Titulus. XX.
Et qd̓ dic̄ regula h̓ intelligas de ꝯuentōe honeſta⁊ non hͦ bonos mores. Un̄ ſi ꝯuenerit vt dolus p̄ſtetur: nō valet ꝯuentio: vt in dicta. l. ꝯͣctꝰ. Io. an.Certuꝫ eſt quod is committit in legē ꝗ legꝭ v̓ba āplectens ꝯͣ legis nititurvolūtatem. Pone caſū. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. Et d̓ elec.auaricie. li. vi. Et ꝯcor. i. q. i. ſunt nōnulli. Eirca regulā n̄ inſiſto: ꝓſequere ip̄am: vt noͣ. xiiij. q. iij. pleriqꝫ: ibi ī glo. dr̄. Nolunt ꝗdam facere ꝯͣ lege: ſꝫ fāciūt fraudē legi. Fac̄ aūt fraudē legi ꝗ obſeruat v̓ba legis: ſꝫ mēteꝫ eius circūuenit. ff. de legi. frausFit aut fraus legi quatuor modis .ſ. de re ad rem.i. qn̄ in fraudē dat aliqua res: vt ī dicto. c. pleriqꝫ⁊ i. q. i. ſunt nōnulli. Item de ꝑſona ad ꝑſonaꝫ: vtꝗs ſub ꝑſona alterius exercet vſurā. xlvij. diſ. ſic̄nō ſuo. Et cū maritus n̄ pōt aliꝗd dare vxori: ſuꝑponit aliā ꝑſonā cui det: vt. ff. de dona. inter viruꝫ⁊ vxorē: hͨ rō. Itē de vno ꝯͣctu ad aliū fit fraus legi: vt cū mulier nō poſſit aliꝗd dare viro: fingit ſevendere ei. ff. d̓ dona. inter vi. ⁊ vxo. ſi ſponſus. Itēde vno ꝯͣctu ad alium: vt mulier non poſſit fideiubere: cōſtituit ſe pͥncipalē d̓bitricē. ff. ad vell̓. qͣꝫuisxxxiij. q. v. mulierē. Io. an. Extendi pōt ad ml̓ta⁊ in vſuris qͣ palleant̉ ſub iuſtis titulis .ſ. vendicationis: ēptionis: pignoratiōis: depoſiti: ſocietatis.⁊ hiꝰ: de ꝗbus fraudibꝰ vſuraꝝ: vide ī. iij. ꝑte ti. i. c.vi. ⁊ ſeq. Item nō cōicando vl̓ male cōicando. Itēin ieiunijs ⁊ alijs. Et dicit decreta. ꝙ fraus ⁊ dolꝰnemini debent pr̄ocinari.Decet conceſſuꝫ a principe bn̄ficium eſſe māſuꝝ: pone caſum. xxxv. q. ij.c. i. ⁊ ij. ⁊ de p̄ben. ſi cui. li. vi. ⁊ ī auctē̓. colla. vi. Cōſtitutio. Decet. hoc v̓bū qͣꝫtuꝫ ad ſubditos ip̄os neceſſitatem īportat: qͣꝫtuꝫ ad ip̄m p̓ncipē honeſtateip̄e enim pͥuilegiū ꝑ ſe ꝯceſſum dīminuere vl̓ moderare vel in totū tollere pōt. Primū ꝓbat̉ d̓ deci.c. ij. li. vi. Scd̓m ꝓbat̉ de elec. qꝛ ſepe. lib. vi. Ad hͦlxiij. di. §. veꝝ. A pͥncipe. ꝗ ſolus pͥuilegiū in alteriꝰp̄iudicium ꝯſerre pōt ẜm qͦſdam. ix. q. iij. nunc v̓o⁊c̄. ⁊ ſequē. Qd̓ non eſt veꝝ: vt nota. .xxv. q. ij. ī ſū. īpͥn. Licet .n. hͦ expͥmat̉ de pͥncipe. Ideꝫ ē in bn̄ficijsalioꝝ. xij. q. ij. Si ep̄s. de iſti. cū veniſſent. Pn̄t .n.ep̄i dare pͥuilegia: de re iudi. cuꝫ inter vos. De hocxxv. q. ij. in ſūma. Bn̄ficium. Priuilegium eſt qd̓dam bn̄ficiū collatum alteri. Cū aūt ſit duplex genus p̓uilegioꝝ: qꝛ realia ⁊ ꝑſonalia: hoc eſt verumin realibus pͥuilegijs. Hec enim p̓uilegia pͥncipuꝫſunt perpetua. Nō aūt intelligit̉ de perſonalibus:nā perſonalia cuꝫ perſonis extinguūt̉ vt. jͣ. ī regu.priuilegium. Et idē dico de priuilegio dato ad tp̄sPone caſuꝫ de v̓bo ſig tua. Māſurū. Nota ꝙ lꝫpriuilegiū debeat eſſe perpetuuꝫ: vt hic: extinguit̉tn̄ ꝓpter abuſam negligentiā ꝯͣrium factū: ⁊ ſuperueuiens enorme p̄iudiciuꝫ. Qd̓ dic: vt noͣ. xxij. di.renouantes. xi. q. iij pͥuilegium. de deci. ſuggeſtuꝫUnum dico ꝙ ab ip̄o pͥncipe v̓ba p̓uilegij interī-
tanda ſunt: ita ꝙ alteri enorme p̄iudicium nō aferant. de v̓bo. ſig. ꝗd per nouale. Si aūt ex pꝰ fax.to ſuꝑueniat enorme p̄iudicium: pone caſum perdecreta. ſuggeſtū. hoc cū ſit neceſſe directe venirecōtra v̓ba puilegij: crederem ꝓponendā pͥncipi q̄ſtionem de pͥuilegio: qd̓ de nouo tendit ad noxaꝫ⁊ cōtra illud non debere ꝓpria auctoritate veniriẜm Lau. ꝗ hoc ſentit. xxv. q. i. in fi. Et Ber. Beneficiū remiſſionis pctōꝝ qd̓ dat̉ a pͥncipe adeo manet ꝙ nunqͣꝫ reuocat̉. xxiij. q. iiij. ſi illic. Cōtra: depe. di. iiij. ꝗ diuini. Sol̓. Non redeūt pctā dimiſſaꝑ recidiuū: nec qͦ ad culpā: nec qͦ ad penā: ſꝫ dicūt̉redire ꝑ quēdam effectum aggrauationis illiusſequētis culpe. Tho. in. iiij. Bn̄ficium ēt gr̄e ⁊ v̓tutum ſemꝑ durat in hoīe: ex ꝑte dei dantis: de pen.di. ij. querendū. Sꝫ ſi qd̓ admittatur eſt ꝓpter abuſum vel negligentiā hoīum. Bn̄ficium eſt qd̓cūqꝫ habemus bonū: ⁊ iſtud ſemꝑ dꝫ manere ī mētenr̄a per recognitionem. p̄s. Noli obliuiſci oēs retributiones eius.Dubia ſunt in meliorēꝑtem interp̄tanda .ſ. ea facta que dubiū eſt q̄ aīo fant. Hec regula habet̉ in decretal̓: de re. iu. eſtote.Et ſunt v̓ba Bede ſuꝑ illud Lucꝭ. vi. Nolite iudicare. Ubi ſciendū ꝙ triplex eſt genus oꝑuꝫ hunorum. Aut .n. ſunt bona vel de genere bonoꝝieiuniuꝫ: or̄o: el̓ya: ⁊ hiꝰ. ⁊ iſta ſemꝑ debent interp̄tari in bonā ꝑte: qͣꝫuis poſſint fieri mala intentōe.Aut ſunt de gene̓ maloꝝ ⁊ mala ẜꝫ ſe: vt furta: bomicidia: blaſphemie: ⁊ hiꝰ. Et de his: vt dic̄ Bedaibidem: ꝑmittit̉ nob̓ iudicare .i. interp̄tari in malꝑtem ⁊ repurari digna dānatiōis iudicio: et pctreſſet hiꝰ bn̄ interp̄tari: ⁊ excuſare. xi. q. iij. Si quisdixerit. ⁊. c. ſeꝗ. Nō tn̄ debemꝰ iudicare illos ſimpl̓e eſſe dānandos: qꝛ pn̄t reuerti ad pnīaꝫ d̓ illis.Eſt tertiū genus oꝑum: qd̓ eſt iudifferēs: vt comedere: bibe̓: loꝗ: ire: vende̓: eme̓: ⁊ hiꝰ: ⁊ hec fiūt bn̄⁊ male. Et de his p̄cipue ītelligit̉ ꝙ ſunt īterp̄tādain meliorē ꝑtem cū neſcit al̓s facta talia ī meliorē.i. ſecuriore ẜm gloſam.In dubiis tutior via eſteligenda. Iſtud dictū qd̓ eſt qͣſi regula ſic ꝯſueuitallegari cōit̓. Et ē ſūptū ex. c. Iuuenis d̓ ſpon. vbidr̄. In his q̄ dubia ſunt: qd̓ certiꝰ extimamꝰ tenered̓bemꝰ. Glo. ibi. Sic gͦ pꝫ ꝙ ī dubijs ſemꝑ certiꝰ ētenēduꝫ: d̓ pe. di. vij. c. ij. Ubi dic̄ Aug. Lene certū⁊ dimitte īcertū: ⁊ loꝗt̉ de penitente ī extremis: deq̄ dubiū ſi v̓e peniteat. Quia āt certꝰ ē de v̓a pnīaꝯiecturas tn̄ ſi ſanꝰ agit pnīam. xiiij. diſ. Sic̄ dehomici. Ad audientiā. Noͣ tn̄ ꝙ eſt dubiuꝫ ꝓbabile: ⁊ eſt dubiū ſcrupuloſū. De ꝓbabili h̓ loꝗt̉: ci.ſ. rōes ſunt ad vtrāqꝫ ꝑteꝫ quaſi equales: ⁊ pctm̄graue eſt ſe expone̓ tali dubio vbi eſt mortale. Eſtaliud ſcrupuloſum: vbi .ſ. ex leui ſuſpicione timetquis eſſe in aliquo actu peccatum: vbi non eſt: etiſtud ad conſilium boni viri eſt deponendum.