Druckschrift 
1 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Unicum

ſuſcipiēde ſūt. tamē credēdū ē vl̓ dicēdū dictap̄dictorū doctorū vel aliorū eſſe tāte auctoritatꝭ vl̓firmitatis quāta ſunt doctrina ſcripture ſancte vl̓leterminationes eccleſie facte in concilijs vl̓ ſūmos pontifices. de his nullo modo licet dubitare: de dictis vero doctorū licet dubitare al̓r ſentire: niſi ſint talia: vel ſunt determinata eccleſiāque ſunt firmiter tenenda: vel ſunt al̓s in doctriripture ſacre contenta. Un̄ Aug. Ego ſolis eiſtorum canonici appellātur didici: hunc tiem honorēqꝫ referre: vt nullū eorū ſcribendoiſſe audeam credere: aut ſi aliquid in eis on̄deqd̓ videatur ꝯͣriū v̓itati: nihil aliud exiſtimē ꝙͣdoſū codicē eſſe: vel aſſecutū īterprete: qd̓ eſt: vel me minime ītellexiſſe ambigā. Aliero ita lego vt qͣnta lucēt ſāctitate: quataue dona polleāt: non verū putē: qꝛ ita ipſi ſenſerūtſed qꝛ mihi alios auctores vel canonicas vl̓ proiles rationes: quod a v̓o non abhorreat ꝑſuapotuerūt: di. ix. Ego. Idē Aug. Noli meis lītris quaſi canonicis ſcripturis īſeruire: in illis euodcūqꝫ credebas īueneris: īcūctāter credereiſtis aūt quod certū habebas: niſi certū intelleis: noli firme tenere. di. e. Un̄ archi. ſuꝑ. d. c. Noicit. Hodie in ſcripturis talium ſcꝫ doctorū aliſſe reprehēdi: niſi ſi ꝗd īueniatur quodauctoritati veteris noui teſtamentli ſiue canonica rōe. hec ibi. Hoc pꝫ ex ipſi ſācti doctores ſibi īuicē ꝯͣria in ſuis librꝭerūt. Sicut v̓bi gratia. Hieronymus dixit biganon cenſēdū: an̄ baptiſmū habuit vna: poſt baptiſmū aliā. Aug. v̓o ꝯͣriū ſenſit ſcꝫeſſe bigamū: cuiꝰ ſn̄ia p̄fertur: illa Hiero. nonet̉: vt pꝫ di. xxvi. Acutiꝰ:. c. deinde: extra de bimnis debitū. Et ſil̓r de obſeruatōe legaliū de reprehēſiōe quā fecit Paulus petro. Ad Gal̓. ij. ꝯtraria ſcripſerūt: tn̄ magis ſtat̉ Auguſtino vt dictū eſtpra. Ueꝝ eſt: in his p̄tinent ad fidem vl̓ boes neceſſarios ad ſalutem: ī nullo diſcoroctores realiter: ſi aliqn̄ ſuꝑficialit̓ viāt ſentire contraria. Item dicit archi. ſuꝑ. c. ꝗsciāt: di. ix. rubrice decretalium autenticāt̉: extra ī prohemio decretaliū in fi. vbi dicit vtāt̉: et exi. pen. nihil īno. Et ſil̓r rubriec vl̓ tituli legalesntici ſūt: allegari pn̄t ī cāis. ff. de in integ. reſtiSed rubrice decretoruꝫ non: vn̄ falſe īueniūt̉qn̄. xvi. q. i. placuit. Sꝫ inno. ita notat exͣ ī pronio decre. Que etiā ponūtur ī decretis ſcꝫ capiſeu dicta conciliorū ſūmoꝝ pontificū doctoꝝ: aucͣica approbata ſunt: aūt dicta gratiani ī paraphis ẜm Io. an. Doctrīa etiā beati Tho. de aꝗapprobata fuit: vt pꝫ extrauagāteꝫ Io. xxij.Qn̄ aut dicta doctoꝝ ꝑfectoꝝ vl̓ alioꝝ ꝯtraria eſſētdictis ſūmoꝝ pōtificū: cui ſn̄ie magis ē ſtanduꝫ: declarat Gratianꝰ: di. xx. §. i. diſtinctōem: vꝫ ī caulis ſeu negocijs diffiniendis. ergo q̄libet negocia finē accipiāt vel ī abſolutione īnocentum vl̓denatione delinquentiū. Abſolutio vero vel ꝯdē

natio ſcīam tm̄ defiderāt: ſꝫ ēt ptātē p̄ſidentiū:diuinaꝝ ſcripturaꝝ tractatores: ſi ſcīa pōtificibꝰemineant: tn̄ qꝛ dignitatis eoꝝ apicē ſūt adepti:ī ſcripturarum ſacrarū expoſitōibꝰ his p̄ponūt̉. Incāis ꝟo diffiniēdis 2ᵐ poſt eos locū merentur. Quis āt ordo tenēdus ſit ī ſolutōe alicuiꝰ qōnisponit Inno. di. e. ꝗbꝰ ſūmatī explicat ibi Archi. dicēs. pͥmo recurrēdū eſt ad ſcripta noui veteris teſtamenti. Scd̓o ad canones apl̓orum conciliorū. Iertio ad decreta decretalia romanoꝝ pontificū. Quarto ad ſcripta greca. Quīto ad ſcripta ſāctoꝝ patrū latinoꝝ. Ultīo ad exēpla ſāctoꝝ. Si aūtnec v̓itas inuenit. hoc modo congregādi ſūt ſapiētes: ꝗd agendū ſit inueſtigādum dn̄s reuelabit.Iuxta illud: vbi duo vel tres ſt̓ congregati in noīemeo ⁊c̄. Math. xviij. Qꝛˡ tn̄ dictūⁱ eſt recurrēdūeſt ad ſcripta greca: ſubdit Archid. dicit: hoc locum habuit: quando penes grecos preſules catholice fidei vigebat auctoritas: exemplaria eorumerant correcta: ideo ī dubijs recurrebatur ad eosdiſ. ix. vt veterum. Sed hoc hodie locum non hꝫbet. Nam hodie greci ſunt acephali ſcripta eocorrupta: ſecundum Dugo. A paucis tamen āniscitra reuerſi ſunt ad vnitatem fidei eccleſie romaꝭne. Dicit autem gloſa ſuper dicto. c. vt veterumfaciendo comparationem inter doctores: cui magis ſit credendum: Auguſtino in diſputationibus. Hierony. in hiſtorijs tranſlationibus. Gregorio ī moralibus. Sꝫ querit Archid. di. xx. SiGrego. qui fuit expoſitor ſeu doctor papa: in aliquo arſiculo cōtrarius īuenitur alicui illoꝝ expofitorū: cuius doctrīa etiam eſt approbata: vtiqꝫ credendum ē magis Gregori. ī determinatōe cārumqͣꝫ alijs doctoribus. In his vero: vt expoſitor dixit: videtur ei magis credēdum qꝛ papa: ſedforte qꝛ magis conſonat rōni dixit: vel qꝛ maiorisſcientie ſanctitatis auctoritatis habetur. Nam īter apl̓icos vnus p̄ponitur alteri: vt Petrus līogelaſio lucio. Et ſil̓r interp̄tes: vt Ambroſi. Iſido.Auguſtinus: bede ſecūdū Aug. Auguſtinus inlibro de doctrina chriſtiana dicit: habetur di. xix.In canonicis ſcripturis eccleſiarū catholicaruꝫ qͣꝫplurimū diuinarum ſcripturarū: ſolertiſſimus indagator auctoritatem ſequatur. Inter quas ſaneille ſint: quas apoſtolica ſedes habere: ab ea meruerūt epiſtolas accipere. Zenebit igitur hunc mo in ſcripturis canonicꝭ: vt eas ab omnibus recipiūtur eccleſijs: preponat eis quas ꝗdam acciꝑiūt. In eis vero qnon accipiūtur ab omnibusʳponat eas qͣs plures gratioreſqꝫ accipiūt: eis qͣspauciores minoriſqꝫ auctoritatꝭ eccleſie tenent. Siāt alias īuenerit a pluribus alias a grauioribꝰ haberi: qͣꝫqͣꝫ hoc īueniri vix poſſit equalis tn̄ auctori.§. XIXtis eas habēdas puto.Item nota quod poſterior cōſtitutio ſiue lex tollit priorem: et ſi de priori nullam faciat mentionem: extra de cognatio.