TitulusIX.

eccl̓ia propt̓ hoc expoliari rebus ſuis. xvi. q. vt. ſiepiſcopum: vbi de hoc. Item pone caſum in ꝓcuratore qui ſalſificauit inſtrumentū: non ꝓptereaperdidit eccleſia cauſam: de excep. cū venerabilisEt delictum tutoris non obligat pupillū. ff. e. ti. lneqꝫ. Cōtra. vi. q. iij. placuit. Ubi delictū p̄lati nōrepetentis rem eccl̓iaſticam nocet eccl̓ie. Ad ideꝫde p̄ſcrip. c. i. So. Delictū aſid̓ eſt ī faciendo: ⁊ honon piudicat eccl̓ie: vt h̓. Aliud eſt in omittendo etiſtud bn̄ p̄iudicat eccl̓ie. vt ibi. Et hoc ꝓpͥe dr̄ delictū .ſ. omiſſio: qͣꝫuis n̄ ſemꝑ ſtetur huic ſignificatiōiſed ampliant̉ aliqn̄. Item ad hanc ſolutionem cōtradicit. xxv. q. ij. ita nos. vbi delictū qd̓ cōſiſtit infaciēdo: piudicat eccl̓ie. So. dici pōt ẜm Io. ꝗ hocibi noͣ: ꝙ hec regula intelligit̉ de detrimēto facultatū: illa d̓ detrimēto honoꝝ: ſed potiꝰ ibi nocet delinquentibus qͣꝫ eccl̓ie. ¶ Ad hoc cōtra iſtā ſo. decenſi. cū olim. Ubi delictū qd̓ eſt in faciendo noceteccl̓ie. Et de in integ. reſti. Auditis. Ubi delictuꝫ īomittendo nō nocet eccl̓ie. Satis ꝯgrue diſtīgupoſſet inter iudicialia: ⁊ extraiudicialia: vt in iudicialibꝰ iudicioꝝ fauore: ſiue ſit in faciendo ſiue inomittēdo p̄iudicet eccl̓ie. Et ī decre. auditis: delictum qd̓ fuit in omīttēdo bn̄ p̄iudicat eccl̓ie: ſꝫ ſuitr̄ſtituta: ⁊ ſic n̄ ē ꝯͣ. In decre. cū venerabil̓ dici pōtexͣiudiciale. Uel ibi ſolꝰ ꝓcuratordeliꝗt in faciēdo.ſ. īſtr̄m falſando. ¶ Itē ꝯtra di. liiij. ſi ſeruꝰ: vbi punitur ep̄s: ꝗ ꝓ vno ſeruo dꝫ duos dare. So. Illēdꝫ facere de ꝓpͥo ſi hꝫ non de bonis eccl̓ie: ⁊ ſic nōeſt cōtra hāc regulā. ¶ Itē cōtra de or. cog. cū dilectus. Ubi dolus ⁊ violentia abbatis eccl̓ie nocere vr̄. Sꝫ ibi ſoluit̉ per Ber. in glo. qꝛ .ſ. ibi delictūfuerat cōmiſſum ꝑ abbatē: ⁊ collegiū cōicato conſilio ꝑſone noīe poſſumus ītelligere de p̄lato. Ul̓indiſtincte de qualibet ꝑſona intelligat̉ cuius delictū non nocebit eccl̓ie: ſaltē cuꝫ effectu: qꝛ daret̉reſtitutō vſqꝫ ad quadriēniū tm̄: niſi ex cā plus tēporis daret̉: de reſti. in integ. c. i. li. vi. Io. an. 1Pteſt ⁊ ſic extendi regula. Delicta quecūqꝫ clericordumō tolerent̉: n̄ nocent eccl̓ie .i. fidelibꝰ: qͦ ad veritatē ⁊ vtilitatē ſacramētoꝝ q̄ ꝯferūt: vt. i. q. i. Sifuerit. ⁊. c. dn̄s declarauit. Uel etiā nō redūdāt indetrimētū eccl̓ie .i. fideliū: vt ꝑ hiꝰ officia ⁊ or̄onesq̄ faciūt vt miniſtri eccl̓ie nō valeāt: ẜm Tho. ⁊ perregulā illā: ꝗ ꝑ aliū. Eccl̓ia .n. cuius noīe faciūt: ēſemꝑ deo grata ⁊ obſeꝗa eius. Uel ēt ꝓpter maliciā eoꝝ non dꝫ ꝑdere eccl̓ia iura ſua ⁊ pͥuilegia: vtdecimas: libertatē: emunitatē: ⁊ obediētiā ei debitā ⁊ reuerentiā: di. xxix. c. vltimo.Ęa que fiunt a iudice ſiad eius non ſpectant offm̄ iuribus non ſubſiſtūt.Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. eo. ti. factū. Pone caſūlxviij. di. qͦꝝ vices. Ubi p̄ſbyteri ſimplices chriſmādo eccl̓ias vl̓ v̓gines ꝯſecrado: ordinādo: nil agūtde pe. ⁊ re. indulgentie. li. vi. Ubi indulgentia dataab ep̄o vltra tenorē ꝯcilij general̓ n̄ valet. Ad idēff. de iuriſdi. o. iudi. l. vl. Ibi dr̄. Ex territoriuꝫ ius

dicenti n̄ pareat̉ īpune. Idem ſi ſupra iuriſditōeꝫſuā velit ius dice̓. Et hꝫ hec regula locuꝫ: ēt in hisq̄ bona ſunt: q̄ facit iudex: tn̄ ex qͦ ad eius n̄ ſpectatoffm̄: iuribꝰ non ſubſiſtūt. Pone exēpluꝫ diſ. xcvi.Bene ꝗdem. Bonū ꝗdem eſt ſtatuere res eccleſiealienari non poſſe. xij. q. ij. ꝑ totū. An̄ ſtatutuꝫ īpatoris ſuꝑ hoc non valuit: qꝛ ad eius nō ꝑtinebatoffm̄: vt ibi. Generale .n. ē: ꝙ n̄ ſuffic̄ bonū facereniſi ⁊ bn̄ id fiat. xvi. q. i. Monachi. ij. ¶ Et qd̓ dic̄hec regula. Ea q̄ fiunt a iudice al̓s ſubaudi. Naꝫī eo qd̓ facit nō ꝑtinens ad offm̄ ſuū: nō dr̄ iudex.Sic̄ gͦ ꝓcurator fines mādati excedere non debꝫ:ita ⁊ iudex fines iuriſditōis. Saluo eo qd̓ de prorogatione notat de offi. dele. p. ⁊ g. Nec hꝫ locumhec regula in ſpūalibus: q̄ potius dependēt ex poteſtate ordinis qͣꝫ iuriſditiōis. Hinc eſt ꝙ ſi ep̄s ꝙhoc pōt ex ordine ꝯſecret alienā eccl̓iaꝫ vl̓ altarevel ordīnet altenū ſubditum qd̓ non pōt ex iuriſditione. Cōſecratio tn̄ ⁊ ordinatio bn̄ tenet: lꝫ ordinatus executōe careat. vij. q. i. Ep̄s in dioceſi. Et d̓tempo. or. ꝙ trāſlationē. Non eſt ꝯtra di. xcv. c. i.Ubi p̄ſbyteri chriſmabāt ⁊ v̓e: cū tn̄ nō ꝑtineat adordinē ſacerdotalē: ſꝫ ep̄alem. Nam illud fuit ſpecialiter eis ꝯceſſum a Greg. papa. Et ſic ad eorumſpectabat offm̄: ⁊ ſi non ex ordine: tn̄ ex demādatione. ¶ Queri ſolet ſi iudex ꝗ de decem tm̄ pōt iudicare: iudicat de. xx. an. valeat ſnīa ī. x. Et Io. dic̄ꝙ non: qꝛ res iudicata non pōt in ꝑte tenere et inparte non tenere. Et hoc ipſe nota. ij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ. Cum certa ratione. Et facit optime ꝓ Iode peni. ⁊ re. indulgentie. li. vi. Et concor. cum eoaccur. ff. de iuriſdi. om. iudi. l. vlti. Hug. tn̄ ⁊ Latenent contrarium .ſ. ꝙ ſententia tenet in. x. tantū⁊ dicunt ſententiam reſcindi in illo ſuꝑfluo tātuꝫ:Et facit pro eis: de arbi. c. i. li. vi. ⁊ regula infra vtile. Et qd̓ ibi dicā Io. an. ¶ Extendi poteſt ad multa. Qui dat aliquā indulgentiam de culpa: ēt papanon valet: qꝛ ſolus deus indulget culpam: de ꝯſe.di. iiij. Nemo. Ep̄s qui facit compoſitionem cumpublico vſurario de certa quota: remittēs ſibi reſiduum obnoxium etiam reſtitutioni ꝑſonis certis nil facit: nec ſibi valet illa remiſſio: qꝛ nō ē ep̄siudex aliene ſubſtantie. iij. q. i. reintegranda. Confeſſor qui abſoluit ab aliquo caſu peccati vel ſnīaa quo non poteſt: non valet abſolutio. Prelatus eprecipit ſubdito aliꝗd contra regulam ſuam: vealiquid ſibi reuelandū ſalua ordine fraterne correctionis: non obligat illud preceptum: nec debetobedire. ij. q. i. Si peccauerit: ⁊ huiuſmodi.Ęum qui certus eſt certiorari vlterius non oportet. Pone caſum: diſ. xi.c. vltīo. v̓. ſepe. dilec. Et d̓ appel. ſi duobꝰ. In archiepiſcopo qui ſciens illum excommunicauit quiappellauerat ad papam. ¶ Et nota qd̓ hic dicitqui certus eſt: ſubaudi vel eſſe debet. Namnon eſt neceſſarium ſingulorum auribusⁱ intimari quod eſt publice promulgatum: diſt. xvj.