibi colebatur deus. hicvero dyabolus. Dicendū ꝙ quāuis hic ſcꝫ in lege colatur deus. tamennon eodem modo quo debet. Et ſanctus Thomas dicit ſecūda ſecunde