Capitulum Unicum
ſuſcipiēde ſūt. Nō tamē credēdū ē vl̓ dicēdū dictap̄dictorū doctorū vel aliorū eſſe tāte auctoritatꝭ vl̓firmitatis quāta ſunt doctrina ſcripture ſancte vl̓leterminationes eccleſie facte in concilijs vl̓ ꝑ ſūmos pontifices. Nā de his nullo modo licet dubitare: de dictis vero doctorū licet dubitare ⁊ al̓r ſentire: niſi ſint talia: q̄ vel ſunt determinata ꝑ eccleſiāque ſunt firmiter tenenda: vel q̄ ſunt al̓s in doctriripture ſacre contenta. Un̄ Aug. Ego ſolis eiſtorum ꝗ iā canonici appellātur didici: hunc tiem honorēqꝫ referre: vt nullū eorū ſcribendoiſſe audeam credere: aut ſi aliquid in eis on̄deqd̓ videatur ꝯͣriū v̓itati: nihil aliud exiſtimē ꝙͣdoſū codicē eſſe: vel n̄ eē aſſecutū īterprete: qd̓tū eſt: vel me minime ītellexiſſe n̄ ambigā. Aliero ita lego vt qͣnta lucēt ſāctitate: quataue dona polleāt: non iō verū putē: qꝛ ita ipſi ſenſerūtſed qꝛ mihi ꝑ alios auctores vel canonicas vl̓ proiles rationes: quod a v̓o non abhorreat ꝑſuapotuerūt: di. ix. Ego. Idē Aug. Noli meis lītris quaſi canonicis ſcripturis īſeruire: in illis euodcūqꝫ credebas cū īueneris: īcūctāter credereiſtis aūt quod certū habebas: niſi certū intelleis: noli firme tenere. di. e. Un̄ archi. ſuꝑ. d. c. Noicit. Hodie in ſcripturis talium ſcꝫ doctorū aliſſe reprehēdi: ⁊ n̄ niſi ſi ꝗd īueniatur quodauctoritati veteris ⁊ noui teſtamentli ſiue canonica rōe. hec ibi. Hoc pꝫ exꝙ ipſi ſācti doctores ſibi īuicē ꝯͣria in ſuis librꝭerūt. Sicut v̓bi gratia. Hieronymus dixit biganon eē cenſēdū eū: ꝗ an̄ baptiſmū habuit vnatē: ⁊ poſt baptiſmū aliā. Aug. v̓o ꝯͣriū ſenſit ſcꝫeſſe bigamū: cuiꝰ ſn̄ia p̄fertur: ⁊ illa Hiero. nonet̉: vt pꝫ di. xxvi. Acutiꝰ: ⁊. c. deinde: extra de bimnis debitū. Et ſil̓r de obſeruatōe legaliū ⁊ de reprehēſiōe quā fecit Paulus petro. Ad Gal̓. ij. ꝯtraria ſcripſerūt: tn̄ magis ſtat̉ Auguſtino vt dictū eſtpra. Ueꝝ eſt: ꝙ in his q̄ p̄tinent ad fidem vl̓ boes neceſſarios ad ſalutem: ī nullo diſcoroctores realiter: ⁊ ſi aliqn̄ ſuꝑficialit̓ viāt ſentire contraria. Item dicit archi. ſuꝑ. c. ꝗsciāt: di. ix. ꝙ rubrice decretalium autenticāt̉: extra ī prohemio decretaliū in fi. vbi dicit vtāt̉: et exi. pen. nihil īno. Et ſil̓r rubriec vl̓ tituli legalesntici ſūt: ⁊ allegari pn̄t ī cāis. ff. de in integ. reſtiSed rubrice decretoruꝫ non: vn̄ falſe īueniūt̉qn̄. xvi. q. i. placuit. Sꝫ inno. ꝗ ita notat exͣ ī pronio decre. Que etiā ponūtur ī decretis ſcꝫ capiſeu dicta conciliorū ſūmoꝝ pontificū ⁊ doctoꝝ: aucͣica ⁊ approbata ſunt: n̄ aūt dicta gratiani ī paraphis ẜm Io. an. Doctrīa etiā beati Tho. de aꝗapprobata fuit: vt pꝫ ꝑ extrauagāteꝫ Io. xxij.Qn̄ aut dicta doctoꝝ ꝑfectoꝝ vl̓ alioꝝ ꝯtraria eſſētdictis ſūmoꝝ pōtificū: cui ſn̄ie magis ē ſtanduꝫ: declarat Gratianꝰ: di. xx. §. i. ꝑ diſtinctōem: vꝫ ꝙ ī caulis ſeu negocijs diffiniendis. Cū ergo q̄libet negocia finē accipiāt vel ī abſolutione īnocentum vl̓ cōdenatione delinquentiū. Abſolutio vero vel ꝯdē
natio n̄ ſcīam tm̄ defiderāt: ſꝫ ēt ptātē p̄ſidentiū: iōdiuinaꝝ ſcripturaꝝ tractatores: ⁊ ſi ſcīa pōtificibꝰ p̄emineant: tn̄ qꝛ dignitatis eoꝝ apicē nō ſūt adepti:ī ſcripturarum ſacrarū expoſitōibꝰ his p̄ponūt̉. Incāis ꝟo diffiniēdis 2ᵐ poſt eos locū merentur.¶ Quis āt ordo tenēdus ſit ī ſolutōe alicuiꝰ qōnisponit Inno. di. e. d̓ ꝗbꝰ ſūmatī explicat ibi Archi. dicēs. Nā pͥmo recurrēdū eſt ad ſcripta noui ⁊ veteris teſtamenti. Scd̓o ad canones apl̓orum ⁊ conciliorū. Iertio ad decreta ⁊ decretalia romanoꝝ pontificū. Quarto ad ſcripta greca. Quīto ad ſcripta ſāctoꝝ patrū latinoꝝ. Ultīo ad exēpla ſāctoꝝ. Si aūtnec v̓itas inuenit. hoc modo congregādi ſūt ſapiētes: ⁊ ꝗd agendū ſit inueſtigādum dn̄s reuelabit.Iuxta illud: vbi duo vel tres ſt̓ congregati in noīemeo ⁊c̄. Math. xviij. Qꝛˡ tn̄ dictūⁱ eſt ꝙ recurrēdūeſt ad ſcripta greca: ſubdit Archid. ⁊ dicit: ꝙ hoc locum habuit: quando penes grecos preſules catholice fidei vigebat auctoritas: ⁊ exemplaria eorumerant correcta: ⁊ ideo ī dubijs recurrebatur ad eosdiſ. ix. vt veterum. Sed hoc hodie locum non hꝫbet. Nam hodie greci ſunt acephali ⁊ ſcripta eocorrupta: ſecundum Dugo. A paucis tamen āniscitra reuerſi ſunt ad vnitatem fidei eccleſie romaꝭne. ¶ Dicit autem gloſa ſuper dicto. c. vt veterumfaciendo comparationem inter doctores: cui magis ſit credendum: ꝙ Auguſtino in diſputationibus. Hierony. in hiſtorijs ⁊ tranſlationibus. Gregorio ī moralibus. ¶ Sꝫ querit Archid. di. xx. SiGrego. qui fuit expoſitor ſeu doctor ⁊ papa: in aliquo arſiculo cōtrarius īuenitur alicui illoꝝ expofitorū: cuius doctrīa etiam eſt approbata: vtiqꝫ credendum ē magis Gregori. ī determinatōe cārumqͣꝫ alijs doctoribus. In his vero: q̄ vt expoſitor dixit: videtur ei nō magis eē credēdum qꝛ papa: ſedforte qꝛ magis conſonat rōni dixit: vel qꝛ maiorisſcientie ⁊ ſanctitatis ⁊ auctoritatis habetur. Nam⁊ īter apl̓icos vnus p̄ponitur alteri: vt Petrus līogelaſio lucio. Et ſil̓r interp̄tes: vt Ambroſi. Iſido.Auguſtinus: bede ſecūdū Aug. ¶ Auguſtinus inlibro de doctrina chriſtiana dicit: ⁊ habetur di. xix.In canonicis ſcripturis eccleſiarū catholicaruꝫ qͣꝫplurimū diuinarum ſcripturarū: ſolertiſſimus indagator auctoritatem ſequatur. Inter quas ſaneille ſint: quas apoſtolica ſedes habere: ⁊ ab ea meruerūt epiſtolas accipere. Zenebit igitur hunc modū in ſcripturis canonicꝭ: vt eas q̄ ab omnibus recipiūtur eccleſijs: preponat eis quas ꝗdam n̄ acciꝑiūt. In eis vero qnon accipiūtur ab omnibusʳ p̄ponat eas qͣs plures gratioreſqꝫ accipiūt: eis qͣspauciores minoriſqꝫ auctoritatꝭ eccleſie tenent. Siāt alias īuenerit a pluribus alias a grauioribꝰ haberi: qͣꝫqͣꝫ hoc īueniri vix poſſit equalis tn̄ auctori.§. XIXtis eas habēdas puto.Item nota quod poſterior cōſtitutio ſiue lex tollit priorem: et ſi de priori nullam faciat mentionem: extra de cognatio.