Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XX.

Et qd̓ dic̄ regula intelligas de ꝯuentōe honeſta non bonos mores. Un̄ ſi ꝯuenerit vt dolusſtetur: valet ꝯuentio: vt in dicta. l. ꝯͣctꝰ. Io. an.Certuꝫ eſt quod is committit in legē legꝭ v̓ba āplectens ꝯͣ legis nititurvolūtatem. Pone caſū. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. Et elec.auaricie. li. vi. Et ꝯcor. i. q. i. ſunt nōnulli. Eirca regulā inſiſto: ꝓſequere ip̄am: vt noͣ. xiiij. q. iij. pleriqꝫ: ibi ī glo. dr̄. Nolunt ꝗdam facere ꝯͣ lege: ſꝫciūt fraudē legi. Fac̄ aūt fraudē legi obſeruatba legis: ſꝫ mēteꝫ eius circūuenit. ff. de legi. frausFit aut fraus legi quatuor modis .ſ. de re ad rem.i. qn̄ in fraudē dat aliqua res: vt ī dicto. c. pleriqꝫ i. q. i. ſunt nōnulli. Item de ꝑſona ad ꝑſonaꝫ: vtꝗs ſub ꝑſona alterius exercet vſurā. xlvij. diſ. ſic̄ ſuo. Et maritus pōt aliꝗd dare vxori: ſuꝑponit aliā ꝑſonā cui det: vt. ff. de dona. inter viruꝫ vxorē:. Itē de vno ꝯͣctu ad aliū fit fraus legi: vt mulier poſſit aliꝗd dare viro: fingit ſevendere ei. ff. dona. inter vi. vxo. ſi ſponſus. Itēde vno ꝯͣctu ad alium: vt mulier non poſſit fideiubere: cōſtituit ſe pͥncipalē d̓bitricē. ff. ad vell̓. qͣꝫuisxxxiij. q. v. mulierē. Io. an. Extendi pōt ad ml̓ta in vſuris palleant̉ ſub iuſtis titulis .ſ. vendicationis: ēptionis: pignoratiōis: depoſiti: ſocietatis. hiꝰ: de ꝗbus fraudibꝰ vſuraꝝ: vide ī. iij. ꝑte ti. i. c.vi. ſeq. Item cōicando vl̓ male cōicando. Itēin ieiunijs alijs. Et dicit decreta. fraus dolꝰnemini debent pr̄ocinari.Decet conceſſuꝫ a principe bn̄ficium eſſe māſuꝝ: pone caſum. xxxv. q. ij.c. i. ij. de p̄ben. ſi cui. li. vi. ī auctē̓. colla. vi.ſtitutio. Decet. hoc v̓bū qͣꝫtuꝫ ad ſubditos ip̄os neceſſitatem īportat: qͣꝫtuꝫ ad ip̄m p̓ncipē honeſtateip̄e enim pͥuilegiū ſe ꝯceſſum dīminuere vl̓ moderare vel in totū tollere pōt. Primū ꝓbat̉ deci.c. ij. li. vi. Scd̓m ꝓbat̉ de elec. qꝛ ſepe. lib. vi. Adlxiij. di. §. veꝝ. A pͥncipe. ſolus pͥuilegiū in alteriꝰp̄iudicium ꝯſerre pōt ẜm qͦſdam. ix. q. iij. nunc v̓o⁊c̄. ſequē. Qd̓ non eſt veꝝ: vt nota. .xxv. q. ij. ī ſū. īpͥn. Licet .n. expͥmat̉ de pͥncipe. Ideꝫ ē in bn̄ficijsalioꝝ. xij. q. ij. Si ep̄s. de iſti. veniſſent. Pn̄t .n.ep̄i dare pͥuilegia: de re iudi. cuꝫ inter vos. De hocxxv. q. ij. in ſūma. Bn̄ficium. Priuilegium eſt qd̓dam bn̄ficiū collatum alteri. aūt ſit duplex genus p̓uilegioꝝ: qꝛ realia ꝑſonalia: hoc eſt verumin realibus pͥuilegijs. Hec enim p̓uilegia pͥncipuꝫſunt perpetua. aūt intelligit̉ de perſonalibus: perſonalia cuꝫ perſonis extinguūt̉ vt.. ī regu.priuilegium. Et idē dico de priuilegio dato ad tp̄sPone caſuꝫ de v̓bo ſig tua. Māſurū. Nota lꝫpriuilegiū debeat eſſe perpetuuꝫ: vt hic: extinguit̉tn̄ ꝓpter abuſam negligentiā ꝯͣrium factū: ſuperueuiens enorme p̄iudiciuꝫ. Qd̓ dic: vt noͣ. xxij. di.renouantes. xi. q. iij pͥuilegium. de deci. ſuggeſtuꝫUnum dico ab ip̄o pͥncipe v̓ba p̓uilegij interī-

tanda ſunt: ita alteri enorme p̄iudicium aferant. de v̓bo. ſig. ꝗd per nouale. Si aūt ex pꝰ fax.to ſuꝑueniat enorme p̄iudicium: pone caſum perdecreta. ſuggeſtū. hoc ſit neceſſe directe venirecōtra v̓ba puilegij: crederem ꝓponendā pͥncipiſtionem de pͥuilegio: qd̓ de nouo tendit ad noxaꝫ cōtra illud non debere ꝓpria auctoritate veniriẜm Lau. hoc ſentit. xxv. q. i. in fi. Et Ber. Beneficiū remiſſionis pctōꝝ qd̓ dat̉ a pͥncipe adeo manet nunqͣꝫ reuocat̉. xxiij. q. iiij. ſi illic. Cōtra: depe. di. iiij. diuini. Sol̓. Non redeūt pctā dimiſſa recidiuū: nec ad culpā: nec ad penā: ſꝫ dicūt̉redire quēdam effectum aggrauationis illiusſequētis culpe. Tho. in. iiij. Bn̄ficium ēt gr̄e v̓tutum ſemꝑ durat in hoīe: ex ꝑte dei dantis: de pen.di. ij. querendū. Sꝫ ſi qd̓ admittatur eſt ꝓpter abuſum vel negligentiā hoīum. Bn̄ficium eſt qd̓cūqꝫ habemus bonū: iſtud ſemꝑ dꝫ manere ī mētenr̄a per recognitionem. p̄s. Noli obliuiſci oēs retributiones eius.Dubia ſunt in meliorēꝑtem interp̄tanda .ſ. ea facta que dubiū eſt aīo fant. Hec regula habet̉ in decretal̓: de re. iu. eſtote.Et ſunt v̓ba Bede ſuꝑ illud Lucꝭ. vi. Nolite iudicare. Ubi ſciendū triplex eſt genus oꝑuꝫ hunorum. Aut .n. ſunt bona vel de genere bonoꝝieiuniuꝫ: or̄o: el̓ya: hiꝰ. iſta ſemꝑ debent interp̄tari in bonā ꝑte: qͣꝫuis poſſint fieri mala intentōe.Aut ſunt de gene̓ maloꝝ mala ẜꝫ ſe: vt furta: bomicidia: blaſphemie: hiꝰ. Et de his: vt dic̄ Bedaibidem: ꝑmittit̉ nob̓ iudicare .i. interp̄tari in malꝑtem repurari digna dānatiōis iudicio: et pctreſſet hiꝰ bn̄ interp̄tari: excuſare. xi. q. iij. Si quisdixerit.. c. ſeꝗ. tn̄ debemꝰ iudicare illos ſimpl̓e eſſe dānandos: qꝛ pn̄t reuerti ad pnīaꝫ illis.Eſt tertiū genus oꝑum: qd̓ eſt iudifferēs: vt comedere: bibe̓: loꝗ: ire: vende̓: eme̓: hiꝰ: hec fiūt bn̄ male. Et de his p̄cipue ītelligit̉ ſunt īterp̄tādain meliorē ꝑtem neſcit al̓s facta talia ī meliorē.i. ſecuriore ẜm gloſam.In dubiis tutior via eſteligenda. Iſtud dictū qd̓ eſt qͣſi regula ſic ꝯſueuitallegari cōit̓. Et ē ſūptū ex. c. Iuuenis ſpon. vbidr̄. In his dubia ſunt: qd̓ certiꝰ extimamꝰ tenered̓bemꝰ. Glo. ibi. Sic pꝫ ī dubijs ſemꝑ certiꝰ ētenēduꝫ: pe. di. vij. c. ij. Ubi dic̄ Aug. Lene certū dimitte īcertū: loꝗt̉ de penitente ī extremis: de dubiū ſi v̓e peniteat. Quia āt certꝰ ē de v̓a pnīaꝯiecturas tn̄ ſi ſanꝰ agit pnīam. xiiij. diſ. Sic̄ dehomici. Ad audientiā. Noͣ tn̄ eſt dubiuꝫ ꝓbabile: eſt dubiū ſcrupuloſū. De ꝓbabili loꝗt̉: ci.ſ. rōes ſunt ad vtrāqꝫ ꝑteꝫ quaſi equales: pctm̄graue eſt ſe expone̓ tali dubio vbi eſt mortale. Eſtaliud ſcrupuloſum: vbi .ſ. ex leui ſuſpicione timetquis eſſe in aliquo actu peccatum: vbi non eſt: etiſtud ad conſilium boni viri eſt deponendum.