Ie..Titulus

quare in illo caſu non loquat̉ regula: ⁊ ſac̄ qd̓ dicam infra vtile. Cū aūt dicit hic regula iurꝭ: ſumit̉pro iure canonico non ciuili: vt ꝓbat̉ in regula q̄de iure ciuili non ꝓcedit: Hec oīa Io. an. in glo. ſuper rubrica: de re. iurꝭ. Ponent̉ aūt ipſe regule ꝑalphahetum: vt melius memorie ꝯmendent ⁊ nōſecundū ordineꝫ iuris. Nō qd̓ dicit Piero. diſ.xxix. ꝙ r̄gule ſanctoꝝ patꝝ ꝓ tꝑe: loco: ⁊ ꝑſona: negocio: inſtāte neceſſitate tradite ſunt. Et Iſido. ibiSciendū eſt ꝙ pluraqꝫ. capitula ex cā: ex loco ex tēpore: ex ꝑſona cōſideranda ſunt: qͦꝝ modi qꝛ medulitus nō indagant̉: in erroris labyrintum nonnulli intricando impinguūtur: cū an̄ iudicant: qd̓intelligant: an̄ culpant qͣꝫ iterato lecta ꝑquirāt. Exempla ponunt̉ in di. ſequētibus: de diuerſis ordinationibus factis ab eccl̓ia.Acceſſoriuꝫ naturaꝫ ſequi ꝯgruit pͥncipalis. Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff.eo. ti. cū pͥncipalis. Pone caſum in pͥncipali deſtructo: qꝛ dr̄ deſtructum ⁊ acceſſoriū. xvi. q. vij. ⁊ hocdiximus. Item ſi cauſa pͥncipal̓ matrimonij. ꝯmīttitur: ſic ⁊ acceſſoriū .ſ. dotis: d̓ do. poſt di. re. d̓ prudentia. Sed ꝯͣ de iureiurā. debitores. ⁊. c. eū cōtingat ⁊ ſupra ti. e. l. licet: vbi tenet acceſſoriū ⁊ nōpͥncipale. So. illud ꝓpter periculū aīe: quod eueniret: ſi non ſeruaretur iuramētum: ⁊ dic vt ī predicto decre. cū ꝯtingat Io. an. Ml̓ta alia ibi vide.¶ Pōt ſic extendi. Fides viua eſt pͥncipale vt fundamentum in ſtatu ſpūali. Oꝑa de genere bonoꝝſunt acceſſorium. Remota fide nil boni meritoriſpōt eſſe in hoīe. xxviij. q. i. §. ex his. Ubi deeſt agntio incōmutabilis veritatis .ſ. ꝑ fidem: falſa ē virietiaꝫ in optimis moribus. Sic in ꝑticulari operepͥncipale eſt intentio recta. Acceſſoria oꝑa queⁱ exilla fiunt: que ſequūtur naturam eius vt ſint bona: di. lxxxvi. non ſatis. Et mala ſunt oꝑa ſi intentio mala. In his aūt que ſunt mala de ſe: nō ē boba intentio ⁊ ſi videatur. Contritio eſt pͥncipale inpenitentia. Cōfeſſio ⁊ ſatiſfactio acceſſoria que ſe.quuntur naturā eius ⁊c̄.Actus legitimi cōditionem non recipiunt neqꝫ dieꝫ. Hec regulaˡ ſūpta ēex. l. ff. e. ti. actus. Dicunt̉ aūt actus legitimi. Emācipatio: acceptilatio: hereditatis aditio: ẜui adoptōtutoris datio: electio: poſtulatio: ſnīe latio: mr̄imonium: ⁊ hiꝰ. Exemplum pone in ſnīa: que nō debꝫfieri ſub ꝯditione: vt. ij. q. vi. biduū. Item electō n̄dꝫ fieri ſub ꝯditione: vt de electione in electiōibꝰlib. vi. Nō d̓ꝫ etiā fieri in diem .i. vſqꝫ ad certuꝫ tēpus ⁊ non vltra: ſꝫ ſimpl̓r: non enim eligit̉ ꝗs vſqꝫad certum tp̄s: ſed ſimpl̓r. Nec ꝯtrahit mr̄imonium ad tp̄s: ſed abſolute. xxxij. q. ij. ſolet. Sed ꝯtradi. xviij. c. vlti. ⁊. lxxxvi. tanta. Ubi fertur ſnīa excōmunicationis vſqꝫ ad duos mēſes. So. ibi ſumit̉excōicatio pro remotione a ſacramētis. Nā excōicatio dꝫ eſſe ꝑpetua. x. q. i. qꝛ ſacerdotes. Et expo-

nimus perpetuā i. donec penituerit. xxvij. q. i. deviduis. Item ꝯtra de elec. cum in veteri. Ubi eligendi ptās in certum tp̄s ꝓfertur. So. Electio eſtille actus legitimus ꝗ non recipit diem. Un̄ n̄ pōtcanonicus aliquem ſibi eligere in p̄latuꝫ vſqꝫ adfeſtum reſurrectionis. Sed ptās eligendi non eſtille actus: ⁊ ideo ꝯfertur in tp̄s vt ibi. Et ꝓcuratordatur ad tp̄s: de ꝓcura. ſi quē. li. vi. Item ꝯͣ. vij. q.i. paſtoralis: vbi prelatura eccl̓ie vr̄ dari ad tēpusSo. in vlti. glo. Ubi dr̄ ꝙ hͦ fieri pōt ex diſpenſation pape. Ite ꝯtra: qꝛ matrimonium lꝫ nō recipiat diem: recipit tn̄ conditionē: vt de condi. ap. ſuꝑeo. So. Ueritate inſpecta: non eſt ibi matrimoniūvbi non interuenit purus cōſenſus vt ibi pꝫ: īmonec ſponſalia: de ſpon. c. i. li. vi. Item ꝙ dictum ē d̓datione tutoris: ꝙ non recipit diem: hꝫ locū in tutore dato a iudice. Secꝰ ſi a teſtatore. Et nota: ꝙſicut hi actus non recipiunt ꝯditionē neqꝫ dic̄: itanec diſtinctionem: vt in. c. p̄. de elec. in electionibꝰ.Item nota: ꝙ regula iſta indiſtincte loꝗtur de actibus legitimis: ꝙ non recipiūt ꝯditione neqꝫ diēLex aūt ſtrictius dixit. Actus legitimi qui ꝯditionem n̄ recipiūt ⁊c̄. q. d. Aliꝗ actus ſunt ꝗ recipiūt:aliꝗ non. At loꝗtur ipſa lex in actibus qui n̄ ſuntꝯtractꝰ: ſed qͣſi. Cōtractꝰ enim bn̄ recipiūt ꝯditōeꝫ.ff. de ꝯͣhen. emp. l. hec venditio Io an.Beneficium eccleſiaſticum non pōt licite ſine inſtitutione canonica poſſideri. Pone caſum ꝑ. c. xvi. q. vij. ſi ꝗs deinceps.Ibi .n. dr̄: ꝙ accipiens eccl̓iaꝫ de manu laici eſt ſuſpenſus: ⁊ eā retinere nō pōt: vide ibi glo. Et ſicnoͣ hic caſum in qͦ non currit p̄ſcriptio. Idem eſtmatrimonio carnali. xxxiij. q. v. qd̓ deo. Et de conſang. ⁊ affi. non dꝫ. idem̄ in alijs caſibus ꝗ notant̉xvi. q. iij. clerici. Et de p̄ſcrip. cū non liceat: in gloSumit̉ autē hic bn̄ficium largo mō: vt ꝯp̄hendatdignitates ꝑſonatus eccl̓ias oēs cū cura ⁊ ſine cura que cuꝫ titulo hn̄tur .i. q. iij. ſi ꝗs tutor. Sumit̉aūt interdū ſtricte vt diſtinguat a p̄benda. xij. q. ij.alienatioues. Alias includit p̄bendaꝫ: vt. i. q. iij. cvlti. Alibi ſtricte ſumit̉ ꝓ ſolis bn̄ficijs ſimplicibꝰſine cura: de p̄ben. c. vlti. Cū igitur in bn̄ficio eccleſiaſtico reꝗͥrat̉ canonica inſtitutio: videndū eſt ꝗoſit inſtitutio. Inſtituere aūt eſt ius canonicū in eccleſia vel eccleſiaſtico bn̄ficio tribuere. Quod dievt noͣ. de inſti. autoritate. Inueſtire āt eſt quaſi iuris illius poſſeſſionē ꝯferre. Accipit̉ tn̄ aliqn̄ vnūpro alio: vt dic̄ ibi glo. in dicto. c. de iure cōi inſtituere ſpectat ad ep̄m. xvi. q. vij. nullus. Et fit niueſtitura ꝑ anulū: baculū: vl̓ libꝝ. ¶ Sed an capl̓m ſede vacāte poſſit inſtituere: determinatur hoc de īſtitu. c. i. li. vi. Et q̄ differentia ſit inter collationempn̄tationem ⁊ inſtitutionem: vide de p̄ben. cum inillis. lib. vi. Nō pōt. Hec dictio pōt: poſt negatiuāpoſitā vt hic: neceſſitatem īportat. ij. q. i. c. i. Cuꝫ ātaffirmatiue ponitur: neceſſitatem n̄ īportat. iiij. q.iij. §. item in criminali. v̓. pr̄. Licite ſuperabūdat.