Titulus. XX.

litis in quo fauetur actori. Iſtud in fine in qͦ fauetur reo: qd̓ dic vt noͣ. de reſti. ſpo. cum ad ſedem īglo 3ª. ¶ In ſūma gͦ noͣ: ꝙ in obſcuris potius fauet̉ reo qͣꝫ actori: niſi cauſe fauor aliud īducat: vtdictum eſt ⁊c̄. Nec intelligas hanc regulam in obſcuris ꝓbationibus inductis a reo: qꝛ illas cōtraeum interpretamur: de ꝓbati. licet. Qd̓ dic vt īfrain regula cōtra eum. Io an.Cum quis in ius ſuccedit alterius iuſtam ignorantie cām cenſet̉ habereHec regula ſumpta eſt ex. l. ff. e. ti. qui in alterius.Et pone caſū. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes. Secundumtertiū caſum ibi nota. ⁊. ff. depoſiti. l. i. in fi. Ibi enīheres vendens rem depoſitaꝫ: credens illa fuiſſedefuncti: non tenetur ad reꝫ: ſed ad p̄cium. Qd̓ ātin hac regula dr̄: veꝝ eſt ſi cū ip̄o ſucceſſore agat̉:Secus ſi ipſe agat: qꝛ certus debuit eſſe de factoſuo: cum ad iudicium ꝓuocat. Intelligit̉ autē hecregula de quolibet ſucceſſore: ſiue ſit ſingularꝭ ſeue vniuerſalis: de ꝗbus dicam infra. is ꝗ in ius. e.ti. que vr̄ ꝯtra: ſed non eſt: qꝛ ibi loꝗtur de iure: h̓de facto. Ubi gͦ quereretur de p̄ſcriptione in ouaſuffic̄ bona fides p̄ſcriberet ſucceſſor bone fidei:qd̓ p̄ſcriberet predeceſſor male fidei. Ubi aūt reꝗreret̉ titulus: ſi iniuſtum tituluꝫ habuit p̄deceſſorꝗ non dedit cām p̄ſcribendi: ſucceſſor ꝗ eodē titulo vtit̉ nō p̄ſcribit. ff. de diuer. ⁊ temp. p̄ſcrip. l. cuꝫheres. Et aduerte: qꝛ regula iſta venit exempliſicatiue ad illā ignorantiā: vbi ignorantia facti probabilis excuſat. Io. an.Cum quid prohibeturprohibent̉ oīa que ſequūtur ex illo. Pone caſuꝫin ꝓhibito a carnibus: ꝗ ꝓhibitus intelligit̉ ab oībus q̄ trahūt ſemētinaꝫ originē: vt di. iiij. deniqꝫEt ꝓhibita ꝯcupīa ꝑ legem intelliguntur ꝓhibitaoīa mala que ſequūt̉ ex iſla: de ꝯſtitutionibꝰ: namꝯcupīam. Item ꝓhibita alienatōe: ꝓhibita intelligit̉ vēditio: donatio: manumiſſio: ⁊c̄. d̓ re. eccle. nōalie nulli. Iteꝫ ꝓhibilo officio: ⁊ bn̄ficiuꝫ di. lxxxi.eos. Item furto ꝓhibito: intelligit̉ ꝓhibita oīs illicita vſurpatio rei aliene. xiiij. q. v. penale. Itē ꝓhibita mechia: oīs illicitus ꝯcubitus ꝓhibet̉. xxxij.q. iiij. meretrices. Et cui ꝓhibetur eccl̓ie cōio: ⁊ eiꝰſtipendia intelligunt̉: de appel. paſtoralis. Concor:ad hanc regulā ſupra illa acceſſoriū.Cui licet quod plus eſtlicet vtiqꝫ qd̓ eſt minus. Hec regula ſumpta ē: ex.l. ff. eo. ti. non dꝫ. Et fallit hec regula in caſibꝰ ibinoͣ. Pone caſum. Preſbyter ꝯficit in miſſa corpꝰchriſti: qd̓ plus eſt: bn̄ gͦ pōt bn̄dicere ppl̓m qd̓ minus eſt. xcv. di. ecce. Item cui conceſſum eſt teſtarivt filioſamilias de peculio caſtrēſi gͦ et donare cāmortis. Concor. xij. q. i. precipimus. Cui ꝯmitturtur aīe ⁊ pecunie diſpenſande: vt de dona. ⁊ do. pꝰdiuior. ꝑ noſtras. Cui cōmittit vxor corpus bn̄ pōt

cōmittere dotē. Et noͣ ꝙ illud eſt vnū brocardūCui licet plus ⁊ minꝰ. Aliud qd̓ licet maiori ⁊ minori: di. xcv. illud ſnꝑfluū. Aliud negando. Cui n̄lꝫ minus: nec maius: de ſen. excō. cū illoꝝ. Et ꝙlicet in minori: nec in maiori: de elec. cū in cūctisvbi de hoc. Cōtra de ꝯſe. di. ij. ꝯꝑimus. Sꝫ illd̓ ēſpeciale ꝓpter cōionem. Item ꝯtra. xxxiij. q. ij. latorem. vbi ꝯceditur cōicare ⁊ oblationem offerre⁊ .xvij. q. iiij. minor. Item de torneamentis. c. i. derapt. c. ij. Ubi ꝯceditur pnīa ⁊ non ſepultura. SoRegulare eſt qd̓ hic dr̄: niſi a minori ꝓhibeat̉ excā: vel vt ꝯſulat̉ viuis vt ibi: vel ob aliā cām. Itēad negatiuam ꝯtra: di. xxxvi. ꝗ eccl̓iaſticꝭ Et. i. q.i. ſi ꝗ ep̄i. Ubi ꝗ iniuſte ꝯtulit ordinem: pͥuat̉ collatione ordinis illius: ſed non minoris vel maiorisẜm Bar. Licet Hug. cōtra. Sed dic vt ſupra prexime dixi. Plus gͦ qualitate includit minus: ſednon ſemꝑ. Sic̄ plus qͣꝫtitate ſemꝑ includit minusvt infra plus ſemper Io. an.Cōtra eum qui legeꝫ ⁊cere potuit aptius eſt interp̄tatio facienda. Hec regula ſūpta eſt: ex. l. ff. eo. ti. in ꝯtrahenda vēditiōe.Ut plene liqueat iſta materia: licet de ip̄a tractet̉.de ſpon. ex lr̄is ⁊. ff. de pac. l. veteribꝰ. Tu tn̄ noͣ ꝙobſcuritas vl̓ ambiguitas. Aut apponitur in vltimis voluntatibus: aut in cōuentionibus factꝭ iniudicio. Aut in cōfeſſionibus. Aut in ꝯtractibus⁊ penis. Aut in ſnījs. ¶ Si in vltimis voluntatibꝰ:ſubdiſtingue. Quia aut cōſtat de voluntate exp̄aut tacite. Si expreſſe illa ſeruat̉: qꝛ nihil ē qutm̄ debeatur hoībus: qͣꝫ ꝙ vltime voluntatꝭ liberſit ſtilus. xiij. q. ij. vltima voluntas. Et de teſtamētis: officij. Si cōſtat tacite vt ꝑ cōiecturā: illa ẜuat̉xxvi. q. vi. ꝗ recedūt. Et de teſta. reꝗſiſti. Et hoc niſi dicta volūtas turpis eſſet: vt. ff. de cō. inſtitu. l. odam. Uel al̓s cōtra ius. Pone exempluꝫ de teſta.tua. Si non cōſtat exp̄ſſe nec tacite: ſtatur v̓bis teſtamēti. Ad hͦ. xxij. q. ij. is aūt. De cele. miſ. in qͣdaꝫSi aūt v̓ba ſunt nimis larga: ſeꝗmur benignius⁊ minimū: vt in regula in obſcuris infra eo. ti. Etſic eſſet heredis electō. Si v̓o non apparet q̄ parsſit benignior vel minor neutra tenet̉. ff. de teſta. in.l. ſi duo ſunt. Si querat̉ ad quē ſpectat indagatio: dic ꝙ ad iudicem. C. de fideicōmiſ. l. volūtatisdefuncti. Si in iudicijs ſit ābiguitas ſit interpretatio ꝓ proferente: rō qꝛ debitor ſemper negaretſe de hͦ ſenſiſſe. C. de ānali excep. l. vl. Et hoc ī litisexordio. De hͦ de reſti. ſpo. cum ad ſedem. Si v̓o īprobationibus ſit ābiguū: interp̄tabit̉ contra ꝓducentem: de cōdi. apo. per tuas. Et de ꝓba. in pn̄tiaDebēt enim probationes eſſe clare: de p̄ſcrip. auditis. Saluo eo ꝙ pn̄t teſtes obſcure deponentes īterdum iterum interrogari: vt de teſti. cū clamor.¶ In confeſſionibus. Si cōfiteat incertū: certificare cogit̉. ff. de cōfeſſ. l. certum. Alioꝗn̄ acciperetquod magis expediet aduerſario: vt ibi. Et de cōfeſ. c. i. ¶ In cōtractibus aūt eſt certum de cōſenſu